Harmonia (wykład)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Teologii - Instytut Muzykologii
Kod ECTS:03200-XXXX-0103WYK0015
Kierunek studiów: Muzykologia (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok II - Semestr 3
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok II - Semestr 4
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Egzamin
Rozkład zajeć
Cele przedmiotu
Wymagania wstępne
Założenia i cele przedmiotu:
Poznanie konstrukcji i naturalnych podstaw struktur akordowych muzyki europejskiej XVII-XX wieku. Poznanie reguł panujących w harmonii z uwzględnieniem epok historycznych oraz ukazanie jej powiązań z innymi elementami dzieła muzycznego (melodyka, faktura, budowa formalna).Student ma za zadanie zrozumieć istotę budowy struktur harmonicznych oraz poznać sposoby łączenia akordów. Powinien poznać fundamenty systemu funkcyjnego dur-moll oraz naukowe uzasadnienie obowiązujących powszechnie podręcznikowych reguł. Winien również nabyć wiedzę, która pozwoli mu dokonać analizy harmonicznej utworów muzycznych. Student zyskuje również wiedzę na temat języka harmonicznego tych okresów historycznych, które istniały przed i po obowiązywaniu tzw. "systemu funkcyjnego dur-moll". Szczególny nacisk jest położony na ukazanie podstaw konstrukcyjnych języka harmonicznego XVII i XVIII wieku (analiza i realizacja basso contunio). Wykład ma za zadanie również ukazanie tych elementów harmonii, które mają silne powiązanie z architektoniką formalną obecną w dziele muzycznym XVIII i XIX wieku (mechanizm modulacji diatonicznych, chromatycznych, enharmonicznych, faktura 2-3 i 5-głosowa, figuracja instrumentalna, itp.). Szczególny nacisk jest kładziony na poznanie powiązań między regułami harmonii, a fakturą dzieła muzycznego, zwłaszcza chóralną (nabycie umiejętności opracowywania utworów i operowania fakturą chóralną).Student winien nabyć wiedzę definiowania podstawowych pojęć i terminów obowiązujących w nauce harmonii. Winien opanować rządzące systemem funkcyjnym reguły jak również umieć dokonać samodzielnej analizy harmonicznej dzieła muzycznego. Winien ponadto znać reguły pozwalające przełożyć teoretyczną wiedzę harmoniczną na wymiar praktyczny (realizacja basso continuo, harmonizacja melodii oraz opracowywanie utworów z uwzględnieniem faktury).
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Metody dydaktyczne
Treści programowe przedmiotu
Treści programowe.Treść zajęć: harmonizacja melodii, realizacja basso continuo, modulacje, faktura dzieła muzycznego, analiza harmoniczna.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Metody i pomoce dydaktyczne:

Zastosowane metody są stosowane w zależności od rodzaju omawianego problemu:Metody: wykład (przekazywania informacji w sposób usystematyzowany); wykład konwersatoryjny (konwersacja z grupą mająca na celu interaktywne współtworzenie przebiegu zajęć); wykład problemowy (stawianie pytań i problemów otwartych oraz dyskusja nad ich rozwiązaniem); wykład sytuacyjny (omawianie zagadnień w oparciu o opis, prelekcję, anegdotę, objaśnienie i wyjaśnienie konkretnego problemu); dyskusja dydaktyczna (metoda aktywizująca, nawiązywanie dialogu z grupą) burza mózgów (stawianie problemu i wspólne szukanie rozwiązania).Pomoce dydaktyczne:Tablica z pięciolinią, rzutnik multimedialny (prezentacje multimedialne), sprzęt audio.

Forma i warunki zaliczenia.
Zaliczenie zajęć odbywa się w oparciu o następujące kryteria: Obecność na zajęciach - 25 %, Aktywność w czasie zajęć - 25%, Test semestralny (pisemny) - 50 %
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
A. Poszowski, Harmonia systemu tonalnego dur-moll, Gdańsk, 2001; J. Targosz, Podstawy harmonii funkcyjnej, Kraków, 1993; K. Sikorski, Harmonia, Kraków, 1946; K.Sikorski, Harmonia - Zbiór zadań i przykładów, Kraków, 1965; F. Wesołowski, Materiały do ćwiczeń harmonicznych, Kraków, 1996; J.M. Chomiński, Historia harmonii i kontrapunktu, Kraków, 1990