Sprawność i poprawność językowa (ćwiczenia)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Nauk Humanistycznych - Instytut Literaturoznawstwa
Kod ECTS:09300-XXXX-04CWI0494
Kierunek studiów: Filologia Polska (stacjonarne II stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 1
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć 2020/2021
Rozkład zajeć 2019/2020
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć 2020/2021
Rozkład zajeć 2019/2020
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć 2020/2021
Rozkład zajeć 2019/2020
Cele przedmiotu
Wymagania wstępne
Poznawcze – zapoznanie studentów ze szczegółowymi zasadami poprawnego i sprawnego pisania i mówienia oraz z wiedzą na temat funkcjonalności środków językowych.
Praktyczne – samodzielna ocena innowacji językowych, kształcenie umiejętności właściwej i świadomej poprawy tekstów własnych i cudzych, kształcenie umiejętności tworzenia i wygłaszania oficjalnych tekstów mówionych, zastosowanie etykiety językowej w różnych sytuacjach komunikacyjnych.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Metody dydaktyczne
Treści programowe przedmiotu
Komunikacyjne i socjologiczne aspekty poprawności i sprawności językowej, współczesne poradnictwo językowe, zmiany w słownictwie i strukturze współczesnej polszczyzny, ocena neologizmów, wahania we współczesnej normie językowej, reguły wykorzystania środków językowych zgodnie z przyjętym celem wypowiedzi – teoria, przykłady i praktyka.

Metody dydaktyczne: Metody dialogowe i problemowe, analiza i krytyczna ocena opracowań normatywnych, analiza tekstów pisanych i mówionych (uprzednio przygotowanych) pod względem poprawności językowej i funkcjonalności użycia środków językowych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
1. semestr – samodzielna ocena 5 wybranych innowacji językowych.
2. semestr – przygotowanie i prezentacja krótkiej wypowiedzi ustnej, pisemne kolokwium zaliczeniowe (m.in. poprawianie tekstu).
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura normatywistyczna:

D. Buttler, H. Kurkowska, H. Satkiewicz, Kultura języka polskiego, t. I, Warszawa 1976, t. II, Warszawa 1982; H. Jadacka, Kultura języka polskiego, Warszawa 2005; A. Markowski, Kultura języka polskiego, Warszawa 2005; Polszczyzna a/i Polacy u schyłku XX w., red. K. Handke, H. Dalewska-Greń, Warszawa 1994; Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, red. W. Pisarek, Kraków 1999.

Wybrane fragmenty i hasła w wydawnictwach poprawnościowych – zgodnie ze szczegółowymi zagadnieniami opracowywanymi w trakcie zajęć.

Inne opracowania językoznawcze:

T. Dobrzyńska, Delimitacja tekstu pisanego i mówionego, [w:] Tekst. Język. Poetyka, Wrocław 1978; S. Grabias, Język w zachowaniach społecznych, Lublin 1997; S. Grabias, O ekspresywności języka, Lublin 1981; M. Łaziński, O panach i paniach... Warszawa 2006.

Literatura retoryczna:

J. Detz, Sztuka przemawiania, Gdańsk 2008; B. Ferraro, Przemawiać publicznie, Warszawa 1996; M. Korolko, Sztuka retoryki, Warszawa 1988; E. Kuszko, O sztuce żywego słowa, Warszawa 1986; Z. Nęcki, Komunikacja międzyludzka, Kraków 2000; Ch. Perelman, Imperium retoryki, Warszawa 2002; S. Prygoń, Interpretacja. Mówię, czytam, wygłaszam, Warszawa 2007; M. Rusinek, A. Załazińska, Retoryka podręczna, czyli jak wnikliwie słuchać i przekonująco mówić, Kraków 2005.