Kontrapunkt (wykład)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Teologii - Instytut Muzykologii
Kod ECTS:03200-XXXX-0103WYK0031
Kierunek studiów: Muzykologia (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Egzamin
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 4
Forma zaliczenia: Egzamin
Rozkład zajeć
Cele przedmiotu
Wymagania wstępne
Założenia i cele przedmiotu:
Poznanie konstrukcji oraz teoretycznych podstaw religijnej polifonii wokalnej XV-XVI wieku. Poznanie reguł kontrapunktu utworów wielogłosowych z uwzględnieniem kontekstu liturgicznego i tonalnego monodii liturgicznej. Przedmiotem wykładu jest również kontrapunkt instrumentalny XVIII wieku.Student ma za zadanie zrozumieć istotę konstrukcji polifonicznej utworów XV i XVI wieku. Powinien poznać fundamenty systemu modalnego (kontrapunkt renesansowy, semestr I) oraz systemu dur-moll (kontrapunkt barokowy, semestr II). Winien również nabyć wiedzę, która pozwoli mu dokonać samodzielnej analizy utworów muzycznych z uwzględnieniem zawartych w nich technik kontrapunktycznych. Student zyskuje również wiedzę na temat języka kompozytorskiego renesansu i baroku. Wykład ma za zadanie również ukazanie tych elementów techniki kontrapunktycznej, które mają silne powiązanie z architektoniką formalną obecną w dziele muzycznym XV-XVIII wieku (polifonia ścisła i swobodna, technika imitacja, technika cantus firmus, technika przeimitowania, technika wariacyjna, inwencja i fuga, kontrapunkt wokalny i instrumentalny, itp.). Szczególny nacisk jest kładziony na poznanie powiązań między regułami kontrapunktu, a fakturą dzieła muzycznego, a w przypadku kontrapunktu renesansowego również z łacińskim tekstem liturgicznym.Student winien nabyć wiedzę definiowania podstawowych pojęć i terminów obowiązujących w kontrapunkcie. Winien opanować rządzące systemem modalnym reguły jak również umieć dokonać samodzielnej analizy dzieła muzycznego. Winien ponadto znać reguły pozwalające przełożyć wiedzę teoretyczną na wymiar praktyczny (samodzielne pisanie motetów w stylu renesansowym oraz utworów z wykorzystaniem technik barokowych)
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Metody dydaktyczne
Treści programowe przedmiotu
Kontrastowa oraz imitacyjna polifonia stylu ścisłego jako system form uogólnionych. Problemy podstawowe: traktowanie dysonansu, "myślenie interwałowe", budowanie zgodnej z regułami i estetycznie udanej konstrukcji polifonicznej w 2-, 3- i ewent. 4-głosie. Ilustrowanie wybranych problemów przykładami z dzieł kompozytorów renesansu.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Metody i pomoce dydaktyczne:
Zastosowane metody są stosowane w zależności od rodzaju omawianego problemu:Metody: wykład (przekazywania informacji w sposób usystematyzowany); wykład konwersatoryjny (konwersacja z grupą mająca na celu interaktywne współtworzenie przebiegu zajęć); wykład problemowy (stawianie pytań i problemów otwartych oraz dyskusja nad ich rozwiązaniem); wykład sytuacyjny (omawianie zagadnień w oparciu o opis, prelekcję, anegdotę, objaśnienie i wyjaśnienie konkretnego problemu); dyskusja dydaktyczna (metoda aktywizująca, nawiązywanie dialogu z grupą) burza mózgów (stawianie problemu i wspólne szukanie rozwiązania).Pomoce dydaktyczne:Tablica z pięciolinią, rzutnik multimedialny (prezentacje multimedialne), sprzęt audio.

Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie zajęć odbywa się w oparciu o następujące kryteria: Obecność na zajęciach - 25 %, Aktywność w czasie zajęć - 25%, Test semestralny (pisemny) - 50 %
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
J. J. Fux Gradus ad parnassum, 1725; J.M. Chomiński, Historia harmonii i kontrapunktu, Kraków, 1990; K. Sikorski, Kontrapunkt, Kraków 1955.