dr Piotr Magier

Wydział Nauk Społecznych - Instytut Pedagogiki
Katedra Pedagogiki Ogólnej

Stanowisko: Asystent


Metodologia nauk społecznych - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 - Opis genezy i historycznego rozwoju głównych koncepcji nauki
C2 - Analiza wybranych metodologicznych problemów nauk społecznych i humanistycznych
C3 - Opis metodologicznej specyfiki pedagogiki.
Wymagania wstępne:
W1 - Wiedza z zakresu pedagogiki ogólnej
W2 - Wiedza z zakresu metodologii badań pedagogicznych
W3 - podstawowe wiadomości z zakresu semiotyki oraz ogólnej metodologii nauk
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01 Zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym, zna historię rozwoju podstawowych kategorii pedagogicznych.
K_W02 Ma pogłębioną i rozszerzoną wiedzę o źródłach i miejscu pedagogiki w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk.
K_W21 Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat specyfiki przedmiotowej i metodologicznej pedagogiki (zna główne szkoły, orientacje badawcze, strategie i metody badań ilościowych i jakościowych stosowanych w naukach społecznych i humanistycznych; zna mapę stanowisk i podejść metodologicznych; rozumie postulat wieloparadygmatyczności prowadzenia badań w pedagogice).

UMIEJĘTNOŚCI
K_U06 Posiada rozwinięte umiejętności badawcze: rozróżnia orientacje w metodologii badań pedagogicznych, formułuje problemy badawcze, dobiera adekwatne metody, techniki i konstruuje narzędzia badawcze; opracowuje, prezentuje i interpretuje wyniki badań, wyciąga wnioski, wskazuje kierunki dalszych badań, w obrębie wybranej subdyscypliny pedagogiki.
K_U07 Ma pogłębione umiejętności obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji edukacyjnych oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań.
K_U08 Potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, ewaluowania, projektowania, wartościowania przyjmowanych teorii i koncepcji oraz podejmowanych działań praktycznych; potrafi zastosować podstawowe koncepcje i teorie do opisywania i systematyzowania w ich świetle działalności wychowawczej.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K24 Ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności pedagogicznych, rozumie potrzebę ciągłego doskonalenia warsztatu pracy pedagoga i własnego rozwoju.
K_K25 Poszukuje sposobów skutecznej pracy szkoły; jest otwarty na innowacyjną działalność pedagogiczną
K_K26 Charakteryzuje się dociekliwością badawczą, logicznie uzasadnia swoje poglądy
Metody dydaktyczne:
Metoda projektów, pogadanka, praca w grupach, dyskusja.
Treści programowe:
Treści programowe
W zakres wykładu wchodzą następujące treści: 1) Część historyczna: geneza i historia nauk społecznych, filozofia społeczna Oświecenia, porewolucyjne ideologie jako teorie społeczne, historiografia, filozofia jako teoria społeczna, materializm historyczny, pozytywizm i ewolucjonizm, psychologizm i socjologizm, antypozytywistyczny zwrot w naukach społecznych, projekty socjologii rozumiejącej, pragmatyzm, amerykańska socjologia opisowa, neopozytywizm i funkcjonalizm, strukturalizm i konstruktywizm w naukach społecznych). 2) Część systematyczna: nauki społeczne wobec problemu indukcji (probabilizm, falsyfikacjonizm i abdukcjonizm). Struktura nauk społecznych (zjawiska społeczne i odpowiadające im terminy, pojęcia i definicje, twierdzenia, uzasadnianie twierdzeń, wyjaśnianie i przewidywanie, prawa i prawidłowości, teorie i modele). Problem praktycznego zastosowania nauk społecznych. Charakterystyka nauk społecznych w świetle podstawowych typów nauk (nauki dedukcyjne i empiryczne, przyrodnicze i społeczne, nomotetyczne i idiograficzne). Status poznawczy nauk społecznych (realizm a instrumentalizm, konstruktywizm i relatywizm, realizm z relatywizm, realizm pluralistyczny). 3) Pedagogika jako nauka społeczna: Specyfika metodologii pedagogiki. Metodologia badań pedagogicznych i metod badań pedagogicznych w kontekście metodologii nauk społecznych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Forma zaliczenia - zaliczenie ustne na podstawie testu wiadomości.

Ocena niedostateczna - Student nie uczestniczy w zajęciach lub uczestniczy sporadycznie, w teście wiadomości osiąga poziom prawidłowych odpowiedzi na poziomie 50% i poniżej.
(W) - nie opanował podstawowych wiadomości z zakresu treści przedmiotu,
(U) - nie potrafi analizować i oceniać elementarnych problemów dotyczących pedagogiki,
(K) - wykazuje inercję w zakresie podejmowania zadań ćwiczeniowych.

Ocena dostateczna - Student regularnie lecz biernie uczestniczy w zajęciach, w teście wiadomości osiąga wynik w przedziale 51-67% poprawnych odpowiedzi.
(W) - odtwarza podstawowe wiadomości z zakresu treści przedmiotu,
(U) - potrafi wskazać elementarne problemy pedagogiki jako nauki, jednak bez ich wyjaśnienia.
(K) - posiada przekonanie o konieczności refleksji nad metodologicznym statusem pedagogiki jako nauki oraz podejmuje próby wykorzystania wiedzy metodologicznej w badaniach.

Ocena dobra - Student regularnie uczestniczy w zajęciach przynajmniej kilkakrotnie zabierając głos w dyskusji oraz realizując zadania przeznaczone dla Studentów, w teście wiadomości osiąga wyniki w przedziale 68-84% poprawnych odpowiedzi.
(W) - przytacza ze zrozumieniem wiadomości z zakresu treści przedmiotu.
(U) - potrafi wskazać elementarne i szczegółowe problemy dotyczące pedagogiki jako nauki oraz je wyjaśnić.
(K) - posiada przekonanie o konieczności refleksji nad metodologicznym statusem pedagogiki jako nauki oraz wykorzystuje wiedzę metodologiczną w badaniach.

Ocena bardzo dobra - Student regularnie uczestniczy w zajęciach, regularnie zabiera głos w dyskusji oraz realizuje zadania przeznaczone dla Studentów, w teście wiadomości osiąga wyniki w przedziale 85-100% poprawnych odpowiedzi.
W) - przytacza ze zrozumieniem wiadomości z zakresu treści przedmiotu oraz potrafi wskazać ich teoretyczne źródła i praktyczne konsekwencje.
(U) - potrafi wskazać elementarne i szczegółowe problemy dotyczące pedagogiki jako nauki oraz je wyjaśnić, wskazując na ich genezą oraz konsekwencje teoretyczne i praktyczne.
(K) - posiada przekonanie o konieczności refleksji nad metodologicznym statusem pedagogiki jako nauki oraz z powodzeniem wykorzystuje wiedzę metodologiczną w badaniach.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura
Obowiązkowa
E. Babbie, Podstawy badań społecznych, Warszawa 2008.
S. Nowak, Metodologia badań społecznych, Warszawa 2007.
K. Rubacha, Metodologia badań nad edukacją, Seria: Pedagogika wobec współczesności, Warszawa, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008.
J. Szacki, Historia myśli socjologicznej, Warszawa 2002.

Uzupełniająca i do wyboru
A. Bogaj (red.), Rozwój pedagogiki ogólnej. Inspiracje i ograniczenia kulturowe oraz poznawcze, Warszawa – Kielce 2001.
A. Bronk, Czy pedagogika jest nauką autonomiczną?, w: M. Nowak, T. Ożóg, A. Rynio (red.), W trosce o integralne wychowanie, Lublin 2003, s. 47 – 76.
K. Duraj – Nowakowa, J. Gnitecki (red), Epistemologiczne wyzwania współczesnej pedagogiki, Kraków 1997.
J. Gnitecki, Wstęp do ogólnej metodologii badań w naukach pedagogicznych, t. 1 – 2, Poznań 2006 – 2007.
W. Goriszowski, Podstawy metodologiczne badań pedagogicznych, Warszawa 2006.
A. Grobler, Metodologia nauk, Kraków 2006.
Z. Hajduk, Nauka a wartości. Aksjologia nauki. Aksjologia epistemiczna, Lublin 2008.
S. Kamiński, Pojęcie nauki i klasyfikacja nauk, Lublin 1992.
D. Kubinowski, M. Nowak (red.), Metodologia pedagogiki zorientowanej humanistycznie, Kraków 2006.
M. Łobocki, Metody i techniki badań pedagogicznych, Kraków 2006.
M. Łobocki, Wprowadzenie do metodologii badań pedagogicznych, Kraków 2001.
M. Nowak, Dyskusje nad pedagogiką jako nauką, „Roczniki Nauk Społecznych” 18(1990), z. 2, s. 71 – 80.
M. Nowak, Metoda hermeneutyczna w pedagogice, „Roczniki Nauk Społecznych KUL” 21(1993), z. 2, s. 49 – 58.
M. Nowak, Pedagogika egzystencjalizmu: jej założenia, cele i rola w rozwoju nauk pedagogicznych, „Roczniki Nauk Społecznych KUL” 32(2004), z. 2, s. 5 – 29.
S. Palka, Metodologia. Badania. Praktyka pedagogiczna, Gdańsk 2006.
S. Palka (red.), Orientacje w metodologii badań pedagogicznych, Kraków 1998.
S. Palka, Pedagogika w stanie tworzenia. Kontynuacje, Kraków 2003.
S. Palka (red.), Pogranicza pedagogiki i nauk pomocniczych, Kraków 2004.
K. Rubacha (red.), Konceptualizacje przedmiotu badań pedagogiki, Kraków 2008.
A. Pluta (red.), Pedagogika ogólna a filozofia nauki. Wybrane problemy poznawcze i konteksty dydaktyczne, Częstochowa 1997.
A. Tchorzewski (red.), Z problematyki metodologicznej teorii wychowania, Bydgoszcz 1992.


Pedagogika klasyczna i antypedagogika wobec wychowania w rodzinie - wykład

Cele przedmiotu:
C1 analiza zależności między koncepcjami pedagogicznymi a pedagogiką klasyczna i antypedagogiką
C2 wprowadzenie w analityczne i krytyczne rozumienie koncepcji w pedagogice
Wymagania wstępne:
W1 podstawowe wiadomości z zakresu pedagogiki ogólnej
W2 podstawowe wiadomości z zakresu współczesnych koncepcji pedagogicznych
W3 podstawowe wiadomości z zakresu pedagogiki rodziny
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W03 student ma pogłębioną i uporządkowana wiedzę o współczesnych kierunkach pedagogicznych, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania, potrafi je porównać w perspektywie historycznej
K_W57 student ma uporządkowaną wiedzę na temat pedagogiki rodziny obejmującą terminologię, teorię, obszary
K_W58 student ma uporządkowaną wiedzę na temat celów, zadań, podstaw funkcjonowania rodziny

UMIEJĘTNOŚCI
K_U02 student potrafi wykorzystywać podstawowa wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz interpretować problemy edukacyjne i wychowawcze
K_U04 student potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę, potrafi dokonać streszczenia opracowań teoretycznych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K03 student docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla integralnego rozwoju człowieka
K_K04 student utożsamia się z celami i zadaniami realizowanymi w praktyce pedagogicznej z twórczym nastawieniem w projektowaniu, planowaniu i realizowaniu działań pedagogicznych
K_K05 student jest przekonany o konieczności i doniosłości zachowania się w sposób profesjonalny, formułuje problemy moralne i dylematy etyczne związane z własną i cudzą pracą edukacyjną
Metody dydaktyczne:
wykład konwersatoryjny, wykład tradycyjny
Treści programowe:
1. Współczesna sytuacja na gruncie teorii i praktyki wychowawczej
2.Pedagogika klasyczna a antypedagogika i ich źródła filozoficzne
3. Cywilizacyjne tło przemian na gruncie pedagogiki
4.Z dziejów teorii wychowania
5. Problem personalizmu w pedagogice
6. Personalizm chrześcijański
7. Problem pedagogiki personalistycznej
8. Pedagogika klasyczna i antypedagogika - obszarze wychowania w rodzinie
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
ocena niedostateczna- błędna odpowiedź ustna na egzaminie
ocena dostateczna- wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje elementarne treści merytoryczne z pomocą egzaminatora
ocena dobra - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje poszerzone treści związane z przedmiotem
ocena bardzo dobra - wypowiedź ustana na egzaminie, w której student zna kompletne treści związane z przedmiotem, rozumie znaczenie teoretyczne i praktyczne analizowanych treści
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
F. Adamski, Małżeństwo. Wymiar społeczno-kulturowy, Kraków 2007
B. Kiereś, U podstaw pedagogiki personalistycznej. Filozoficzny kontekst sporu o wychowanie, Leblin 2016
B. Kiereś, Prawda o małżeństwie, Lublin 2005
B. Kiereś, Tylko rodzina, Lublin 2006, Lublin 2017
P. Magier, Antypedagogika. Szkic definicyjny, "cywilizacja" 2017, nr 62, s. 21-29
P. Magier, Koncepcja pedagogiki klasycznej, "Roczniki Pedagogiczne" 2010, nr 2 (38), s. 41-52
J. Wilk, Pedagogika rodziny. Zagadnienia wybrane, Lublin 2016

Pedagogika ogólna - wykład

Cele przedmiotu:
C1 Wprowadzenie w problematykę pedagogiki i wychowania;
C2 Refleksja nad złożonością oddziaływań edukacyjnych: wychowania, kształcenia, nauczania i uczenia się;
C3 Kształtowanie umiejętności definiowania, porównywania i klasyfikowania pojęć pedagogicznych;
C4 Kształtowanie umiejętności samodzielnego zdobywania wiedzy pedagogicznej i odnoszenia jej do działalności wychowawczej.
Wymagania wstępne:
W1 - wiedza z zakresu przedmiotu wprowadzenie do pedagogiki
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01 zna elementarną terminologię używaną w pedagogice i rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych;
K_W02 ma elementarną wiedzę o miejscu pedagogiki w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami naukowymi..
K_W03 ma uporządkowaną wiedzę na temat wychowania i kształcenia, jego teologicznych i filozoficznych (ontologicznych, antropologicznych, aksjologicznych), społeczno-kulturowych, historycznych, biologicznych, psychologicznych i medycznych podstaw, zna i rozróżnia specyfikę procesów: nauczania, kształcenia, wychowania.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 potrafi dokonać obserwacji i interpretacji zjawisk społecznych; analizuje ich genezę, ich powiązania z różnymi obszarami działalności pedagogicznej, wskazuje na ich uwarunkowania i zależności.
K_U02 potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów, modeli i wzorów ludzkich zachowań.
K_U03 potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań, diagnozowania i prognozowania sytuacji oraz analizowania strategii działań praktycznych w odniesieniu do różnych kontekstów działalności pedagogicznej.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
K_K02 docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla utrzymania i rozwoju prawidłowych więzi w środowiskach społecznych i odnosi zdobytą wiedzę do projektowania działań zawodowych.
K_K03 ma przekonanie o sensie, wartości i potrzebie podejmowania działań pedagogicznych w środowisku społecznym; jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych; wykazuje aktywność, podejmuje trud i odznacza się wytrwałością w realizacji indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych w zakresie pedagogiki.
Metody dydaktyczne:
Wykład konwersatoryjny, prezentacja multimedialna
Treści programowe:
1. Geneza i rozwój pedagogiki.
2. Pedagogika jako nauka - kryteria analizy.
3. Przedmiot i cele badań pedagogiki.
4. Podstawowe metody badań pedagogicznych.
5. Specyfika języka i kategorie pedagogiczne: edukacja, wychowanie, kształcenie, nauczanie i uczenie się.
6. Struktura pedagogiki: subdyscypliny i nurty pedagogiczne.
7. Personalistyczne koncepcje wychowania: S. Kunowskiego, personalizm tomistyczny.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Forma zaliczenia - zaliczenie ustne.

Ocena niedostateczna - Student nie uczestniczy w zajęciach lub uczestniczy sporadycznie, w teście wiadomości osiąga poziom prawidłowych odpowiedzi na poziomie 50% i poniżej.
(W) - nie opanował podstawowych wiadomości z zakresu treści przedmiotu,
(U) - nie potrafi analizować i oceniać elementarnych problemów dotyczących pedagogiki,
(K) - wykazuje inercję w zakresie treści przedmiotu.

Ocena dostateczna - Student regularnie lecz biernie uczestniczy w zajęciach, w teście wiadomości osiąga wynik w przedziale 51-67% poprawnych odpowiedzi.
(W) - odtwarza podstawowe wiadomości z zakresu treści przedmiotu,
(U) - potrafi wskazać elementarne problemy pedagogiki jako nauki, jednak bez ich wyjaśnienia.
(K) - posiada przekonanie o konieczności refleksji nad pedagogiką jako nauką.

Ocena dobra - Student regularnie uczestniczy w zajęciach przynajmniej kilkakrotnie zabierając głos w dyskusji oraz realizując zadania przeznaczone dla Studentów, w teście wiadomości osiąga wyniki w przedziale 68-84% poprawnych odpowiedzi.
(W) - przytacza ze zrozumieniem wiadomości z zakresu treści przedmiotu.
(U) - potrafi wskazać elementarne i szczegółowe problemy dotyczące pedagogiki jako nauki oraz je wyjaśnić.
(K) - posiada przekonanie o konieczności refleksji nad pedagogiką jako nauką oraz podejmuje próby realizacji tego typu refleksji.

Ocena bardzo dobra - Student regularnie uczestniczy w zajęciach, regularnie zabiera głos w dyskusji oraz realizuje zadania przeznaczone dla Studentów, w teście wiadomości osiąga wyniki w przedziale 85-100% poprawnych odpowiedzi.
W) - przytacza ze zrozumieniem wiadomości z zakresu treści przedmiotu oraz potrafi wskazać ich teoretyczne źródła i praktyczne konsekwencje.
(U) - potrafi wskazać elementarne i szczegółowe problemy dotyczące pedagogiki jako nauki oraz je wyjaśnić, wskazując na ich genezą oraz konsekwencje teoretyczne i praktyczne.
(K) - posiada przekonanie o konieczności refleksji nad pedagogiką jako nauką oraz z powodzeniem realizuje tego typu działania.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Podstawowa:
Łobocki M., Teoria wychowania w zarysie, Kraków 2004.
Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993.
Kwieciński Z., Śliwerski B. (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki T. I, Warszawa 2004.
Nowak M., Podstawy pedagogiki otwartej. Ujęcie dynamiczne w inspiracji chrześcijańskiej, Lublin 1999.
Śliwerski B., Pedagogika ogólna. Podstawowe prawidłowości, Kraków 2012.

Uzupełniająca:
Brezinka W., Wychowywać dzisiaj, Kraków 2007.
Gogacz M., Osoba zadaniem pedagogiki. Wykłady bydgoskie, Warszawa 1997.
Hejnicka-Bezwińska T. Pedagogika ogólna, Warszawa 2008.
Jaworska T., Leppert R. (red), Wprowadzenie do pedagogiki. Wybór tekstów, Kraków 1996.
Kukołowicz T., Nowak M. (red), Pedagogika ogólna. Problemy aksjologiczne, Lublin 1997.
Kunowski S., Podstawy współczesnych systemów wychowania, Kraków 2000.
Nowak M., Pedagogiczny profil nauk o wychowaniu, Lublin 2012.
Wołoszyn S., Nauki o wychowaniu w Polsce w XX wieku. Próba zarysu encyklopedycznego, Warszawa 1997.

Pedagogika ogólna - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - wprowadzenie w rozumienie procesu wychowania oraz pedagogiki jako nauki o wychowaniu (funkcja propedeutyczna) oraz dyskusjach dotyczących pedagogiki jako nauki..
C2 - rozeznanie w terminologii, podstawowych problemach, sposobach ich rozwiązywania i argumentacji, dotyczących zarówno planowania jak i realizacji procesu wychowania;
C3 - wprowadzenie w rozumienie specyfiki procesu wychowania, jego struktury, uwarunkowań, przebiegu.
Wymagania wstępne:
W1 - elementarna wiedza z zakresu humanistyki
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01, zna elementarną terminologię używaną w pedagogice i rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych.
K_W02, ma elementarną wiedzę o miejscu pedagogiki w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami naukowymi.
K_W03, ma uporządkowaną wiedzę na temat wychowania i kształcenia, jego teologicznych i filozoficznych (ontologicznych, antropologicznych, aksjologicznych), społeczno-kulturowych, historycznych, biologicznych, psychologicznych i medycznych podstaw, zna i rozróżnia specyfikę procesów: nauczania, kształcenia, wychowania.
K_W10, ma podstawową, uporządkowaną wiedzę o różnych środowiskach wychowawczych, ich specyfice i procesach w nich zachodzących z podstawowymi zasadami ich funkcjonowania (m.in. zasadą pomocniczości).
K_W11, zna najważniejsze tradycyjne i współczesne nurty i systemy pedagogiczne, rozumie ich filozoficzne, religijne, historyczne, społeczne i kulturowe uwarunkowania ze zwróceniem uwagi na chrześcijański system wychowania.
K_W109, zna najważniejsze tradycyjne i współczesne nurty i systemy pedagogiczne, rozumie ich filozoficzne, religijne, historyczne, społeczne i kulturowe uwarunkowania ze zwróceniem uwagi na chrześcijański system wychowania.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U02 potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów, modeli i wzorów ludzkich zachowań.
K_U04 potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę, potrafi dokonać streszczenia opracowań teoretycznych i komunikatów z badań oraz rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT).
K_U09, potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami działalności pedagogicznej.
K_U14, potrafi dokonać analizy własnych działań, dokonać ich ewaluacji (indywidualnie i w zespole) i wskazać ewentualne obszary wymagające modyfikacji w przyszłym działaniu.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
K_K02 docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla utrzymania i rozwoju prawidłowych więzi w środowiskach społecznych i odnosi zdobytą wiedzę do projektowania działań zawodowych.
Metody dydaktyczne:
Wykład konwersatoryjny, wykład z prezentacją (pokazem), dyskusja, zadania (mini projekty badawcze) dla chętnych
Treści programowe:
W zakres wykładu wchodzą treści przedmiotowe oraz metaprzedmiotowe. W aspekcie przedmiotowym omawiane są: opis i wyjaśnienie zjawiska/procesu wychowania; geneza i historyczna zmienność wychowania; cele wychowania oraz sposoby ich formułowania. W aspekcie metaprzedmiotowym: geneza i rozwój pedagogiki jako nauki; kryteria autonomii naukowej pedagogiki: przedmiot (materialny i formalny), kategorie pedagogiczne (edukacja, wychowanie, kształcenie, rozwój); metody badawcze (obserwacja, eksperyment, metody statystyczne, metody porównawcze, wywiad, metody analizy wytworów ucznia i instytucji edukacyjnych, interdyscyplinarność badań pedagogicznych, metody ilościowe i jakościowe, metody nauk matematyczno-przyrodniczych i humanistycznych), struktura (subdyscypliny pedagogiki: sposoby uporządkowania; stanowiska - nurty w pedagogice: sposoby uporządkowania oraz wybrane stanowiska – personalizm, pedagogika antyautorytarna, postmodernistyczna, humanistyczna, neomarksistowska), tezy bazowe.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny z przedmiotu jest zdanie egzaminu ustnego.

ocena niedostateczna - nieobecność na zajęciach, brak lub błędne odpowiedzi na egzaminie ustnym;
ocena dostateczna - regularna obecność na zajęciach, odpowiedzi w trakcie egzaminu na poziomie elementarnej wiedzy z zakresu przedmiotu, w których student prezentuje elementarną wiedzę i jest w stanie poprawić błędy merytoryczne z pomocą egzaminatora; brak wypowiedzi ustnych na zajęciach, fakultatywna realizacja zadań dla chętnych na poziomie elementarnym;
ocena dobra - regularna obecność na zajęciach, odpowiedzi w trakcie egzaminu na poziomie poszerzonej wiedzy z zakresu przedmiotu, wypowiedzi ustne na zajęciach, w których student prezentuje poszerzoną wiedzę, fakultatywna realizacja zadań dla chętnych na poziomie poszerzonym;
ocena bardzo dobra - regularna obecność na zajęciach, odpowiedzi w trakcie egzaminu na poziomie poszerzonej wiedzy z zakresu przedmiotu z uwzględnieniem jej znaczenia teoretycznego i praktycznego, częste wypowiedzi ustne na zajęciach, w których student prezentuje poszerzoną wiedzę i jest w stanie samodzielnie wskazać jej znaczenie teoretyczne i praktyczne oraz określić pojawiające się trudności; fakultatywna realizacja zadań dla chętnych na poziomie poszerzonym.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Obowiązkowa
Kwieciński Z., Śliwerski B. (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007.
Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2001.
Łobocki M., Teoria wychowania w zarysie, Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls, 2008.
Śliwerski B., Pedagogika ogólna. Podstawowe prawidłowości, Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls 2012.
Magier P., La pédagogie à l'Université Catholique de Lublin par rapport au progrès de la pédagogie en Pologne. Esquisse historique et théorique, „Roczniki Pedagogiczne” 2012 T. 4(40) nr 2, s. 57-80 - obowiązkowa dla studentów filologii romańskiej.

Uzupełniająca i do wyboru
Hejnicka-Bezwińska T. , Pedagogika ogólna, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2007.
Magier P., Pedagogika ogólna w strukturze nauk pedagogicznych, w: R. Skrzyniarz, E. Smołka, S. Konefał (red.), U podstaw tożsamości pedagogiki. Wielowymiarowość pedagogiki – biografistyka – historia, Lublin: Wydawnictwo KUL 2012, s. 31-49.
Magier P. , Teoria pedagogiczna w procesie kształcenia nauczycieli, w: D. Bis, J. Ryś, Szkolnictwo i kształcenie zawodowe – wybrane aspekty, Lublin: Studio Format 2010, s. 121 – 141.
Nowak M. , Teorie wychowania, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008.
Łobocki M. , ABC wychowania, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2003.
Schulz R., Wykłady z pedagogiki ogólnej. Perspektywy światopoglądowe w wychowaniu, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2003.
Śliwerski B. (red.), Pedagogika. Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Pedagogiczne, 2006.
Okoń W., Dziesięć szkół alternatywnych, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1999.
Gutek G. L., Filozofia dla pedagogów, przekład A. Kacmajor, A. Sulak, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2007.

Pedagogika szkolna z elementami pedagogiki społecznej - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 - Zapoznanie studentów ze specyfiką przebiegu procesu edukacyjnego w kontekście środowiskowym. Analiza podstawowych elementów środowiska społecznego i kulturowego warunkujących proces edukacji.
C2 - Określenie specyfiki procesu edukacji w środowisku szkolnym. Analiza podstawowych elementów procesu edukacji szkolonej: systemu szkolnego, celów i treści edukacji, funkcji nauczyciela, funkcjonowania ucznia.
C3 - Określenie zakresu współpracy szkoły z rodziną oraz specyfiki wychowania rodzinnego w kontekście edukacji szkolnej.
Wymagania wstępne:
W1 - Wiedza z zakresu pedagogiki ogólnej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01, zna elementarną terminologię używaną w pedagogice i rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych.
K_W05, ma podstawową wiedzę na temat integralnego rozwoju człowieka w cyklu życia: zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychologicznym, społecznym, kulturowym, filozoficznym i światopoglądowym.
K_W10, ma podstawową, uporządkowaną wiedzę o różnych środowiskach wychowawczych, ich specyfice i procesach w nich zachodzących z podstawowymi zasadami ich funkcjonowania (m.in. zasadą pomocniczości).
K_W15, ma podstawową wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej, opiekuńczej, kulturalnej i pomocowej.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U02, potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów, modeli i wzorów ludzkich zachowań.
K_U03, potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań, diagnozowania i prognozowania sytuacji oraz analizowania strategii działań praktycznych w odniesieniu do różnych kontekstów działalności pedagogicznej.
K_U04, potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę, potrafi dokonać streszczenia opracowań teoretycznych i komunikatów z badań oraz rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT).
K_U06, potrafi redagować własne opracowania na bazie tekstów i komunikatów z badań, potrafi w sposób precyzyjny i spójny wypowiadać się w mowie i na piśmie, na tematy dotyczące wybranych zagadnień pedagogicznych; z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku pedagogiki, jak i innych dyscyplin.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01, ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
K_K03, ma przekonanie o sensie, wartości i potrzebie podejmowania działań pedagogicznych w środowisku społecznym; jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych; wykazuje aktywność, podejmuje trud i odznacza się wytrwałością w realizacji indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych w zakresie pedagogiki.
K_K08, odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje pracę edukacyjną, podkreśla priorytety uwzględniając nauczanie Kościoła.
Metody dydaktyczne:
Wykład konwersatoryjny, wykład z prezentacją (pokazem), dyskusja, zadania (mini projekty badawcze) dla chętnych
Treści programowe:
1. Pojęcie pedagogiki społecznej i pedagogiki szkolnej oraz ich specyfika teoretyczna i historyczna.
2. Pojęcie wychowania i opieki jako działalności środowiskowej.
3. Pojęcia: otoczenia, środowiska, środowiska wychowawczego.
4. Podstawowe elementy środowiska wychowawczego warunkujące proces edukacji: potrzeby społeczne, siły społeczne, wartości, kultura i jej typy.
5 Pojęcie diagnozy społecznej.
6. Główne typy działalności edukacyjnej: prewencja, kompensacja, wsparcie rozwoju, działania korekcyjne; oddziaływania indywidualne, grupowe, środowiskowe.
7. Modele edukacji szkolnej.
8. System szkolny - zarys rozwoju historycznego, główne regulacje prawne i reformy.
9. Uczeń w procesie edukacji szkolnej: osobowościowe i środowiskowe cechy warunkujące funkcjonowanie szkolne ucznia, schematy interpretacyjne.
10. Nauczyciel w procesie edukacji szkolnej: kompetencje i kwalifikacje, etapy rozwoju zawodowego.
11. Style nauczani i wychowani i ich uwarunkowania.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny z przedmiotu jest systematyczny, aktywny udział w zajęciach oraz zaliczenie kolokwium ustnego bądź pisemnego.

Brak zaliczenia -
(W) Student nie posiada elementarnej wiedzy z zakresu przedmiotu,
(U) Student nie jest w sanie poddać analizie elementarnych uwarunkowań (problemów) społecznych wychowania, w szczególności edukacyjnych funkcji szkoły.
(K) Student nie posiada świadomości potrzeby analiz środowiskowych uwarunkowań edukacji, nie wykazuje aktywności świadczącej o tego typu potrzebie.

Zaliczenie przedmiotu:

wymagania minimalne
(W) Student posiada elementarną wiedzę z zakresu przedmiotu.
(U) Student wyjaśnia środowiskowe uwarunkowania edukacji oraz specyfikę funkcjonowania szkoły, jest w stanie poprawić błędy merytoryczne z pomocą egzaminatora.
(K) Student rozumie potrzebę analizy społecznych uwarunkowań procesu edukacji, przejawiającą się w wypowiedziach ustnych na zajęciach.

wymagania poszerzone
(W) Student posiada poszerzoną wiedzę z zakresu przedmiotu.
(U) Student wyjaśnia środowiskowe uwarunkowania edukacji oraz specyfikę funkcjonowania szkoły, odniesieniu do ich źródeł teoretycznych i praktycznych konsekwencji.
(K) Student rozumie potrzebę analizy społecznych uwarunkowań procesu edukacji, przejawiającą się w regularnych i pogłębionych wypowiedziach ustnych na zajęciach oraz realizacji zadań fakultatywnych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Obowiązkowa
Kamiński A., Funkcje pedagogiki społecznej, Warszawa 1982.
Kuźma J., Nauka o szkole. Studium monograficzne. Zarys koncepcji, Kraków 2008.
Kwieciński Z., Śliwerski B., Pedagogika podręcznik akademicki, T. II/cz.2, Warszawa 2007.
Konarzewski K., Sztuka nauczania. Szkoła, T. II, (red.) K. Konarzewski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 1993.

Uzupełniająca i do wyboru
Dróżka W., Młode pokolenie nauczycieli, Kielce: Wydawnictwo Akademii Świętokrzyskiej 2004.
Husén T., L\'école en question, Bruxelles: P. Mardaga 1983.
Illich I., ABC: l\'alphabétisation de l\'esprit populaire, Paris: La Découverte; Montréal: Boréal 1990.
Illich I., Une société sans école, Paris : Editions du Seuil 1990.
Klus-Stańska D., Adaptacja szkolna siedmiolatków, Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego 2004.
Klus-Stańska D., Konstruowanie wiedzy w szkole, Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego 2002.
Klus-Stańska D., Sensy i bezsensy edukacji wczesnoszkolnej, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 2009.
Konarzewski K., Reforma oświaty, Warszawa: ISP 2004.
Kupisiewicz C., Projekty reform edukacyjnych w Polsce, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, Instytut Badań Edukacyjnych 2007.
Kupisiewicz C., Szkolnictwo w procesie przebudowy. Geneza i kierunki reform oświatowych 1945-1995, Warszawa: Wydawnictwo „Żak” [b.r.w.].
Kupisiewicz C., Szkoła XX wieku, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2006.
Kupisiewicz C., Wybrane problemy teorii i praktyki pedagogicznej na progu XXI wieku, Warszawa-Ryki: Instytut Badań Edukacyjnych, Wyższa Szkoła Umiejętności Pedagogicznych i Zarządzania 2003.
Kwieciński Z., Dynamika funkcjonowania szkoły. Studium empiryczne z socjologii edukacji, Warszawa: PWN 1990.
Kwieciński Z., The sociopathology of education, Toruń: Eytor 1995.
Mendel M., Partnerstwo rodziny, szkoły i gminy, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek 2000.
Niemierko B., Diagnostyka edukacyjna, Wydawnictwo Naukowe PWN 2009.
Niemierko B., Kształcenie szkolne, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne 2007.
Niemierko B., Ocenianie szkolne bez tajemnic, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 2004.
Trempała E., Środowisko rodzinne dziecka a sytuacja szkolna ucznia, Włocławek: WSH-E 2003.

Profilaktyka chorób cywilizacyjnych w cyklu życia - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 zaprojektowanie programu działań profilaktycznych dotyczących współczesnych chorób cywilizacyjnych
C2 wprowadzenie podstawnych definicji: profilaktyka, choroby cywilizacyjne, cykl życia
C2 analiza etiologii i przebiegu wybranych chorób cywilizacyjnych
Wymagania wstępne:
W1 podstawowe wiadomości z zakresu biomedycznych podstaw rozwoju i wychowania
W2 podstawowe wiadomości z zakresu pedagogiki społecznej
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W06 posiada podstawową wiedzę o rodzajach więzi społecznych, ich uwarunkowaniach kulturowych i o rządzących nimi prawidłowościach; posiada także wiedzę o nieprawidłowościach rozwoju i funkcjonowania człowieka w poszczególnych okresach rozwojowych; zna etiologię zaburzeń rozwoju i/lub funkcjonowania w życiu społecznym
K_W22 Ma uporządkowaną wiedzę na temat integralnego rozwoju człowieka w cyklu życia w aspekcie rozwoju fizycznego, intelektualnego, społecznego, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb uczniów z niepełnosprawnością intelektualną i chorobami przewlekłymi

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 potrafi dokonywać obserwacji i interpretacji zjawisk społecznych; analizuje ich genezę, ich powiązania z różnymi obszarami działalności pedagoga specjalnego, wskazuje na ich uwarunkowania i zależności

K_U04 potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT)
K_U08 posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, argumentując je wybranymi teoriami, poglądami różnych autorów i własnymi doświadczeniami praktycznymi

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia
K_K02 docenia znaczenie nauk pedagogicznych i pedagogiki specjalnej dla edukacji i prawidłowego funkcjonowania osób z deficytami rozwoju oraz zaburzeniami psychofizycznego i/lub społecznego funkcjonowania w okresie całego życia tych osób, utrzymania i rozwoju prawidłowych więzi w środowiskach społecznych, jak też odnosi zdobytą wiedzę do projektowania działań zawodowych.
K_K09 odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje poszczególne zadania, dostrzega ich priorytety, zna i uwzględnia nauczanie Kościoła w odniesieniu do działalności pedagoga specjalnego.
Metody dydaktyczne:
M1 metody konwersatoryjne - dyskusje, pogadanka,
M2 metoda projektów
M3 praca z wykorzystanie m komputera i narzędzi IT
Treści programowe:
1. Definiowanie kluczowych terminów: cykl życia, profilaktyka, choroby cywilizacyjne
2. Opis kluczowych osiągnięć rozwoju ontogenetycznego człowieka
3. Definiowanie, etiologia, przebieg i leczenie wybranych chorób cywilizacyjnych
4. Wprowadzenie w pracę w programie komputerowym umożliwiająca zaprojektowanie narzędzi służących profilaktyce wybranych chorób cywilizacyjnych
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie ustne z zakresu treści konwersatorium oraz wskazanych lektur. Warunkiem zaliczenia jest: uczestnictwo w zajęciach, pozytywna ocenia z kolokwium, pozytywna ocena z zadań, praca na platformie e-learningowej, praca na forum dyskusyjnym
ocena niedostateczna - błędna odpowiedź ustna na egzaminie, brak aktywności i realizacji zadań na platformie e-kul;
ocena dostateczna - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje elementarne treści przedmiotu, jest w stanie poprawić błędy merytoryczne z pomocą egzaminatora; realizacja zadań na platformie: kilkakrotne wypowiedzi na forum dyskusyjnym, odtwórcza realizacja zadań;
ocena dobra - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje poszerzone treści przedmiotu, jest w stanie samodzielnie poprawić błędy merytoryczne; realizacja zadań na platformie: częste wypowiedzi na forum dyskusyjnym, poszerzone treści realizowanych zadań;
ocena bardzo dobra - wypowiedź ustna na egzaminie w której student zna kompletne treści przedmiotu, jest w stanie samodzielnie wskazać znaczenie teoretyczne i praktyczne analizowanych treści; realizacja zadań na platformie: stałe wypowiedzi na forum dyskusyjnym, kompletna realizacja zadań ze wskazaniem znaczenia teoretycznego i praktycznego prezentowanych treści.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
T. B. Kulik, koncepcja zdrowia w medycynie, w: T. B. Kulik, I. Wrońska (red.), Zdrowie w medycynie i naukach społecznych, Stalowa Wola: Oficyna Wydawnicza Fundacji Uniwersyteckiej 2000, s. 15-38.
L. Jabłoński, Mierniki zdrowia, w: T. B. Kulik, I. Wrońska (red.), Zdrowie w medycynie i naukach społecznych, Stalowa Wola: Oficyna Wydawnicza Fundacji Uniwersyteckiej 2000, s. 39-55.
H. Król i inni (red.), Cywilizacyjne zagrożenia zdrowia człowieka : wyzwania dla edukacji i profilaktyki, Kielce : Uniwersytet Jana Kochanowskiego 2016.
L. Bąk-Romaniszyn, Choroby społeczne i cywilizacyjne - wybrane zagadnienia, Lódź: Uniwersytet Medyczny 2013.
I. Wojnarowska, Biomedyczne podstawy kształcenie i wychowania: podręcznik akademicki, Warszawa: PWN 2010.

Współczesne kierunki pedagogiczne - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - zaznajomienie studentów z podstawowymi pojęciami, tezami i argumentami zawartymi w koncepcjach wybranych kierunków we współczesnej pedagogice.
C2 - zapoznanie z dyskusjami dotyczącymi sposobu opisu, wyjaśniania i wartościowania procesu wychowania prowadzoną między przedstawicielami wybranych kierunków pedagogicznych.
C3 - wypracowanie umiejętności krytycznego namysłu nad propozycjami wychowawczymi poszczególnych kierunków pedagogicznych.
C4 - analiza koncepcji pedagogiczne z pozycji (argumentów) innych stanowisk w aspekcie problemów bazowych, konsekwencji praktycznych i teoretycznych.
Wymagania wstępne:
W1 - Wiedza z zakresu pedagogiki ogólnej
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01, Zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym, zna historię rozwoju podstawowych kategorii pedagogicznych.
K_W03, Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o współczesnych kierunkach rozwoju pedagogiki, jej nurtach i systemach pedagogicznych, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania, potrafi je porównywać w perspektywie historycznej, geograficznej i przestrzennej.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U04, Potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się w mowie i na piśmie, posiada umiejętność streszczania, konstruowania i referowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące różnych zagadnień pedagogicznych z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku pedagogiki, jak i innych dyscyplin naukowych.
K_U05, Posiada pogłębione umiejętności prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierania ich rozbudowaną argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów i praktyk, różnych autorów, kierując się przy tym zasadami etycznymi.
K_U08, Potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, ewaluowania, projektowania, wartościowania przyjmowanych teorii i koncepcji oraz podejmowanych działań praktycznych; potrafi zastosować podstawowe koncepcje i teorie do opisywania i systematyzowania w ich świetle działalności wychowawczej.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K06, Odznacza się odpowiedzialnością za własne przygotowanie do pracy, podejmowane decyzje i prowadzone działania oraz ich skutki, czuje się odpowiedzialny za i wobec ludzi, dla których dobra stara się działać, wyraża taką postawę w środowisku specjalistów i pośrednio modeluje to podejście wśród innych.
Metody dydaktyczne:
Wykład konwersatoryjny, wykład z prezentacją (pokazem), metody nauczania wspieranego technikami informacyjnymi, ćwiczenia, metody oparte na dialogu, metoda zadaniowa.
Treści programowe:
Kryteria i próby uporządkowania kierunków we współczesnej pedagogice. Naukowe, filozoficzne, teologiczne, światopoglądowe podstawy koncepcji pedagogicznych. Charakterystyka koncepcji następujących kierunków w pedagogice: pedagogika personalistyczna, pedagogika humanistyczna, pedagogika krytyczna, pedagogika antyautorytarna, pedagogika nowej lewicy, pedagogika postmodernistyczna i antypedagogika. Wskazanie praktycznego przekładu omawianych koncepcji. Teoretyczne i praktyczne znaczenie kierunków pedagogicznych dla edukacji.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin ustny lub pisemny z zakresu treści wykładu oraz wskazanych lektur. Warunkiem zaliczenia jest: uczestnictwo w zajęciach, pozytywna ocenia z kolokwium, pozytywna ocena z zadań, praca na platformie e-learningowej, praca na forum dyskusyjnym
ocena niedostateczna - błędna odpowiedź ustna na egzaminie, brak aktywności i realizacji zadań na platformie e-kul;
ocena dostateczna - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje elementarne treści przedmiotu, jest w stanie poprawić błędy merytoryczne z pomocą egzaminatora; realizacja zadań na platformie: kilkakrotne wypowiedzi na forum dyskusyjnym, odtwórcza realizacja zadań;
ocena dobra - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje poszerzone treści przedmiotu, jest w stanie samodzielnie poprawić błędy merytoryczne; realizacja zadań na platformie: częste wypowiedzi na forum dyskusyjnym, poszerzone treści realizowanych zadań;
ocena bardzo dobra - wypowiedź ustna na egzaminie w której student zna kompletne treści przedmiotu, jest w stanie samodzielnie wskazać znaczenie teoretyczne i praktyczne analizowanych treści; realizacja zadań na platformie: stałe wypowiedzi na forum dyskusyjnym, kompletna realizacja zadań ze wskazaniem znaczenia teoretycznego i praktycznego prezentowanych treści.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Obowiązkowa
Kwieciński Z., Śliwerski B. (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007 – wybór.
Śliwerski B., Współczesne teorie i nurty wychowania, Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls, 2005.

Uzupełniająca i do wyboru
Chmaj L., Kierunki i prądy pedagogiki współczesnej, Warszawa-Wilno: Nasza Księgarnia, 1938.
Gutek G. L., Filozofia dla pedagogów, przekład A. Kacmajor, A. Sulak, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2007.
Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2001.
Kunowski S., Problematyka współczesnych systemów wychowania, Kraków: Wydawnictwo Impuls, 2000.
Nowak M., Teorie wychowania, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008.
Sośnicki K., Rozwój pedagogiki zachodniej na przełomie XIX i XX wieku, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1967.
Wołoszyn S., Nauki o wychowaniu w Polsce w XX wieku. Próba syntetycznego zarysu na tle powszechnym, Kielce: Dom Wydawniczy Strzelec, 1998.

Współczesne kierunki pedagogiczne - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - zaznajomienie studentów z podstawowymi pojęciami, tezami i argumentami zawartymi w koncepcjach wybranych kierunków we współczesnej pedagogice.
C2 - zapoznanie z dyskusjami dotyczącymi sposobu opisu, wyjaśniania i wartościowania procesu wychowania prowadzoną między przedstawicielami wybranych kierunków pedagogicznych.
C3 - wypracowanie umiejętności krytycznego namysłu nad propozycjami wychowawczymi poszczególnych kierunków pedagogicznych.
C4 - analiza koncepcji pedagogiczne z pozycji (argumentów) innych stanowisk w aspekcie problemów bazowych, konsekwencji praktycznych i teoretycznych.
Wymagania wstępne:
W1 - Wiedza z zakresu pedagogiki ogólnej
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01, Zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym, zna historię rozwoju podstawowych kategorii pedagogicznych.
K_W03, Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o współczesnych kierunkach rozwoju pedagogiki, jej nurtach i systemach pedagogicznych, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania, potrafi je porównywać w perspektywie historycznej, geograficznej i przestrzennej.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U04, Potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się w mowie i na piśmie, posiada umiejętność streszczania, konstruowania i referowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące różnych zagadnień pedagogicznych z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku pedagogiki, jak i innych dyscyplin naukowych.
K_U05, Posiada pogłębione umiejętności prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierania ich rozbudowaną argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów i praktyk, różnych autorów, kierując się przy tym zasadami etycznymi.
K_U08, Potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, ewaluowania, projektowania, wartościowania przyjmowanych teorii i koncepcji oraz podejmowanych działań praktycznych; potrafi zastosować podstawowe koncepcje i teorie do opisywania i systematyzowania w ich świetle działalności wychowawczej.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K06, Odznacza się odpowiedzialnością za własne przygotowanie do pracy, podejmowane decyzje i prowadzone działania oraz ich skutki, czuje się odpowiedzialny za i wobec ludzi, dla których dobra stara się działać, wyraża taką postawę w środowisku specjalistów i pośrednio modeluje to podejście wśród innych.
Metody dydaktyczne:
Wykład konwersatoryjny, wykład z prezentacją (pokazem)
Treści programowe:
Kryteria i próby uporządkowania kierunków we współczesnej pedagogice. Naukowe, filozoficzne, teologiczne, światopoglądowe podstawy koncepcji pedagogicznych. Charakterystyka koncepcji następujących kierunków w pedagogice: pedagogika personalistyczna, pedagogika humanistyczna, pedagogika krytyczna, pedagogika antyautorytarna, pedagogika nowej lewicy, pedagogika postmodernistyczna i antypedagogika. Wskazanie praktycznego przekładu omawianych koncepcji. Teoretyczne i praktyczne znaczenie kierunków pedagogicznych dla edukacji.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin ustny lub pisemny z zakresu treści wykładu oraz wskazanych lektur. Warunkiem zaliczenia jest: uczestnictwo w zajęciach, pozytywna ocenia z kolokwium, pozytywna ocena z zadań, praca na platformie e-learningowej, praca na forum dyskusyjnym
ocena niedostateczna - błędna odpowiedź ustna na egzaminie, brak aktywności i realizacji zadań na platformie e-kul;
ocena dostateczna - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje elementarne treści przedmiotu, jest w stanie poprawić błędy merytoryczne z pomocą egzaminatora; realizacja zadań na platformie: kilkakrotne wypowiedzi na forum dyskusyjnym, odtwórcza realizacja zadań;
ocena dobra - wypowiedź ustna na egzaminie, w której student prezentuje poszerzone treści przedmiotu, jest w stanie samodzielnie poprawić błędy merytoryczne; realizacja zadań na platformie: częste wypowiedzi na forum dyskusyjnym, poszerzone treści realizowanych zadań;
ocena bardzo dobra - wypowiedź ustna na egzaminie w której student zna kompletne treści przedmiotu, jest w stanie samodzielnie wskazać znaczenie teoretyczne i praktyczne analizowanych treści; realizacja zadań na platformie: stałe wypowiedzi na forum dyskusyjnym, kompletna realizacja zadań ze wskazaniem znaczenia teoretycznego i praktycznego prezentowanych treści.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Obowiązkowa
Kwieciński Z., Śliwerski B. (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007 – wybór.
Śliwerski B., Współczesne teorie i nurty wychowania, Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls, 2005.
Wołoszyn S., Nauki o wychowaniu w Polsce w XX wieku. Próba syntetycznego zarysu na tle powszechnym, Kielce: Dom Wydawniczy Strzelec, 1998.

Uzupełniająca i do wyboru
Chmaj L., Kierunki i prądy pedagogiki współczesnej, Warszawa-Wilno: Nasza Księgarnia, 1938.
Gutek G. L., Filozofia dla pedagogów, przekład A. Kacmajor, A. Sulak, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2007.
Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2001.
Kunowski S., Problematyka współczesnych systemów wychowania, Kraków: Wydawnictwo Impuls, 2000.
Nowak M., Teorie wychowania, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008.
Sośnicki K., Rozwój pedagogiki zachodniej na przełomie XIX i XX wieku, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1967.