Metodologia prawa kanonicznego (konwersatorium) - 2019/2020

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:dr Anna Słowikowska
Organizator:Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji - Instytut Prawa Kanonicznego
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 – zdobycie i przyswojenie podstawowej wiedzy z metodologii prawa kanonicznego
C2 – nabycie umiejętności stosowania metod tworzenia i promulgacji, badania, interpretowania i aplikacji prawa kanonicznego
Wymagania wstępne
W1 – znajomość zagadnień z przedmiotu: prawoznawstwo
W2 – znajomość zagadnień z przedmiotu: logika prawnicza
W3 – znajomość zagadnień z przedmiotu: historia źródeł prawa kanonicznego
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA - w wyniku przeprowadzonych zajęć:
K2A_W02 – student ma rozszerzoną wiedzę o charakterze prawa kanonicznego, jego historycznych uwarunkowaniach, miejscu w systemie nauk i relacjach do innych nauk
K2A_W03 – student ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat specyfiki metodologicznej prawa kanonicznego
K2A_W04 – student zna w zakresie pogłębionym aksjologię, sposoby i zasady stanowienia prawa kanonicznego, typy wykładni i sposoby interpretacji, metody badania prawa kanonicznego i zakresy jego stosowania

UMIEJĘTNOŚCI - w wyniku przeprowadzonych zajęć:
K2A_U03 – student potrafi zastosować metody tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i aplikacji prawa kanonicznego oraz dostrzega wzajemne zależności zarówno między poszczególnymi etapami, jak i metodami

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY) - w wyniku przeprowadzonych zajęć:
K2A_K01 – student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i rozumie potrzebę podnoszenia kwalifikacji w zakresie metodologicznym prawa kanonicznego, by mógł dostrzec potrzebę jego tworzenia, umiał je zbadać, zinterpretować i zastosować
Metody dydaktyczne
Zajęcia zostaną przeprowadzone z uwzględnieniem właściwej dla ćwiczeń metodyki. W celu aktywizacji studentów wśród proponowanych metod dydaktycznych znajdzie się praca z tekstem źródłowym, w celu sprawdzenia poprawności zastosowania przez ustawodawcę właściwych technik prawodawczych oraz w celu analizy tekstu za pomocą różnych metod badawczych. W celu łatwiejszego przyswojenia wiedzy przez studenta powyższe metody dydaktyczne zostaną uzupełnione projektami graficznymi i multimedialnymi.
Treści programowe przedmiotu
1. Pojęcia podstawowe: metoda, metodyka, metodologia, metodologia prawa, metodologia prawa kanonicznego.
2. Źródła prawa kanonicznego.
3. Technika prawodawcza w Kościele.
4. Metody promulgacji prawa kanonicznego.
5. Metody badania prawa kanonicznego: metoda dogmatyczno-prawna, metoda teologiczno-prawna, metoda historyczno-prawna, metoda prawno-porównawcza, metoda socjologiczno-prawna, metoda filologiczno-prawna.
6. Metoda dyskursu naukowego św. Tomasza z Akwinu.
7. Interpretacja prawa.
8. Stosowanie prawa kanonicznego (zakres i kanonizacja prawa).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Kryteria oceny

Ocena niedostateczna
(W) – student nie zna metod tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i stosowania prawa kanonicznego
(U) – student nie potrafi zastosować metod tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i aplikacji prawa kanonicznego
(K) – student nie rozumie, dlaczego metodologia prawa kanonicznego jest konieczna w studiach i pracy kanonisty oraz nie dostrzega potrzeby podnoszenia własnych kwalifikacji i zdobywania wiedzy

Ocena dostateczna
(W) – student zna niektóre metody tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i stosowania prawa kanonicznego
(U) – student potrafi zastosować tylko niektóre metody i nie dostrzega związku między poszczególnymi metodami
(K) – student rozumie przydatność metodologii prawa kanonicznego podczas studiów i w pracy kanonisty, ale nie wykazuje zainteresowania podnoszeniem własnych kwalifikacji w tym przedmiocie

Ocena dobra
(W) – student zna większość metod tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i stosowania prawa kanonicznego
(U) – student potrafi zastosować większość metod i umiejętnie dostrzega konieczność ich stosowania na każdym etapie: tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i stosowania prawa kanonicznego
(K) – student rozumie przydatność metodologii prawa kanonicznego podczas studiów i w pracy kanonisty oraz wie, w jaki sposób może podnieść własne kwalifikacje w tym przedmiocie

Ocena bardzo dobra
(W) – student zna metody tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i stosowania prawa kanonicznego
(U) – student potrafi ocenić, które metody należy zastosować przy poszczególnych etapach: tworzenia, promulgacji, badania, interpretowania i stosowania prawa kanonicznego; jest zatem w stanie dostrzec zależność między tymi etapami, jak również między modami używanymi na każdym z nich
(K) – student rozumie przydatność metodologii prawa kanonicznego podczas studiów i w pracy kanonisty oraz konieczność podnoszenia własnych kwalifikacji w tym przedmiocie

Sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia

Efekty kształcenia będą weryfikowane w formie pisemnego kolokwium, które zostanie przeprowadzone dwukrotnie po przepracowaniu określonej partii materiału. Poza zapowiadanymi kolokwiami efekty kształcenia będą także sprawdzane w formie wyrywkowej na początku zajęć, aby ocenić przygotowanie do nich studentów. Oceny z kolokwium, aktywności na zajęciach, przygotowania do nich oraz frekwencja na zajęciach będą stanowiły podstawę do wystawienia oceny końcowej.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Źródła prawa
Codex Iuris Canonici auctoritate Ioannis Paulii PP. II promulgatus (25.01.1983), AAS 75 (1983), pars II, s. 1-317; tekst polski: Kodeks Prawa Kanonicznego, przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu, Poznań: Pallottinum 1984.

Literatura podstawowa
Gerosa, Libero. 2003. Interpretacja prawa w Kościele. Zasady, wzorce, perspektywy, Kraków: Wydawnictwo WAM.
Kroczek, Piotr. 2007. „Prawodawca i jego sztuka.” Prawo Kanoniczne 50(1–2):167–184.
Pawluk, Tadeusz. 2002. Prawo kanoniczne w Kodeksie Jana Pawła II. T. I: Zagadnienia wstępne. Normy ogólne. Olsztyn: Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne.
Sitarz, Mirosław. 2014. „Wymóg zachowania rygorów techniczno-prawnych w pełnieniu władzy ustawodawczej w Kościele partykularnym. Wybrane elementy.” Roczniki Nauk Prawnych 24(4):163–176.

Literatura uzupełniająca
Graczyk, Krzysztof. 1999. Metodologia i metodyka prawa kanonicznego. Lublin: Wydawnictwo Diecezjalne Sandomierz.
Nwagwu, Mary G.A. 2006. Theology and Methodology of Canon Law. Lifevest Publishing, Incorporated.
Örsy, Ladislas. 1980. „The Interpreter and His Art.” The Jurist 40:27–56.
Sobański, Remigiusz. 2009. Metodologia prawa kanonicznego. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Stelmach, Jerzy, i Bartosz Brożek. 2004. Metody prawnicze. Logika, analiza, argumentacja, hermeneutyka. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.
Subera, Ignacy. 1978. Metodologia historyczno-prawna. Wyd. 2. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.
Kierunek studiów: Prawo Kanoniczne (stacjonarne jednolite magisterskie)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok II - Semestr 3
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę