prof. dr hab. Wiesław Bar

Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji - Instytut Prawa Kanonicznego
Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego

Stanowisko: Profesor zwyczajny


Marketing electoral - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - Una introducción al trabajo cotidiano para el abordaje de una campaña electoral;
C2 - se incentiva al alumno a diferenciar las necesidades de la pre- y de la post- campaña (desde la planificación estratégica hasta la evaluación post comicial);
C3 - el alumno tendrá una cosmovisión tal que permita estar al tanto de los avances y herramientas en materia electoral y de servicios conexos a la política, pundiendo controlar y recomendar productos y servicios que marquen la deferencia entre un candidato y otro.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W03 El estudiante conoce los contenidos más relevantes del marketing político y electoral;
K_W04 y las principales herramentas metodológicas e insumos teóricos del marketing electoral;
K_W10 tiene una cosmovisión tal que permita estar al tanto de los avances y herramientas en materia electoral y de servicios conexos a la política.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U06; K_U10 Está preparado para controlar y recomendar productos y servicios que marquen la deferencia entre un candidato y otro.
K_U06; K_U10 El estudiante diferencia las necesidades de la pre- y de la post- campaña (desde la planificación estratégica hasta la evaluación post comicial).
K_U07; K_U08 El alumno estará en la capacidad de elaborat de manera rigurosa textos breves y académicos sobre el markieting político y electoral.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_U06; K_U10 Está preparado para controlar y recomendar productos y servicios que marquen la deferencia entre un candidato y otro.
K_U06; K_U10 El estudiante diferencia las necesidades de la pre- y de la post- campaña (desde la planificación estratégica hasta la evaluación post comicial).
K_U07; K_U08 El alumno estará en la capacidad de elaborat de manera rigurosa textos breves y académicos sobre el markieting político y electoral.
Metody dydaktyczne:
Sugerencias didacticas:
Exposición oral; Exposición audiovisual; Trabajo individual: lecturas y elaboración de trabajo explicativo.
Treści programowe:
Índice Temático:
Mercadotecnia política - conceptos basicos: evolución histórica y conceptualización;
El plan de marketing electoral; teorías para dirigir la acción del voto;
Psicología política y campañas electorales;
Investigación del mercado electoral (el proceso de investigación, tipología, errores y limitaciones, aspectos éticos);
Análisis del mercado electoral y del consumidor en marketing electoral;
El producto en el marketing electoral: el partido, el candidato, el programa electoral;
La venta política – el precio y la comunicación en el marketing electoral;
Organización del Departamento de Marketing de un partido político.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Mecanismos de evaluación del aprendizaje de los alumnos:
A: Una responsable asistencia (min. 75% de las clases);
B: El trabajo final.
La evalucación está compuesta de actividades
A: 50%+B:50%
Asistencia en clase de los alumnos será calificada de acuerdo a los siguientes criterios: 75-80%-3.00; 86-95%-4.00; 96-100%-5.00
B) Trabajo final: a) Hipótesis de resultados para las elecciones X
o b) Análisis y comentario sobre los resultados de las elecciones Y.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
L. Costa Bonino, Manual de marketing político, 2005: http://www.webmasters.astalaweb.com/_Descargas/Manual-de-marketing-politico.pdf
F. J. Barranco Saiz, Marketing político y electoral, Pirámide 2012;
C. B. Fernández, ¿Cómo ganar una elección? Secretos de Marketing Político. Libros El Nacional 2010;
P. J. Maarek, Marketing político y comunicación: claves para una buena información política, 1a. Editorial Paidos 2009;
J.J. Orosa, El marketing de los partidos políticos. La lucha por el poder, Erasmus Ed. 2009;
Pere-Oriol Costa (comp.), Cómo ganar unas elecciones. Comunicación y movilización en las campañas electorales, Barcelona 2008;
W.R. Torres Armas, Estategías político electorales: como ganar elecciones, Kipus 2010;
G. Plasser, F. Plasser, La Campaña global. Los gurúes del marketing político en acción, Temas Grupo Editorial 2002;
J. Santiago Barnés, La imagen del político. Tratado teórico-práctico, Madrid 2007;
A. Laguna, Las claves del éxito político: ¿por qué votan los ciudadanos?, Peninsula 2010;
R. Trad Hasbun, J.A. Ibinarriaga, El Arte de la Guerra Electoral, 2011;
G. Peces-Barba Martínez, Ėtica, Poder y Derecho, Fontamara 2004.
Revista Más Poder Local, 2013, n. 15;
Paginas web:
www.marketingpoliticoenlared.com;
www.psicociudad.com;
www.maspoderlocal.es.

Postępowanie dotyczące sakramentu święceń - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - znajomość prawa materialnego dotyczącego święceń oraz procedury kanonicznego postępowania dotyczącego nieważności święceń i dyspensy od obowiązków wynikających ze święceń i od celibatu; 
C2 - umiejętność odpowiedzialnego interpretowania i stosowania przepisów dotyczących święceń; budzenie poczucia odpowiedzialności za Kościół i troski o powiększanie w nim dobra wspólnego; 
C3 - przygotowanie duchownych do pełnienia funkcji notariusza i instruktora w kanonicznym postępowaniu o dyspensę od obowiązków wynikających ze święceń i od celibatu.
Wymagania wstępne:
W1- posiadanie ogólnej wiedzy kanonicznej o sakramencie święceń, o warunkach ważnego i godziwego jego przyjęcia;
W2 - znajomość podstaw teologicznych sakramentu święceń.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K2A_W09 - zna w zakresie pogłębionym akty normatywne powszechne i partykularne oraz sposoby ich aplikacji w wymiarze administracyjnym i sądowniczym 
K2A_W11 - ma pogłębioną wiedzę o wrodzonym i własnym prawie Kościoła do karania za przestępstwa, podmiocie sankcji karnych, karach, sposobach ich wymierzania i ustania.
UMIEJĘTNOŚCI
K2A_U03 - potrafi właściwie analizować rozwój prawa kanonicznego i ukazywać jego związek z procesami zachodzącymi w społeczności Kościoła wywołującymi potrzebę normatywnych regulacji 
K2A_U04 - potrafi sprawnie porozumiewać się za pomocą zwrotów prawniczych bezpośrednio i z wykorzystaniem współczesnych technik komunikacyjnych ze specjalistami z zakresu prawa, jak też z odbiorcami spoza grona specjalistów 
K2A_U06 - posiada pogłębioną umiejętność prezentowania własnych rozwiązań problemów prawnych, wątpliwości i sugestii, umie je poprzeć rozbudowaną argumentacją, przytaczając poglądy różnych autorów, stosując właściwe nauce zasady etyczne. 
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K2A_K01 - ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego rozwoju osobistego i zawodowego 
K2A_K03 - docenia znaczenie prawa kanonicznego w funkcjonowaniu społeczności Kościoła, jego rolę w zachowywaniu porządku tej społeczności w wymiarze doczesnym, a szczególnie, jego ukierunkowanie na zbawienie człowieka 
K2A_K08 - ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa Kościoła we wszystkich jego wymiarach.
Metody dydaktyczne:
metody podające; praca z tekstami źródłowymi i literaturą przedmiotu; rozwiązywanie kazusów.
Treści programowe:

I. Stwierdzenie nieważności święceń: przyczyny, zaskarżenie, procedura administracyjna i postępowanie sądowe, skutki.
II. Udzielanie dyspensy od obowiązków wynikających ze święceń i od celibatu: obowiązujące przepisy, przyczyny, procedura w diecezji oraz w Kongregacji, reskrypt dyspensy i jego skutki.
III. Wymierzanie kary wydalenia ze stanu duchownego: procedury wg KPK 1983; w przypadkach zarezerwowanych Kongregacji Nauki Wiary; wg uprawnień udzielonych Kongregacjom: ds. Duchowieństwa oraz Ewangelizacji Narodów.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:

Zaliczenie przedmiotu: wyniki kolokwium pisemnego 2/3 oceny końcowej + 1/3 aktywna obecność na zajęciach.
Ocena:
2 (ndst) - Student/ka: nie zna terminów z zakresu tematyki wykładu; nie potrafi zastosować zasad egzegezy i interpretacji prawa ani wskazać bazy źródłowej; 

3 (dst) - zna podstawowe terminy z zakresu tematyki wykładu; potrafi zastosować niektóre zasady egzegezy i interpretacji prawa oraz wskazać właściwe ustawy kościelne; 

4 (db) - zna większość terminów z tematyki wykładu; potrafi zastosować większość zasad egzegezy i interpretacji prawa, w tym zaaplikować właściwe przepisy prawa do prostych kazusów; 

5(bdb) - zna wszystkie wymagane terminy z zakresu tematyki wykładu; potrafi zastosować wszystkie wszystkie zasady egzegezy i interpretacji prawa oraz zaaplikować właściwe przepisy prawa do skomplikowanych kazusów.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa: 
Teksty źródłowe - KPK 1983, dokumenty Stolicy Apostolskiej, wskazywane do każdego tematu.
W. Barszcz, Przyczyny i procedury przeniesienia duchownych do stanu świeckiego na podstawie uprawnień Kongregacji ds. Duchowieństwa, "Prawo Kanoniczne" 54(2011), nr 3-4, s. 53-76. 
W. Kiwior, Dyspensa od celibatu prezbiterów i diakonów, „Prawo Kanoniczne” 54(2011), nr 3-4, s. 117-145. 
K. Nykiel, Przyczyny i procedura wydalania duchownych według norm i praktyki Kongregacji Nauki Wiary, , "Prawo Kanoniczne" 54(2011), nr 3-4, s. 31-52. 
M. Stokłosa, Utrata stanu duchownego w aktualnym prawodawstwie Kościoła łacińskiego, Wyd. UKSW, Warszawa 2015.
Z. Suchecki, Wydalanie duchownych na podstawie kanonicznego procesu karnego, „Prawo Kanoniczne” 54(2011), nr 3-4, s. 77-115. 
M. Wronowska, Przyczyny i procedura wydalenia ze stanu duchownego, "Studia Ełckie", 16(2014), nr 4, s. 495-522.

Literatura uzupełniająca: 
H. Sanchez Sanchez, La Perdida del Estado Clerical en los Pontificados de SS. Pio XII, Juan XXIII, Pablo VI, Juan Pablo II y Benedicto XVI, Bogota D.C. 2010.
M. Stokłosa, Utrata przynależności do stanu duchownego na podstawie specjalnych uprawnień przyznanych Kongregacji ds. Duchowieństwa, "Prawo Kanoniczne", 54(2011), nr 1-2, s. 43-75.
M. Zaborowski, Dyspensa w prawodawstwie kościelnym, "Prawo Kanoniczne", 56(2013), nr 1, s. 31-45.
V. Ferrara, L’istituto canonico della dispensa pontificia dal celibato e dagli altri obblighi dell’ordinazione, “Apollinaris” 67 (1994), nr 3-4, s. 497-564. 
P. Amenta, Il rescritto di dispensa dagli obblighi dello stato clericale nell’ambito dell’attivita amministrativa della chiesa, “Periodica” 88 (1999), s. 467-499.

Prawo kanonizacyjne - seminarium

Cele przedmiotu:
W zakresie wiedzy: przygotowanie metodyczne do podjęcia badań na poziomie doktoratu; ukierunkowanie zgodne z podjętym przez uczestnika zakresem badań.

W zakresie postaw: poszanowania własności intelektualnej; kształtowanie postaw uczenia się przez całe życie.

W zakresie umiejętności: nabycie umiejętności redakcji tekstów naukowych i publicznej prezentacji wyników; wdrożenie do krytyki naukowej i pracy zespołowej.
Wymagania wstępne:
Uzyskanie zgody na udział w seminarium i kwalifikacja Wydziałowej Komisji.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Ma znajomość najnowszych pojęć, teorii i zagadnień badawczych w obszarze nauk społecznych, z zakresu nauk prawnych, umożliwiającą pogłębione logiczne analizowanie, rozumienie zjawisk prawnych we współczesnych społeczeństwach, uzasadnianie twierdzeń, sprawne posługiwanie się typami wykładni i wnioskowań prawniczych.

Ma pogłębioną znajomość najnowszych pojęć, teorii i problemów badawczych z zakresu dyscypliny.

Jest zdolny do wskazywania i określania nowych obszarów badawczych w zakresie nauk prawnych, w tym interdyscyplinarnych.

Jest zaawansowany w metodyce i metodologii prowadzenia badań naukowych, pozyskiwania i wykorzystania informacji właściwej naukom prawnym.

Ma pełne poznanie zasad ochrony własności intelektualnej oraz norm etycznych.

UMIEJĘTNOŚCI
Posiada pogłębioną umiejętność prowadzenia badań naukowych, krytycznej analizy i oceny oraz interpretacji wyników.

Umie w sposób pogłębiony formułować i rozwiązywać problemy naukowe.

Sprawnie posługuje się systemami normatywnymi i regułami prawnymi, zawodowymi i etycznymi.

Posiada umiejętność wykorzystania i doskonalenia metod badawczych, zwłaszcza z zakresu dziedziny nauk prawnych i dyscypliny prawo/prawo kanoniczne oraz prowadzenia badań porównawczych.

Posiada pogłębioną umiejętność prowadzenia działalności eksperckiej oraz przygotowywania wystąpień ustnych w języku polskim i języku obcym, w zakresie prowadzonych badań.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Rozumie potrzebę doskonalenia etosu wspólnoty naukowej, przewidywania wielokierunkowych skutków społecznych działalności własnej i innych.

Potrafi współdziałać i pracować w grupie, zespole przyjmując określone role oraz odpowiedzialność za skutki.

Umie uczestniczyć w przygotowaniu projektów społecznych służących popularyzowaniu badań naukowych.

Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, budowania prestiżu naukowca i znaczenia prowadzonych badań.
Metody dydaktyczne:
Elementy wykładu; analiza źródeł; krytyczna lektura tekstów; przygotowywanie wystąpień publicznych; prezentacja projektów badań i tekstów; dyskusje
Treści programowe:
W zależności od roku studiów III cyklu:
1. Sprawdzenie sprawności i wyrównywanie różnic w zakresie metodologii nauk prawnych i metodyki pisania prac naukowych;
2. wybór obszaru badawczego i zakreślenie tematu;
3. kwerenda;
4. formułowanie tematu i struktury rozprawy;
5. redagowanie tekstu;
6. prezentacja fragmentów dzieła;
7. przygotowanie do publicznej obrony
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie - w przypadku studentów I roku udział w wykładach z ogólnej metodologii nauk; po kwerendzie na koniec I roku winien być sformułowany temat i plan; w przypadku obcojęzycznych źródeł winny być przetłumaczone źródła konieczne dla tematu (fragmenty lub w całości, zwłaszcza gdy są przewidywane aneksy). Dalsze kroki i harmonogram określają zobowiązania wynikające z programu studiów doktoranckich.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
LITERATURA OBOWIĄZKOWA:
1. Gambarelli G., Łucki Z., Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską. Wybór tematu, pisanie, prezentowanie, publikowanie, Kraków1998.
2.Subera I., Metodologia historyczno-prawna, Warszawa 1978.
3. Wasylczyk P., Prezentacje naukowe. Praktyczny poradnik dla studentów, doktorantów i nie tylko, PWN, Warszawa 2017.
4. Wolański A., Edycja tekstów. Praktyczny poradnik, PWN 2013;
5. Dwie pozycje z literatury krajowej lub zagranicznej w roku ściśle związane z zakreślonym obszarem kwerendy lub ustalonym tematem rozprawy.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:
1.E. Sastre Santos, Metodologia giuridica, Roma 1985.
2.Cómo redactar: manual de expresión escrita, Barcelona 1998.
3.Minimum 3 artykuły w roku z literatury krajowej lub zagranicznej korespondujące z zakreślonym obszarem kwerendy lub ustalonym tematem rozprawy.

Prawo kanonizacyjne - wykład

Cele przedmiotu:
w zakresie wiedzy: prawo kanonizacyjne: instytucje prawa materialnego, historia procedury, prawo obowiązujące – faza diecezjalna procesu i postępowanie w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych;
- w zakresie postaw: odpowiedzialne interpretowanie instytucji prawa kanonizacyjnego, twórcza postawa w przeżywaniu i przekazywaniu świadectwa błogosławionych i świętych, szczególnie w zakresie waloru eklezjalnego poszczególnych spraw;
- w zakresie umiejętności: nabycie umiejętności dających kwalifikacje do pełnienia zadań postulatora, notariusza (także przez świeckich), promotora sprawiedliwości, sędziego delegowanego w procesach kanonizacyjnych; fachowego występowania w mediach, w przedmiotowych dyskusjach.
Wymagania wstępne:
Słuchacze winni dysponować ogólną wiedzą o procesie kanonicznym (materia przedmiotu dotyczy procesu specjalnego) oraz teologiczną (z uwagi na przedmiot dowodzenia w postępowaniu kanonizacyjnym).
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K2A_W01 zna w zakresie rozszerzonym terminologię prawa kanonicznego oraz jej zastosowanie w innych pokrewnych dyscyplinach;
K2A_W07 ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat celu, organizacji i funkcjonowania instytucji Kościoła;
K2A_W09 zna w zakresie pogłębionym akty normatywne powszechne i partykularne oraz sposoby ich aplikacji w wymiarze administracyjnym i sądowniczym;
K2A_W16 ma uporządkowaną wiedzę na temat zasad i norm etycznych obowiązujących zarówno w nauce, jak i w wykonywaniu zawodów prawniczych;

UMIEJĘTNOŚCI
K2A_U01 potrafi wskazać i w pogłębiony sposób wyjaśnić źródła prawa kanonicznego oraz ich wzajemne relacje;
K2A_U03 potrafi właściwie analizować rozwój prawa kanonicznego i ukazywać jego związek z procesami zachodzącymi w społeczności Kościoła wywołującymi potrzebę normatywnych regulacji;
K2A_U04 potrafi sprawnie porozumiewać się za pomocą zwrotów prawniczych bezpośrednio i z wykorzystaniem współczesnych technik komunikacyjnych ze specjalistami z zakresu prawa, jak też z odbiorcami spoza grona specjalistów;
K2A_U06 posiada pogłębioną umiejętność prezentowania własnych rozwiązań problemów prawnych, wątpliwości i sugestii, umie je poprzeć rozbudowaną argumentacją, przytaczając poglądy różnych autorów, stosując właściwe nauce zasady etyczne;
K2A_U08 potrafi posługiwać się ujęciami teoretycznymi i aplikować posiadane umiejętności w rozstrzygnięciach praktycznych określonych problemów prawnych w zakresie administracyjnym i procesowym;
K2A_U09 posiada umiejętność samodzielnej oceny pojawiającego się problemu prawnego oraz wskazania właściwego jego rozwiązania, posługuje się oryginalnie i twórczo najnowszymi metodami i technikami zdobywania i przekazywania wiedzy, jest kreatywny i kompetentnie potrafi ją zastosować do praktycznych rozwiązań.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K2A_K01 ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego rozwoju osobistego i zawodowego;
K2A_K03 docenia znaczenie prawa kanonicznego w funkcjonowaniu społeczności Kościoła, jego rolę w zachowywaniu porządku tej społeczności w wymiarze doczesnym, a szczególnie, jego ukierunkowanie na zbawienie człowieka;
K2A_K04 utożsamia się z wartościami, celami i zadaniami realizowanymi przez Kościół w praktyce, odznacza się rozwagą, dojrzałością i zaangażowaniem w jego misję;
K2A_K05 jest wrażliwy na problemy społeczne, bezprawne zachowania, angażuje się w ich rozwiązywanie sam i komunikując się ze specjalistami, jak również z osobami, które nie są specjalistami w dziedzinie prawa, aktywnie uczestniczy zespołach o charakterze interdyscyplinarnym, poszerzając zakres swoich kompetencji
Metody dydaktyczne:
Wykład, z elementami dyskusji nad aktualnymi zagadnieniami prawa kanonizacyjnego, z wykorzystaniem i oceną materiałów prasowych, informacji z in. środków przekazu oraz wniosków z najnowszej praktyki prawnokanonizacyjnej.
Prezentacja multimedialna.
Film.
E-learning
Prezentacja dokumentów.
Treści programowe:
Wprowadzenie do przedmiotu: prezentacja tematyki, źródeł, literatury, form pracy, sposobu zaliczania, egzaminu
Teologiczne i kanoniczne pojęcie świętości; miary i eklezjalny wymiar kanonizacji
Kanonizacje w Kościele katolickim, prawosławnym, innych wspólnotach
Pierwotne formy kanonizacji; kult prywatny a publiczny
Interwencje papieży; kodyfikacje
Geneza i struktura ustawodawstwa Jana Pawła II
Faza diecezjalna procesu: wymogi wstępne; właściwość sądowa; trybunał i inne osoby w dochodzeniu diecezjalnym
Dowody i dowodzenie w postępowaniu kanonizacyjnym
Rozpoczęcie sprawy, procesu i sesja otwarcia
Sesje robocze
Proces rogatoryjny
Biegli: kategorie, powołanie, zadania, opinie
Rekognicja doczesnych szczątek Sługi Bożego
Proces w sprawie udowodnienia cudu
Postępowanie w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych: kompetencje i struktura tejże
Procedura w Kongregacji
Akt papieski
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
WARUNKI ZALICZENIA PRZEDMIOTU: pozytywna ocena z ćwiczeń, przystąpienie do egzaminu
FORMA ZALICZENIA ZAJĘĆ: egzamin ustny
KRYTERIA ZALICZENIA: wiedza pozytywna, aktywność
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
LITERATURA OBOWIĄZKOWA:
1. H. Misztal, Prawo kanonizacyjne. Instytucje prawa materialnego, zarys historii, procedura, Lublin 2003, wyd. 2; Katedra Prawa Kanonizacyjnego KUL; Wydawnictwo Diecezjalne w Sandomierzu.
2. H. Misztal, Sanctorum Mater. Instrukcja Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o prowadzeniu dochodzenia diecezjalnego lub eparchialnego w sprawach kanonizacyjnych. Komentarz, Lublin 2011; wyd. 2.
3. O Sanctorum Mater, red. W. Bar, L. Fiejdasz, Lublin 2008.
4. Przygotowanie sprawy beatyfikacyjnej. Aktualny stan prawny, red. W. Bar, L. Fiejdasz, Lublin 2010.
5. Elementy prawne świętości kanonizowanej według ustawodawstwa Jana Pawła II, pod red. H. Misztala, Lublin 1993; RW KUL.
6. Biegli w postępowaniu kanonizacyjnym, pod red. H. Misztala, W. Bara, Lublin-Tarnów 1999; Katedra Prawa Kanonizacyjnego KUL; Biblos Tarnów.
7. Cuda w sprawach kanonizacyjnych, pod red. W. Bara, Lublin 2006.
8. H. Misztal, L. Fiejdasz-Buczek, Postępowanie kanonizacyjne w diecezji lub eparchii, Lublin 2017.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:
1. W. Bar, Sprawy kanonizacyjne Męczenników XX wieku. Studium nad jurysprudencją Kongregacji, Katedra Prawa Kanonizacyjnego KUL, Lublin 2003.
2. Religioni et scientiae, pod red. P. Stanisza, RW KUL, Lublin 2001.
3. H. Misztal, W. Bar (ed.), Świętość kanonizowana według Jana Pawła II i Benedykta XVI, Katedra Prawa Kanonizacyjnego; Wydawnictwo Diecezjalne w Sandomierzu Lublin 2006.
4. J. L. Gutiérrez, Studi sulle cause di canonizzazione, Giufré Editore, Milano 2005.
5. H. Misztal, Le cause di canonizzazione. Storia e procedura, LEV, Citta del Vaticano 2005.
6. Congregazione delle Cause dei Santi, Le cause dei santi. Sussidio per lo studio, a cura di V. Criscuolo, D. Ols, R.J. Sarno, LEV 2012, ed. seconda.
7. Ks. Henryk Misztal, Duc in altum. Sprawy kanonizacyjne. Wybór pism, red. L. Fiejdasz, Lublin 2009.
8. W. Bar, Prowadzenie sprawy beatyfikacyjnej grupy męczenników, „Roczniki Nauk Prawnych”, 23(2013), nr 4, ss. 79-90.
9. „Świętość kanonizowana”, praca zbiorowa pod redakcją Sz.T. Praśkiewicza tomy: V, Zagadnienie cudu w postępowaniu kanonizacyjnym na szczeblu diecezjalnym (Kraków 2010); VII: Sprawy dawne (Kraków 2011); VIII: Prowadzenie sprawy beatyfikacyjnej drogą męczeństwa (Kraków 2012); XI: Kult relikwii (Kraków 2013).
10. Las causas de canonización hoy. Teología y Derecho, a cura di R. Quintana Bescós, Scire, Barcelona 2003.
11. Cannization. Theology, History, Process, Ottawa 2002.
12. Pozycje wskazywane stosownie do tematyki; zwłaszcza z wykazu znajdującym się w podręczniku (poz. 1 literatury obowiązkowej, ss. 660-696).

Zadanie nauczania Kościoła - wykład

Cele przedmiotu:
CEL WYKŁADU: 
C1 - przyswojenie norm, nabycie umiejętności interpretacji i stosowania przepisów odnoszących się do nauczycielskiej funkcji Kościoła (munus docendi);
C2 - kształtowanie szacunku dla misji Kościoła i wrażliwości na nauczanie Magisterium Kościoła, postawy sumienności, sprawiedliwości, autentyczności, dialogu;
C3 - Przygotowanie do pełnienia różnych zadań w Kościele z zakresu munus docendi.
Wymagania wstępne:
W1 - wykład obowiązkowy, więc wystarczy realizacja wcześniejszych zadań wynikających z programu studiów dla kierunku prawo kanoniczne.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student/ka:
K2A_W01 - zna w zakresie rozszerzonym terminologię prawa kanonicznego związaną z Magisterium Kościoła, przepowiadaniem słowa Bożego, nauczaniem katechetycznym, misyjną działalnością Kościoła, wychowaniem katolickim, uniwersytetami katolickimi, uniwersytetami i fakultetami kościelnymi oraz środkami społecznego przekazu;
K2A_W07 - ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat celu, organizacji i funkcjonowania instytucji Kościoła, w tym prawa i realizacji funkcji munus docendi;
K2A_W06 - ma uporządkowaną wiedzę w zakresie Biblii, dokumentów Magisterium Kościoła, światopoglądu chrześcijańskiego, wychowania katolickiego, moralności chrześcijańskiej, godności człowieka; zna nie tylko źródła formalne ale również materialne, doktrynę prawa kanonicznego dotyczącą munus docendi;
K2A_W10 - ma pogłębioną wiedzę dotyczącą misyjnej i ekumenicznej działalności Kościoła, wychowania katolickiego, szkół i uniwersytetów katolickich, praw i obowiązków. 

UMIEJĘTNOŚCI
Student/ka:
K2A_U01 - potrafi wskazać i w pogłębiony sposób wyjaśnić źródła prawa kanonicznego oraz ich wzajemne relacje; 
K2A_U02 - umie wykorzystać wiedzę teoretyczną do opisu i analizy prawa kanonicznego w relacji do innych systemów prawnych oraz formułować własne opinie;  potrafi redagować teksty z zakresu prawa o posłudze nauczania;
K2A_U03 - potrafi właściwie analizować rozwój prawa kanonicznego i ukazywać jego związek z procesami zachodzącymi w społeczności Kościoła wywołującymi potrzebę normatywnych regulacji; umie samodzielnie interpretować i aplikować przepisy dotyczące prawa o posłudze.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student/ka:
K2A_K01 - ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego rozwoju osobistego i zawodowego; 
K2A_K03 - docenia znaczenie prawa kanonicznego w funkcjonowaniu społeczności Kościoła, jego rolę w zachowywaniu porządku tej społeczności w wymiarze doczesnym, a szczególnie, jego ukierunkowanie na zbawienie człowieka;
K2A_K04 - utożsamia się z wartościami, celami i zadaniami realizowanymi przez Kościół w praktyce, odznacza się rozwagą, dojrzałością i zaangażowaniem w jego nauczycielską misję.
Metody dydaktyczne:
metody podające (wykład informacyjny; objaśnienie); metody problemowe (wykład problemowy, wykład konwersatoryjny, dyskusja dydaktyczna); metody aktywizujące (przypadków, sytuacyjna); metody eksponujące (film, prezentacja medialna).
Treści programowe:
I. Wprowadzenie: kodyfikacje o munus docendi; obowiązujące regulacje; zróżnicowanie odpowiedzialności oraz środków w wykonywaniu funkcji nauczycielskiej Kościoła.
II. Magisterium Kościoła; formuła wyznania wiary; inicjatywy ekumeniczne.
III. Posługa Słowa Bożego: przepowiadanie, katecheza.
IV. Misje: prawo misyjne, metodologia misyjna, odpowiedzialność członków Kościoła, misjonarze i katecheci, katechumeni i neofici.
V. Edukacja katolicka: zasady, szkoły katolickie, nauczanie religii katol., uniwersytety katolickie, uniwersytety i wydziały kościelne.
VI. Środki masowego przekazu: prawo Kościoła do ich posiadania, nadzór władzy kościelnej.
VII. Wydawnictwa: publikacje książek, status kanoniczny innych publikacji, cenzorzy.
VIII. Inne narzędzia komunikowania społecznego.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin; kryteria oceny:
2 (ndst) - nie zna podstawowej terminologii z zakresu prawa o posłudze nauczania, przepisów dotyczących tej posługi i podstawowej literatury przedmiotu; nie potrafi korzystać z podstawowej literatury przedmiotu, samodzielnie interpretować przepisów dotyczących posługi nauczania i stosować ich w praktyce.
3 (dost) - zna w stopniu dostatecznym podstawową terminologię z zakresu prawa o posłudze nauczania, przepisy dotyczące tej posługi i podstawową literaturę przedmiotu; w ograniczonym stopniu potrafi korzystać z literatury przedmiotu, samodzielnie interpretować przepisy dotyczące posługi nauczania i stosować je w praktyce; w dostatecznym stopniu potrafi wykonywać zadania z zakresu prawa o posłudze nauczania w Kościele.
4 (db) - w stopniu dobrym zna terminologię z zakresu prawa o posłudze nauczania, przepisy dotyczące tej posługi i podstawową literaturę przedmiotu; w stopniu wystarczającym potrafi: korzystać z literatury przedmiotu, samodzielnie interpretować przepisy dotyczące posługi nauczania i stosować je w praktyce;w stopniu wystarczającym potrafi wykonywać zadania z zakresu prawa o posłudze nauczania w Kościele.
5 (bdb) - zna terminologię z zakresu prawa o posłudze nauczania, przepisy dotyczące tej posługi i podstawową literaturę przedmiotu; potrafi w pełni korzystać z literatury przedmiotu, samodzielnie interpretować przepisy dotyczące posługi nauczania i stosować je w praktyce; potrafi wypełniać zadania z zakresu prawa o posłudze nauczania w Kościele.
Uwaga: aktywna obecność na zajęciach jest promowana dodatkiem do oceny końcowej (0,25; 0,50; 0,75 lub 1.00).
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Kodeks Prawa Kanonicznego 1983, kan. 747-833.
P. Franciszek, Konstytucja Apostolska Veritatis Gaudium o uniwersytetach i wydziałach kościelnych (8.12.2017) + załączniki.
P. Franciszek, Adhortacja Apostolska Evangelii Gaudium o głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie (24.11.2013).
Dyrektorium katechetyczne Kościoła Katolickiego w Polsce (2001).
P. Hemperek, W. Góralski, F. Przytuła, J. Bakalarz, Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, t. 3, Księga III Nauczycielskie zadanie Kościoła, Księga IV Uświęcające zadanie Kościoła, Lublin 1986. 
J. Syryjczyk, Przepowiadanie słowa Bożego i nauczanie katechetyczne według norm nowego prawa kościelnego, w: Duszpasterstwo w świetle nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego, Warszawa 1985, s. 126-138.
T. Rakoczy, Prawo Kościoła katolickiego do środków społecznego przekazu, Lublin 2007.
Nauczycielskie zadanie Kościoła wobec 1050. rocznicy Chrztu Polski, red. J. Krajczyński, A. Domaszk, Płock 2016.
Zadanie nauczycielskie Kościoła wobec wyzwań XXI wieku, red. J. Krukowski [i in.], Radom 2010.

Literatura pomocnicza:
Kongregacja Edukacji Katolickiej, Studia prawa kanonicznego w świetle reformy procesu małżeńskiego, 29.04.2018.
R. CALLEJO DE PAZ, La función de enseńar en el derecho y en la vida de la Iglesia, Madrid 2013.
C.J. ERRÁZURIZ M., La parola di Dio quale bene giuridico ecclesiale. Il munus docendi della Chiesa, Roma, 2012.
S. ALVAREZ AVELLO, La educación católica en las escuelas. Aspectos canónicos, Roma 2008.
MARTÍNEZ-ECHEVARRÍA (cur.), Fede, Evangelizzazione e Diritto canonico, Roma, 2014.
A.G. URRU, La funzione di Insegnare della Chiesa nella legislazione attuale, Roma 2001.

+ Podawana w czasie zajęć dla pogłębienia omawianych zagadnień.

Zarys prawa kanonicznego - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 – zdobycie i przyswojenie podstawowej wiedzy z zakresu prawa kanonicznego
C2 – udzielenie kompetentnej pomocy w praktyce prawniczej podmiotom, które o tę pomoc wystąpią
Wymagania wstępne:
W1 – znajomość zagadnień z przedmiotu: prawoznawstwo
W2 – znajomość zagadnień z przedmiotu: prawo wyznaniowe
W3 – znajomość zagadnień z przedmiotu: katolicka nauka społeczna
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01 – student ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu prawa kanonicznego wśród nauk prawnych i jego relacji do poszczególnych gałęzi prawa
K_W03 – student zna i rozumie terminologię właściwą dla prawa kanonicznego
K_W04 – student wie, jakie są źródła prawa kanonicznego
K_W07 – student zna strukturę Kościoła i relacje zachodzące między poszczególnymi instytucjami
K_W12 – student ma podstawową wiedzę w zakresie norm proceduralnych stosowanych w sądownictwie kościelnym
UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 – student potrafi wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z prawa kanonicznego w celu ustalenia właściwości zastosowania przepisów prawa kanonicznego w konkretnej sytuacji
K_U03 – student potrafi posługiwać się pojęciami z zakresu prawa kanonicznego
K_U10 – student posiada umiejętność wykorzystania zdobytej wiedzy w celu rozwiązania problemów w pracy zawodowej
K_U11 – student potrafi przygotować pismo procesowe (skarga powodowa)
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 – student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i rozumie potrzebę podnoszenia kwalifikacji
K_K02 – student jest przekonany o wadze profesjonalnego podejścia do zawodu i przestrzeganiu zasad etycznych
K_K07 – student odpowiedzialnie przygotowuje się do pracy zawodowej
Metody dydaktyczne:
Zajęcia zostaną przeprowadzone z uwzględnieniem właściwej dla ćwiczeń metodyki. W celu aktywizacji studentów wśród proponowanych metod dydaktycznych znajdzie się praca z tekstem źródłowym, analiza kazusów, objaśnienia elementów aktów administracyjnych wydawanych przez władzę kościelną, charakterystyka pism procesowych, przygotowanie własnego pisma procesowego.
Treści programowe:
1. Pojęcie i źródła prawa kanonicznego.
2. Miejsce prawa kanonicznego wśród nauk prawnych.
3. Skuteczność prawa kanonicznego w państwowym porządku prawnym – w szczególności reprezentacja kościelnych osób prawnych w stosunkach cywilno-prawnych.
4. Prawa i obowiązki wiernych – w szczególności prawo do duchowych dóbr Kościoła (w tym zwłaszcza przyjmowanie chrztu, przyjmowanie Komunii św., sprawowanie pogrzebu), prawo do sądu, prawo i obowiązek uczestnictwa w życiu Kościoła oraz obowiązek troski o materialne potrzeby Kościoła.
5. Nauczycielskie zadanie Kościoła (w tym: uniwersytety katolickie i kościelne)
6. Elementy prawa majątkowego.
7. Elementy prawa karnego.
8. Prawo procesowe (w kontekście procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa – w szczególności tytuły nieważności małżeństwa, elementy skargi powodowej, znaczenie adwokata w procesie małżeńskim; in. procesy specjalne).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna
(W) – student nie wie, czym jest prawo kanoniczne, jakie jest jego miejsce wśród nauk prawnych i nie jest w stanie wskazać podstawowych instytucji właściwych dla prawa kanonicznego
(U) – student nie potrafi zastosować zdobytej wiedzy do rozstrzygnięcia, czy postawiony problem dotyczy zakresu prawa kanonicznego, ani nie potrafi w minimalnym stopniu wskazać elementów skargi powodowej
(K) – student nie rozumie, dlaczego prawo kanoniczne może być przydatne w pracy zawodowej i nie dostrzega potrzeby podnoszenia własnych kwalifikacji i dobywania wiedzy

Ocena dostateczna
(W) – student wie, czym jest prawo kanoniczne i zna wybrane instytucje właściwe dla tego prawa
(U) – student potrafi ocenić, czy postawiony problem dotyczy zakresu prawa kanonicznego i potrafi wskazać elementy skargi powodowej
(K) – student rozumie przydatność prawa kanonicznego w pracy zawodowej, ale nie wykazuje zainteresowania podnoszenia własnych kwalifikacji w tym przedmiocie

Ocena dobra
(W) – student wie, czym jest prawo kanoniczne, jakie jest jego miejsce wśród nauk prawnych, orientuje się w strukturze organizacyjnej Kościoła i zna większość instytucji właściwych prawu kanonicznemu
(U) – student potrafi ocenić, czy postawiony problem dotyczy zakresu prawa kanonicznego oraz jest w stanie zaproponować możliwości prawne jego rozwiązania, jak również potrafi zredagować pismo procesowe
(K) – student rozumie przydatność prawa kanonicznego w pracy zawodowej i wie, w jaki sposób może podnieść własne kwalifikacje w tym przedmiocie

Ocena bardzo dobra
(W) – student wie, czym jest prawo kanoniczne, jakie jest jego miejsc wśród nauk prawnych i zna strukturę organizacją Kościoła oraz instytucje właściwe dla prawa kanonicznego
(U) – student potrafi ocenić, czy postawiony problem dotyczy zakresu prawa kanonicznego oraz jest w stanie wskazać możliwości prawne jego rozwiązania, jak również potrafi zredagować pismo procesowe z uwzględnieniem wszystkich jego elementów
(K) – student rozumie przydatność prawa kanonicznego w pracy zawodowej i konieczność podnoszenia kwalifikacji w tym przedmiocie
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
?Literatura podstawowa i uzupełniająca
Źródła prawa
Codex Iuris Canonici auctoritate Ioannis Paulii PP. II promulgatus (25.01.1983), AAS 75 (1983), pars II, s. 1-317; tekst polski: Kodeks Prawa Kanonicznego, przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu, Poznań: Pallottinum 1984.

Literatura podstawowa
Majer, Piotr (red.). 2011. Codex Iuris Canonici. Kodeks Prawa Kanonicznego. Komentarz. Powszechne i partykularne ustawodawstwo Kościoła katolickiego. Podstawowe akty polskiego prawa wyznaniowego, edycja polska na podstawie wydania hiszpańskiego. Kraków: Lex a Wolters Kluwer business.
Rozkrut, Tomasz. 2009. „Fundamentalne znaczenie skargi powodowej w kanonicznym procesie małżeńskim (KPK, kan. 1501-1506).” Kieleckie Studia Teologiczne 8:135–146.

Literatura uzupełniająca
Bzdyrak, Grzegorz. 2017. „Prawne gwarancje autonomii i niezależności Kościoła katolickiego w Polsce w zakresie władzy jurysdykcyjnej w sprawach małżeńskich.” Przegląd Sejmowy 4(141):19–37.
Franciszek, Papież. 2017. Konstytucja apostolska Veritatis Gaudium o uniwersytetach i wydziałach kościelnych: http://w2.vatican.va/content/francesco/pl/apost_constitutions/documents/papa-francesco_costituzione-ap_20171208_veritatis-gaudium.html
Misztal, Henryk i Fiejdasz, Lidia. 2017. Postępowanie kanonizacyjne w diecezji lub eparchii. Lublin: Wyd. KUL.
Nauczycielskie zadanie Kościoła wobec 1050 rocznicy Chrztu Polski, red. J. Krajczyński, A. Domaszk, Ploxk 2016.
Romanko, Agnieszka. 2017. „Współdziałanie wiernych chrześcijan świeckich we władzy rządzenia w organach kolegialnych Kościoła partykularnego.” Journal of Modern Science 34(3):11–28.
Rozkrut, Tomasz. 2018. „Rola adwokata w zreformowanym procesie małżeńskim.” Biuletyn Stowarzyszenia Kanonistów Polskich 28(31):143–161.
Słowikowska, Anna. 2017. „Podstawy prawne odpowiedzialności wiernych za materialne potrzeby Kościoła.” Kościół i Prawo 6(19), nr 2:123–141, DOI: http://dx.doi.org/10.18290/kip.2017.6.2-10.
Wierzbicki, Piotr. 2016. Współpraca wiernych świeckich z duchownymi w Kościele partykularnym według Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 roku. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.