dr hab. Anna Palusińska

Wydział Filozofii - Instytut Filozofii
Katedra Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej

Stanowisko: Adiunkt posiadający stopień naukowy dr hab.


Filozofia antyczna jako terapia - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1) przedstawienie głównych nurtów i postaci filozofii starożytnej.
C2) prezentacja problemów i dyskusji, które podejmują problem metody filozofowania, celów filozofii, wyjaśnienia ludzkiego działania, relacji poznania teoretycznego do teurgii i wiary.
C3) zapoznanie z klasycznymi tekstami filozofii starożytnej
Wymagania wstępne:
1. Zaliczony kursoryczny wykład z historii filozofii starożytnej.
2. Wiedza o podstawowych kierunkach filozoficznych w starożytności (platonizm, arystotelizm, stoicyzm, neoplatonizm).
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1) zna i rozumie rolę refleksji filozoficznej w kształtowaniu kultury
duchowej K_W01
2) 3) zna terminologię starożytnych systemów filozoficznych K_W03

UMIEJĘTNOŚCI
1) umie dobrać właściwe narzędzia do interpretacji i analizy tekstu filozoficznego, streszcza i
analizuje argumenty filozoficzne, identyfikuje ich kluczowe tezy, założenia i konsekwencje K_U04, K_U05
2) posiada umiejętność pisania streszczeń oraz prostych rozprawek w języku polskim z
wykorzystaniem literatury przedmiotu K_U04, K_U05
3) potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi poznanymi w ramach zajęć K_U04

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1) ma świadomość roli filozofii i odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego
Europy K_K05
2) potrafi dokonać analizy sytuacji i problemów oraz samodzielne sformułować propozycje ich
rozwiązania K_K04
Metody dydaktyczne:
1. analiza tekstów autorów klasycznych
2. dyskusja wokół zagadnień antropologicznych i etycznych , a także metafizycznych, które dotykają problemu immanentnych i transcendentnych celów ludzkiego działania i poznania.
Treści programowe:
Celem zajęć jest analiza i interpretacja tekstów źródłowych klasycznych autorów, które w sposób paradygmatyczny przedstawiają zagadnienia, dotyczące metody filozofii, celów dyskursu filozoficznego, koncepcji człowieka i Boga, pojęć etycznych. W ramach zajęć zostanie postawione pytanie, czy i w jaki sposób dyskurs filozoficzny i filozoficzna kontemplacja może być metodą oczyszczenia i doskonalenia duszy (Platon, Fedon; Arystoteles, Etyka Nikomachejska, Seneka, O szczęściu; Marek Aureliusz, Rozmyślania; Plotyn, Enneady; Proklos, Elementy teologii).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna: (W) Student nie posiada podstawowej wiedzy nt. filozofii starożytnej, jej przedstawicieli, głównych nurtów i problemów. (U) Student nie potrafi
analizować i nie rozumie podstawowych treści zajęć; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi. (K) Student nie angażuje się
we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i
zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.
Ocena dostateczna: (W) Student posiada ogólną wiedzę nt. filozofii starożytnej, jej przedstawicieli, nurtów i dyskutowanych zagadnień. (U) Student w stopniu
minimalnym analizuje i rozumie treści zajęć. Z pomocą prowadzącego rekonstruuje treść tekstu źródłowego oraz dokonuje jego analizy. (K) Student uczestniczy w
zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Ocena dobra: (W) Student posiada uporządkowaną wiedzę nt. filozofii starożytnej, zna
głównych filozofów starożytnych, ich twórczość. Jest świadomy dyskusji i sporów filozoficznych. (U) Student potrafi zaprezentować posiadaną wiedzę, a także w sposób
poprawny z niej korzysta w sytuacji problemowej. Czyta ze zrozumieniem teksty naukowe, z pomocą prowadzącego rozwiązuje stawiane mu problemy. (K) Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.
Ocena bardzo dobra: (W) Student ma ugruntowaną i usystematyzowaną wiedzę
na temat filozofii starożytnej. (U) Student ma opanowane narzędzia analizy i syntezy
posiadanej wiedzy (z odniesieniem do aktualnej literatury przedmiotu) oraz poprawnie, samodzielnie z nich korzysta w sytuacjach problemowych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
M. Stróżyński, Filozofia jako terapia w pismach Marka Aureliusza, Plotyna i Augustyna, Poznań 2014.
G. Reale, Historia filozofii starożytnej tłum. E. Zieliński, t.I-V, Lublin 1995-2000.
S. Swieżawski, Dzieje europejskiej filozofii klasycznej, Warszawa 2000.
P. Hadot, Czym jest filozofia starożytna, tłum. P. Domański, Warszawa 2000.
A. Krokiewicz, Studia orfickie, Warszawa 2000.

Historia filozofii - wykład

Cele przedmiotu:
C1) Przedstawienie głównych kierunków filozofii od starożytności po współczesność
C2) Ukazanie kulturotwórczej funkcji filozofii
C3) Zapoznanie z najważniejszymi dziełami i pojęciami filozofii europejskiej
Wymagania wstępne:
wiedza humanistyczna z zakresu programu nauczania licealnego
Efekty kształcenia:
WIEDZA
P6S_WG
Ma uporządkowaną wiedzę na temat najważniejszych kierunków filozofii europejskiej, najważniejszych dzieł filozoficznych, które ukształtowały kulturę Zachodu (starożytności, średniowiecza, nowożytności i czasów najnowszych). Zna podstawowe koncepcje antropologiczne, rozumie zależność pomiędzy koncepcją człowieka a koncepcją państwa. Ma wiedzę na temat wpływu idei filozoficznych na kształtowanie się myślenia potocznego i naukowego o społeczeństwie i prawach nim rządzących.
P6S_WK1
Posiada wiedzę z zakresu antropologii filozoficznej, rozwoju i kształtowania się koncepcji człowieka i jego działania. Zna podstawowe pojęcia etyczne, takie jak cnota, doskonałość moralna, zło i dobro morale, utylitaryzm i dobro wspólne.
Rozumie, w jaki sposób antropologia filozoficzna kształtuje i definiuje pojęcia dotyczące człowieka i ludzkiej natury, funkcjonujące we współczesnej kulturze i nauce oraz w jaki sposób filozofia człowieka kształtowała w epokach historycznych rozumienie bytu ludzkiego.
Zna zależności wynikające z błędów poznawczych, które dotyczą filozoficznego odczytania ludzkiej natury i ludzkiej kondycji i aplikacji tych teoretycznych wyników do kształtowania organizacji życia społecznego. Posiada wiedzę na temat zagrożeń systemów totalitarnych, rozumie ich filozoficzne źródła i potrafi ocenić w aspekcie zasad życia społecznego.
Umie wskazać na różnice pomiędzy człowiekiem i społecznością, którą tworzy a światem zwierząt i „społecznościami”, które tworzy natura.

UMIEJĘTNOŚCI
P6S_UW
potrafi wykorzystać teoretyczną wiedzę z zakresu filozofii do analizowania i rozumienia problemów współczesnej kultury, polityki, sztuki, etyki.
potrafi posługiwać się podstawowymi pojęciami teoretycznymi w szerszym kontekście współczesnej kultury

Posiada podstawowe umiejętności w zakresie interpretacji zjawisk społeczno-kulturowych w świetle podstawowych idei filozoficznych, kształtujących i fundujących nurty kultury i życia społecznego.
Potrafi wykorzystywać wiedzę filozoficzną do badania i opisu wybranych procesów i zjawisk społecznych i kulturowych, a także formułować na podstawie tej analizy własne opinie i krytyczne sądy.

P6S_UK1
Potrafi przygotować prace pisemne, omawiające problemy filozofii społecznej, koncepcji człowieka i państwa, poprawnie posługując się źródłami.

P6S_UK2
Umie sformułować argumenty w polemice i debacie społecznej, które będą sięgać nie tylko do opisu procesów zachodzących w społeczeństwie, lecz również będą odwoływać się do ogólnego, filozoficznego rozumienia człowieka, będącego dziedzictwem cywilizacji judeo-chrześcijańskiej Zachodu.

P6S_UU
Potrafi samodzielnie poszukiwać odpowiedzi na fundamentalne pytania, które nurtują współczesnego człowieka i współczesne społeczeństwo o istotę człowieka i jego społeczne uwarunkowania, wartość ludzkiego działania przejawiającego się w zjawisku świadomości, pracy, twórczości i religijności.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
P6S_KK1
Rozumie konieczność ciągłego doskonalenia się i dokształcania.

P6S_KK2
Rozumie znaczenie wiedzy teoretycznej i metod poznania teoretycznego dla rozwiązania problemów praktycznych oraz wpływ doktryn filozoficznych na kształtowanie się ustrojów społecznych.

P6S_KO2
Potrafi w dialogu publicznym bronić wartości personalizmu chrześcijańskiego, pokazując głębokie racjonalne uzasadnienie tych wartości.

P6S_KR
Rozumie konieczność promowania kultury publicznej opartej na wartościach etyki chrześcijańskiej i personalizmu, kultury zakorzenionej z jednej strony w intelektualnej tradycji Zachodu, z drugiej zaś otwartej na rozwój i doskonalenie poprzez ciągły społeczny dialog.

Metody dydaktyczne:
wykład z elementami lektury klasycznych tekstów filozoficznych
Treści programowe:
1) zagadnienia filozofii starożytnej i jej najważniejsze nurty: intelektualizm moralny Sokratesa, relatywizm sofistów, platonizm, arystotelizm, materializm stoicki i epikurejski, neoplatonizm.
2) podstawowe pojęcia i problemy filozofii średniowiecznej: relacja fides et ratio, spór o uniwersalia, patrystyczne i średniowieczne dowody na istnienie Boga, antropologia Tomasza z Akwinu.
3) trzy podstawowe koncepcje człowieka w filozofii nowożytnej i współczesnej: biologiczno-ewolucyjna, podmiotu ujawniającego ducha i jedności psychofizycznej - przedstawiciele i oddziaływanie.
4) koncepcje państwa i społeczeństwa: materializm marksistowski i totalitaryzm państwa komunistycznego; materializm filozofii oświecenia i liberalizm; państwo oparte o realizację dobra wspólnego w ujęciu K. Wojtyły.
5) pojęcie wolności i kultury w świetle filozofii personalizmu chrześcijańskiego
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, t. 1-3, Warszawa 1990.
R. Heinzmann, Filozofia średniowieczna, Kęty 1999.
M.A. Krąpiec, Ja-człowiek, Lublin 1986.
K. Wojtyła, Miłość i odpowiedzialność, Lublin 1969.

Historia filozofii - wykład

Cele przedmiotu:
1) przedstawienie głównych nurtów i postaci filozofii oraz ukazanie miejsca filozofii w kulturze, zwłaszcza w pedagogice
2) prezentacja problemów filozoficznych, ukazanie ich historycznego rozwoju
3) zapoznanie z terminologią filozoficzną
Wymagania wstępne:
1) podstawowa wiedza dotycząca okresów historycznych
2) umiejętność krytycznego myślenia
3) gotowość zdobywania wiedzy
Efekty kształcenia:
WIEDZA1) zna i rozumie rolę refleksji filozoficznej w kształtowaniu kultury
duchowej, ma uporządkowaną wiedzę na temat wychowania i kształcenia i jego filozoficznych podstaw K_W01
2) zna główne koncepcje antropologiczne: filozoficzne, psychologiczne i społeczne, stanowiące teoretyczne podstawy działalności pedagogicznej K_W02
3) zna terminologię najważniejszych systemów filozoficznych K_W03


UMIEJĘTNOŚCI1) identyfikuje kluczowe tezy, założenia i konsekwencje problemów filozoficznych K_U16,
2) potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi poznanymi w ramach zajęć K_U08, K_27.
3) potrafi wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu filozofii do rozumienia i interpretowania problemów człowieka i wychowania na gruncie pedagogiki K_U02

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)1) ma świadomość roli filozofii i odpowiedzialności za zachowanie i kształtowanie dziedzictwa kulturowego
Europy K_K05
2) potrafi dokonać analizy sytuacji i problemów oraz samodzielne sformułować propozycje ich rozwiązania K_K04
3) ma przekonanie o sensie, wartości i potrzebie podejmowania działań pedagogicznych w środowisku społecznym; jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych; ma świadomość nadrzędnej roli koncepcji filozoficznych, dotyczących zdefiniowania człowieka względem teorii pedagogicznych; K_K03
4) docenia znaczenie filozofii dla kształtowania wartościowej pedagogiki K_K02
Metody dydaktyczne:
metoda wykładu klasycznego z elementami prezentacji multimedialnej oraz lektura klasycznych tekstów filozoficznych
e-learning
Treści programowe:
Ramy czasowe poszczególnych okresów filozofii. Związki między filozofią a innymi dziedzinami kultury. Nurty i problemy filozofii, terminologia
używana przez poszczególne nurty filozoficzne, główni twórcy filozofii i ich dzieła. Podstawowe koncepcje antropologiczne.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
egzamin ustny w oparciu o przygotowany tekst i dyskusja.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
S. Swieżawski, Dzieje europejskiej filozofii klasycznej, Warszawa 2000.
W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, t. II-III, Warszawa 1968.
G. Reale, Myśl starożytna, tłum. E. Zieliński, Lublin 2003.
M.A. Krąpiec, Ja-człowiek, Lublin 1986.
K. Wojtyła, Miłość i odpowiedzialność, Lublin 1969.

Historia filozofii starożytnej i średniowiecznej - wykład

Cele przedmiotu:
C1) przedstawienie głównych nurtów i postaci filozofii starożytnej,
C2) prezentacja problemów i dyskusji podejmowanych przez myślicieli starożytnych,
C3) zapoznanie z terminologią filozoficzną
Wymagania wstępne:
1) podstawowa wiedza dotycząca okresów historycznych
2) umiejętność krytycznego myślenia
3) gotowość zdobywania wiedzy
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1) zna i rozumie rolę refleksji filozoficznej w kształtowaniu kultury
duchowej K_W01
2) ma wiedzę o miejscu i znaczeniu filozofii w relacji do teologii, nauk formalnych
i szczegółowych oraz o specyfice przedmiotowej i metodologicznej filozofii K_W02
3) zna terminologię starożytnych systemów filozoficznych K_W03
UMIEJĘTNOŚCI

1) umie dobrać właściwe narzędzia do interpretacji i analizy tekstu filozoficznego, streszcza i
analizuje argumenty filozoficzne, identyfikuje ich kluczowe tezy, założenia i konsekwencje K_U04, K_U05
2) posiada umiejętność pisania streszczeń oraz prostych rozprawek w języku polskim z
wykorzystaniem literatury przedmiotu K_U04, K_U05
3) potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi poznanymi w ramach zajęć K_U04.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)

1) ma świadomość roli filozofii i odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego
regionu, kraju, Europy K_K05
2) potrafi dokonać analizy sytuacji i problemów oraz samodzielne sformułować propozycje ich
rozwiązania K_K04
Metody dydaktyczne:
metoda wykładu z elementami analizy tekstów klasycznych.
Treści programowe:
Celem wykładów jest zapoznanie słuchaczy z całościową wizją dziejów filozofii starożytnej (pogańskiej i chrześcijańskiej) oraz średniowiecznej. - Z zakresu filozofii starożytnej omawiane są kolejno poglądy filozofów przyrody, filozofów okresu humanistycznego, Platona i Arystotelesa, filozofów okresu szkół hellenistycznych i okresu synkretycznego. - Z zakresu chrześcijańskiej filozofii starożytnej omawiane są poglądy gnostyków, apologetów, filozofów szkół aleksandryjskiej i kapadockiej, Augustyna, Boecjusza i Pseudo Dionizego Areopagity. - Wykład dotyczący dziejów filozofii średniowiecznej obejmuje omówienie filozofów działających do XII wieku; krótkie informacje o filozofii arabskiej i żydowskiej; obszerne omówienie czynników, które wywarły wpływ na ukształtowanie się myśli przedstawicieli złotego wieku scholastyki i samej tej myśli; bardziej zwięzłe omówienie filozofii jesieni średniowiecza; nieco uwag o początkach filozofii w Polsce.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna: (W) Student nie posiada podstawowej wiedzy nt. filozofii starożytnej, jej przedstawicieli, głównych nurtów i problemów. (U) Student nie potrafi
analizować i nie rozumie podstawowych treści zajęć; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi. (K) Student nie angażuje się
we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i
zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.
Ocena dostateczna: (W) Student posiada ogólną wiedzę nt. filozofii starożytnej, jej przedstawicieli, nurtów i dyskutowanych zagadnień. (U) Student w stopniu
minimalnym analizuje i rozumie treści zajęć. Z pomocą prowadzącego rekonstruuje treść tekstu źródłowego oraz dokonuje jego analizy. (K) Student uczestniczy w
zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Ocena dobra: (W) Student posiada uporządkowaną wiedzę nt. filozofii starożytnej, zna
głównych filozofów starożytnych, ich twórczość. Jest świadomy dyskusji i sporów filozoficznych. (U) Student potrafi zaprezentować posiadaną wiedzę, a także w sposób
poprawny z niej korzysta w sytuacji problemowej. Czyta ze zrozumieniem teksty naukowe, z pomocą prowadzącego rozwiązuje stawiane mu problemy. (K) Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.
Ocena bardzo dobra: (W) Student ma ugruntowaną i usystematyzowaną wiedzę
na temat filozofii starożytnej. (U) Student ma opanowane narzędzia analizy i syntezy
posiadanej wiedzy (z odniesieniem do aktualnej literatury przedmiotu) oraz poprawnie, samodzielnie z nich korzysta w sytuacjach problemowych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
G. Reale, Historia filozofii starożytnej tłum. E. Zieliński, t.I-V, Lublin 1995-2000.
S. Swieżawski, Dzieje europejskiej filozofii klasycznej, Warszawa 2000.
P. Hadot, Czym jest filozofia starożytna, tłum. P. Domański, Warszawa 2000.
A. Krokiewicz, Studia orfickie, Warszawa 2000.

Historia filozofii starożytnej i średniowiecznej - wykład

Cele przedmiotu:
C1) przedstawienie głównych nurtów i postaci filozofii patrystycznej i bizantyńskiej, które znalazły swój wyraz w filozofii ikony
C2) prezentacja problemów i dyskusji nad obrazami, które miały miejsce w VIII i IX wieku w Bizancjum
C3) zapoznanie z klasycznymi tekstami filozofii patrystycznej i bizantyńskiej
Wymagania wstępne:
1. Zaliczony kursoryczny wykład z historii filozofii starożytnej i średniowiecznej.
2. Wiedza o podstawowych kierunkach filozoficznych w starożytności (platonizm, arystotelizm, stoicyzm, neoplatonizm).
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1) zna i rozumie rolę refleksji filozoficznej w kształtowaniu kultury
duchowej i materialnej chrześcijańskiej Europy K_W01
2) zna zagadnienia i pojęcia filozoficzne, które kształtują myślenie o sztuce chrześcijańskiej K_W03
UMIEJĘTNOŚCI

) umie dobrać właściwe narzędzia do interpretacji i analizy tekstu filozoficznego, streszcza i
analizuje argumenty filozoficzne, identyfikuje ich kluczowe tezy, założenia i konsekwencje K_U04, K_U05
2) posiada umiejętność pisania streszczeń oraz prostych rozprawek w języku polskim z
wykorzystaniem literatury przedmiotu K_U04, K_U05
3) potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi poznanymi w ramach zajęć K_U04
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1) ma świadomość roli filozofii za zachowanie dziedzictwa kulturowego
chrześcijańskiej Europy K_K05
2) potrafi dokonać analizy sytuacji i problemów oraz samodzielne sformułować propozycje ich
rozwiązania K_K04
Metody dydaktyczne:
wykład z elementami prezentacji multimedialnej
Treści programowe:
Celem wykładu jest zaprezentowanie zagadnień związanych z szeroko rozumianą filozofią ikony, która ukształtowała się na kanwie bizantyńskich sporów o obrazy. Kluczowe dla teorii ikony są pojęcia obrazu, hierarchii i piękna, mające swe mocne korzenie w filozofii arystotelesowskiej i neoplatońskiej, a wykorzystane przez apologetów ikon w VIII i IX w. Zostaną omówione następujące kwestie: filozoficzna legitymizacja bizantyńskiego ikonoklazmu; argumentacja przeciw i za obrazami; status bytowy obrazu, neoplatońska i dionizjańska koncepcja piękna i hierarchii jako ważny element filozofii ikony; patrystyczne i bizantyńskie modyfikacje antycznych pojęć i ich wyraz w teorii obrazu religijnego.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna: (W) Student nie posiada podstawowej wiedzy nt. filozofii późnoantycznej i bizantyńskiej, jej przedstawicieli, głównych nurtów i problemów. (U) Student nie potrafi
analizować i nie rozumie podstawowych treści zajęć; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi. (K) Student nie angażuje się
we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i
zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.
Ocena dostateczna: (W) Student posiada ogólną wiedzę nt. filozofii późnoantycznej i bizantyńskiej, jej przedstawicieli, nurtów i dyskutowanych zagadnień. (U) Student w stopniu
minimalnym analizuje i rozumie treści zajęć. Z pomocą prowadzącego rekonstruuje treść tekstu źródłowego oraz dokonuje jego analizy. (K) Student uczestniczy w
zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Ocena dobra: (W) Student posiada uporządkowaną wiedzę nt. filozofii późnoantycznej i bizantyńskiej. Jest świadomy dyskusji i sporów filozoficznych. (U) Student potrafi zaprezentować posiadaną wiedzę, a także w sposób poprawny z niej korzysta w sytuacji problemowej. Czyta ze zrozumieniem teksty naukowe, z pomocą prowadzącego rozwiązuje stawiane mu problemy. (K) Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.
Ocena bardzo dobra: (W) Student ma ugruntowaną i usystematyzowaną wiedzę
na temat filozofii późnoantycznej i bizantyńskiej. (U) Student ma opanowane narzędzia analizy i syntezy
posiadanej wiedzy (z odniesieniem do aktualnej literatury przedmiotu) oraz poprawnie, samodzielnie z nich korzysta w sytuacjach problemowych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
A. Palusińska, Filozofia ikony u Teodora Studyty i Nicefora, Lublin 2007.
A. Palusińska, Hierarchiczność i partycypacja jako filozoficzne kategorie teorii ikony, Lublin 2018.
A. Świtkiewicz-Blandzi, Pseudo-Dionizy a Grzegorz Palamas. Bizantyjska synteza wschodniej patrystyki, Warszawa 2018.
Jan z Damaszku, Wykład wiary prawdziwej, Warszawa 1964.
Maksym Wyznawca, Księga oświeconych, Poznań 1981.
Plotyn, Enneady, Warszawa 2000.
Pseudo-Dionizy Areopagita, Pisma teologiczne, Kraków 2005.
Grzegorz Palamas, Obrona szczegółowa, Warszawa 2010.