dr hab. Bożena Czernecka-Rej (prof. KUL)

Wydział Filozofii - Instytut Filozofii
Katedra Logiki

Stanowisko: Profesor nadzwyczajny posiadający stopień naukowy dr lub dr hab.


Filozofia logiki - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1. Zapoznanie się z problemami współczesnych logik filozoficznych
C2. Dyskusja nad zastosowaniami logik filozoficznych w filozofii i innych dziedzinach wiedzy.
C3. Zapoznanie się z rozwojem systemów logik filozoficznych oraz metodami ich tworzenia
Wymagania wstępne:
Znajomość logiki formalnej na poziomie studiów I stopnia.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W04 posiada specjalistyczną wiedzę z zakresu wybranej subdyscypliny filozoficznej, tak w aspekcie historycznym, jak i bieżących osiągnięć (problemy, kierunki, postaci)
K_W05 zna specjalistyczną terminologię z zakresu filozofii w języku polskim oraz terminologię co najmniej w jednym języku obcym, kluczowym dla wybranej subdyscypliny filozoficznej

UMIEJĘTNOŚCI
K_U04 samodzielnie, krytycznie i twórczo identyfikuje i formułuje problemy oraz hipotezy badawcze i argumenty, respektując naukowe rygory logiczno-metodologiczne

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Metody dydaktyczne:
Konwersatorium prowadzone jest metodą tradycyjna. Uczestnicy wygłaszają referaty, których treść jest komentowana i rozwijana przez prowadzącego.
Treści programowe:
1. Zagadnienie klasyczności logiki; relacja: logiki nieklasyczne - logiki filozoficzne. 2. Sposoby budowania logik filozoficznych. 3. Syntaktyczne i semantyczne ujęcie logik modalnych. 4. Semantyki relacyjne. 5. Podstawowe logiki temporalne i reprezentacja własności czasu w semantykach relacyjnych. 6. Niektóre systemy logik epistemicznych i deontycznych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
1. Ocena aktywności w dyskusji.
2. Napisanie i wygłoszenie referatu.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. S. Haack, Philosophy of logics, Cambridge Univ. Press 1998 .
2. B. Czernecka-Rej, Pluralizm w logice. Studium z filozofii logiki, Wydawnictwo KUL, Lublin 2014.
3. M. Lechniak, Przekonania i zmiana przekonań. Wydawnictwo KUL, Lublin 2011.
4. K. Świrydowicz, Podstawy logiki modalnej, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2014.

Logika - seminarium

Cele przedmiotu:
C1. Przygotowanie przez studentów rozprawy dyplomowej
C2. Analiza kluczowych pojęć i problemów logik filozoficznych
C3. Przygotowanie do samodzielnej pracy badawczej i dydaktycznej w zakresie logiki
Wymagania wstępne:
Znajomość logiki co najmniej na poziomie studiów licencjackich
Efekty kształcenia:
WIEDZA

UMIEJĘTNOŚCI

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Metody dydaktyczne:
Seminarium prowadzone jest metodą tradycyjną: referat, dyskusja, prezentacja.
Treści programowe:
Podstawowe problemy filozoficzne leżące u podstaw logiki; możliwości aplikacji logiki w analizie filozoficznej; logiczne i filozoficzne aspekty mechanicznego rozpoznawania obrazów; filozoficzne podstawy logik deontycznych; relacje: logika a językoznawstwo.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura jest dobierana w zależności od analizowanych tematów.

Logika - Kanon - egzamin

Cele przedmiotu:
1. Zapoznanie studenta z głównymi pojęciami, problemami i osiągnięciami logiki, w tym metalogiki.
2. Zapoznanie studenta z klasycznym rachunkiem logicznym i wybranymi prostymi logikami nieklasycznymi.
3. Wykształcenie u studenta umiejętności rozwiązywania zadań z logiki.
4. Uczulenie studenta na problematykę poprawności logicznej i błędu logicznego.
Wymagania wstępne:
Znajomość gramatyki języka polskiego i matematyki na poziomie szkoły średniej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna podstawowe typy wyrażeń, główne sposoby uzasadniania twierdzeń i główne typy wiedzy oraz rozumie ich specyfikę (K_W02, K_W03).
2. Student zna i rozumie podstawowe zasady budowy i własności teorii oraz znaczenie i sposób dowodzenia głównych twierdzeń limitacyjnych (K_W02, K_W03).
UMIEJĘTNOŚCI
3. Student potrafi analizować proste rozumowania, ustalając ich strukturę i oceniając poprawność (K_U05).
4. Student umie rozwiązywać zadania w zakresie klasycznego rachunku logicznego (K_U04, K_U05).
5. Student umie rozwiązywać najprostsze zadania w zakresie wybranych logik nieklasycznych (K_U04, K_U05).
6. Student potrafi badać poprawność sformalizowanych dowodów (K_U04).
7. Student umie rozpoznawać i charakteryzować podstawowe błędy logiczne (K_U04, K_U05).
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
8. Student wykazuje gotowość do rozwiązywania zadań i merytorycznej dyskusji (K_K04).
Treści programowe:
Budowa, rodzaje i własności wnioskowania, poprawność wnioskowania i błędy we wnioskowaniu. Wynikanie logiczne, sprzeczność i zależności pokrewne. Budowa rachunku logicznego, pojęcie interpretacji i modelu. Wybrane pojęcia z teorii mnogości, algebry i arytmetyki. Klasyczny rachunek zdań. Logika pierwszego rzędu, teoria identyczności, logika wyższych rzędów. Logika a arytmetyka, problem adekwatności i rozstrzygalności. Geneza logik nieklasycznych, logika w sporach filozoficznych i światopoglądowych, wybrane logiki nieklasyczne. Budowa i własności teorii, teorie pierwszego rzędu, aksjomatyzacja, dowodzenie, definiowanie. Teorie bogate, diagonalizacja, twierdzenia limitacyjne: pierwsze i drugie twierdzenie Gődla, twierdzenie Tarskiego, twierdzenie Churcha. Pluralizm typów wiedzy, typy nauk.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
OCENA NIEDOSTATECZNA
WIEDZA
Student nie posiada wymaganej wiedzy na temat wnioskowania lub definicji. Student nie ma elementarnej wiedzy o budowie teorii, typach wiedzy lub twierdzeniach limitacyjnych.
UMIEJĘTNOŚCI
Student nie potrafi analizować wnioskowań, rozpoznawać błędów logicznych, rozwiązywać zadań z logiki.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student nie angażuje się w proces kształcenia.
OCENA DOSTATECZNA
WIEDZA
Student opanował materiał dotyczący budowy, własności, rodzajów i poprawności wnioskowania oraz definicji. Student ma ogólne pojęcie o budowie teorii, typach wiedzy i treści twierdzeń limitacyjnych.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi ustalać strukturę prostych wnioskowań, dyskutować ich poprawność, rozpoznawać i omawiać błędy logiczne. Z pomocą nauczyciela potrafi
rozwiązywać najprostsze zadania z logiki formalnej.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student angażuje się w proces kształcenia.
OCENA DOBRA
WIEDZA
Wiedza studenta obejmuje całość przedstawionego materiału, ale może mieć braki w nieistotnych szczegółach.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi samodzielnie rozwiązywać typowe zadania w zakresie wszystkich wymaganych umiejętności.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student angażuje się w proces kształcenia.
OCENA BARDZO DOBRA
WIEDZA
Student ma ugruntowaną i uporządkowaną wiedzę, obejmującą całość
przedstawionego materiału, i potrafi swobodnie korzystać z tej wiedzy w sytuacjach
problemowych.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi samodzielnie rozwiązywać typowe i nieco trudniejsze od typowych zadania w zakresie wszystkich wymaganych umiejętności, potrafi samodzielnie formułować problemy, wskazywać ich możliwe rozwiązania oraz znajdować przykłady.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student wzorowo angażuje się w proces kształcenia.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
LITERATURA PODSTAWOWA
Skrypt udostępniony przez prowadzącego wykład.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
D. Bonevac, Deduction. Introductory Symbolic Logic,
Blackwell Publishers Ltd., 2003.
L. Borkowski, Wprowadzenie do logiki i teorii mnogości, Lublin 1991.
J. C. Beall, B. C. van Fraassen, Possibilities and
Paradox. An Introduction to Modal and Many-Valued Logic,
Oxford 2003.
R. M. Smullyan, Goedel’s Incompleteness Theorems, Oxford 2001.

Logika prawnicza - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - przedstawienie logicznej teorii języka oraz podstaw klasycznego rachunku logicznego;
C2 - przedstawienie podstaw metodologii nauk, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki metodologicznej nauk prawnych;
C3 - wyrobienie umiejętności jasnego formułowania myśli, krytycznego myślenia i poprawnego argumentowania;
C4 - wykształcenie umiejętności pozyskiwania i uzasadniania wiedzy oraz racjonalnego planowania oraz przewidywania skutków swego działania
Wymagania wstępne:
W1 - zdolność do krytycznego myślenia
W2 - podstawowa zdolność do analizy tekstów
W3 - podstawowa wiedza w zakresie gramatyki j. polskiego
W4 - znajomość podstawowych pojęć matematyki w zakresie szkoły średniej
Efekty kształcenia:
WIEDZA K_W02 Ma elementarną wiedzę o miejscu nauk o administracji w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami naukowymi w kontekście ich przydatności dla nauk administracyjnych.

UMIEJĘTNOŚCI K_U03 Potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania metod rozstrzygania spraw administracyjnych.
K_U08 Posiada umiejętność komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny.
K_U09 Posiada umiejętność identyfikowania spraw o charakterze administracyjnym a także oceniać ich skutki prawne. Potrafi także używając właściwej argumentacji wskazywać na sposób ich rozwiązania a także na skutki tych rozwiązań.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
Treści programowe:
Wykład obejmuje prezentację:
- podstawowych pojęć semiotyki logicznej;
- podstawowe ujęcia klasycznego rachunku logicznego oraz logik nieklasycznych (modalnych i deontycznych);
- elementy ogólnej metodologii nauki oraz metodologii nauk prawnych;
- specyficzne problemy związane ze stosowaniem logiki w prawie i nauce prawa.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin pisemny: 6 pytań, w tym 2 zadania, 4 pytania otwarte; próg oceny pozytywnej - 50%
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
LITERATURA:
podstawowa:
M. Lechniak, Elementy logiki dla prawników, Lublin 2006, 2012
uzupełniająca:
Z. Ziembiński, Metodologiczne zagadnienia prawoznawstwa, Warszawa 1974,
S. Kamiński, Nauka i metoda, Lublin 1992,
K. Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna, Warszawa 1965,
L. Borkowski, Elementy logiki formalnej, Warszawa 1976,
Z. Ziembiński, Logika praktyczna, Warszawa 2019.