Profilaktyka, diagnoza i terapia trudności szkolnych (wykład)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Nauk Społecznych - Instytut Pedagogiki
Kod ECTS:05700-XXXX-0503WYK0424
Język wykładowy:Język polski
Kierunek studiów: Pedagogika (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Egzamin
Rozkład zajeć
Cele przedmiotu
Wymagania wstępne
Zakłada się, że poprzez udział w wykładach student nabędzie wiedzę i umiejętności w zakresie krytycznej analizy współczesnych koncepcji uwarunkowań pojawiania się trudności szkolnych oraz nazywania, klasyfikowania i charakteryzowania symptomów trudności w nauce. Student będzie dysponował wiedzą w zakresie znajomości różnych metod terapii pedagogicznej oraz zasad ich doboru do pracy z uczniem.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Metody dydaktyczne
Treści programowe przedmiotu
Analiza podstawowych zagadnień terminologicznych dotyczących pedagogiki osób z trudnościami w nauce w literaturze przedmiotu polskiej i zagranicznej. Zagadnienie profilaktyki trudności szkolnych. Teoretyczne i praktyczne modele wyjaśniania uwarunkowań (biologicznych, psychologicznych, społecznych i dydaktycznych) tych trudności. Cele, zasady, formy pracy z dziećmi ze specyficznymi trudnościami w nauce w różnym wieku. Wybrane metody diagnozy i terapii pedagogicznej specyficznych trudności w czytaniu, pisaniu i liczeniu. Metody diagnozy i terapii dzieci i młodzieży z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD). Problematyka leworęczności i zaburzeń lateralizacji.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Metody i pomoce dydaktyczne
Metoda: wykład konwersatoryjny, wykład z użyciem TIK. Pomoce: rzutnik multimedialny, notebook.
forma i warunki zaliczenia
udział w zajęciach – 25%
egzamin pisemny – 75%
Literatura podstawowa i uzupełniająca
literatura podstawowa i uzupełniająca
1. Bogdanowicz M. (1992) Leworęczność dzieci Warszawa: WSIP, s. 5 - 156.
2. Bogdanowcz M. Adryjanek A. (2005) Uczeń z dysleksją w szkole. Gdynia: Operon.
3. Domagała - Zysk E. (2004). Autonomia czy odłączenie? O roli osób znaczących w życiu młodzieży z trudnościami w nauce. Lublin: Wydawnictwo TN KUL, s. 86 - 133, 169 - 224.
4. Gruszczyk-Kolczyńska (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki, Warszawa: WSIP, s.6 - 153.
5. Wolańczyk T., Kołakowski A., Skotnicka M. (1999). Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci. Lublin: BiFolium.
Uzupełniająca:
Domagała - Zyśk E. (2009). Obecność ojca w rodzinie a powodzenie i niepowodzenie szkolne dzieci. W: J. Stala (red.) Dzisiejsi rodzice. Problemy i wyzwania. Tarnów: Polihymnia, s. 151-158.
Domagała - Zyśk E. (2009). Osoby z trudnościami w uczeniu się – nowi wykluczeni w społeczeństwie wiedzy. W: A. Krause, J. Rutkowiak (red), Obszary społecznej marginalizacji  - niepełnosprawność, Olsztyn: Olsztyńska Szkoła Wyższa im. Józefa Rusieckiego, s. 165-172.