Seminarium doktoranckie z psychologii różnic indywidualnych (seminarium) - 2019/2020

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:prof. dr hab. Andrzej Sękowski
Organizator:Wydział Nauk Społecznych - Instytut Psychologii
Liczba godzin tydzień/semestr: 15
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 - Student posiada rozszerzoną wiedzę na temat problematyki i zagadnień metodologicznych oraz zakresu badań podejmowanych przez psychologię różnic indywidualnych.
C2 – Student posiada umiejętność samodzielnego przygotowania pracy naukowej w obrębie psychologii różnic indywidualnych.
Wymagania wstępne
W1 - Znajomość zagadnień z psychologii różnic indywidualnych.
W2 - Znajomość terminologii psychologicznej, zagadnień metodologicznych oraz zakresu badań prowadzonych w obrębie psychologii różnic indywidualnych.
W3 - Umiejętność rozumienia i analizowania wyników badań psychologicznych oraz ich prezentacji.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
W1 - Student posiada rozszerzoną wiedzę dotyczącą problematyki podejmowanej przez psychologię różnic indywidualnych - K_W01.
W2 - Student zna w stopniu poszerzonym zagadnienia badawcze podejmowane współcześnie przez psychologię różnic indywidualnych (zakres przedmiotu, założenia i stosowane metody badawcze) - K_W01.
W3 - Student posiada rozszerzoną wiedzę odnośnie specyfiki metod pomiaru psychologicznego w obszarze psychologii różnic indywidualnych i potrafi je umiejętnie stosować w odniesieniu do sformułowanego problemu badawczego - K_W04.
W4 - Student potrafi wskazać obszary praktycznego wykorzystania wyników własnych badań psychologicznych w ramach psychologii różnic indywidualnych - K_W03.

UMIEJĘTNOŚCI
U1 - Student potrafi definiować przedmiot psychologii różnic indywidualnych - K_U01.
U2 - Student rozumie znaczenie wnioskowania statystycznego na podstawie danych empirycznych uzyskanych w badaniach własnych - K_U01.
U3 - Student posiada umiejętność analizy różnic międzygrupowych uzyskanych w zaawansowanych analizach statystycznych i potrafi wyprowadzać praktyczne wnioski z badań własnych - K_U04.
U5 - Student umie zastosować metody pomiaru psychologiczne znajdujące zastosowanie na gruncie psychologii różnic indywidualnych - K_U05.
U6 - Student potrafi wyjaśnić w sposób szczegółowy prawidłowości przebiegu zjawisk będących przedmiotem własnych analiz na podstawie zgromadzonych i analizowanych przez siebie danych empirycznych - K_U07.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1 - Student potrafi skutecznie komunikować posiadaną wiedzę teoretyczną z obszaru psychologii różnic indywidualnych i podejmować konstruktywną dyskusję - K_K03.
K2 - Student precyzyjnie posługuje się językiem teorii psychologicznych w formułowaniu pytań i hipotez badawczych oraz w wyjaśnianiu uzyskanych wyników z badań własnych na gruncie współczesnych zagadnień podejmowanych przez psychologię różnic indywidualnych - K_K03.
K3 - Student rozumie potrzebę rozwijania własnych zainteresowań badawczych i ciekawości badawczej - K_K01.
Metody dydaktyczne
Metody aktywizujące i problemowe.
Praca indywidualna (m.in. poszukiwanie własnych tematów badawczych przez studenta, prezentacja zagadnień z literatury z zakresu psychologii różnic indywidualnych, w tym także tekstów w języku obcym).
Praca grupowa (dyskusja nad problemami badawczymi, sposobami analizy i interpretacji wyników badań empirycznych).
Przygotowanie koncepcji pracy w postaci prezentacji multimedialnej.
Treści programowe przedmiotu
1. Doskonalenie umiejętności całościowego i pogłębionego ujęcia poznanych zagadnień z psychologii różnic indywidualnych celem sformułowania tematów i koncepcji badawczych przez uczestników seminarium.
2. Przygotowanie koncepcyjne planu pracy doktorskiej – doskonalenie umiejętności formułowania tytułu pracy doktorskiej, określenia problemu badawczego, stawiania pytań badawczych oraz formułowania hipotez badawczych a także wyboru zaawansowanych statystyk.
3. Pogłębianie zdolności gromadzenia, uporządkowania i usystematyzowania zebranego materiału naukowego w celu sporządzenia planu pracy doktorskiej.
4. Rozwój umiejętności prezentacji dorobku teoretycznego z zakresu podejmowanej problematyki z psychologii różnic indywidualnych w tym prowadzenia dyskusji naukowych, prezentacji koncepcji pracy wraz z analizowaniem wyników badań własnych i ich interpretacji na forum publicznym.
5. Pogłębianie znajomości zasad redakcji tekstów naukowych z zakresu psychologii oraz norm i zasad etycznych stosowanych w badaniach naukowych a także uczciwości intelektualnej w prowadzonych badaniach naukowych.
6. Poznawanie sposobów przygotowywania prezentacji naukowych (plakat, prezentacja multimedialna, wystąpienie ustne) oraz sposobów ich udostępniania różnymi technikami i kanałami komunikacji naukowej (konferencja, sympozjum, artykuł naukowy)
7. Kształtowanie umiejętności korzystania z materiałów naukowych opublikowanych w języku obcym oraz doskonaleni sposobów prezentacji raportów z badań własnych w czasopismach redagowanych w języku obcym
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna merytorycznych i formalnych wymagań stawianych pracy magisterskiej.
(U) - Student nie potrafi sformułować problemu, hipotez badawczych swojej pracy magisterskiej ani przeprowadzić badań, ani podjąć wnioskowania statystycznego.
(K) - Student nie potrafi realizować określonych zadań przewidzianych programem nauczania.

Ocena dostateczna
(W) - Student zna merytoryczne i formalne wymagania stawiane pracy doktorskiej w stopniu minimalnym.
(U) - Student potrafi sformułować problem i hipotezy badawcze w swojej pracy doktorskiej oraz podjąć badania empiryczne, ale nie potrafi prawidłowo przeprowadzić wnioskowania statystycznego.
(K) - Student potrafi realizować określone zadania przewidziane programem nauczania jedynie w stopniu dostatecznym.

Ocena dobra
(W) - Student zna merytoryczne i formalne wymagania stawiane pracy doktorskiej w stopniu optymalnym.
(U) - Student potrafi z pomocą prowadzącego sformułować problem i hipotezy badawcze w swojej pracy doktorskiej oraz podjąć badania empiryczne, a także przeprowadzić wnioskowanie statystyczne - jednak popełnia niekiedy błędy lub nieprawidłowo wyciąga wnioski z badań własnych.
(K) - Student potrafi realizować określone zadania przewidziane programem nauczania jedynie w stopniu optymalnym. Zna także sposoby poprawienia błędów formalnych i merytorycznych pracy - ale praktyce naukowej nie wykorzystuje w pełni posiadanej wiedzy.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student zna wszystkie wymagania stawiane redakcji pracy doktorskiej pod względem merytorycznym i formalnym (kryterium prawidłowości układu treści według poprawności: merytorycznej, logicznej, zwięzłości i poprawności redakcyjnej, prawidłowego stosowania terminologii psychologicznej oraz umiejętności wnioskowania statystycznego).
(U) - Student potrafi bezbłędnie i samodzielnie sformułować problem i hipotezy badawcze w swojej pracy doktorskiej oraz podjąć badania empiryczne, a ponadto przeprowadzić wnioskowanie statystyczne na podstawie zebranego materiału empirycznego.
(K) - Student potrafi realizować określone zadania przewidziane programem nauczania w stopniu celującym. Prawidłowo wyprowadza wnioski z badań własnych, umie wyjaśnić uzyskane ogólne prawidłowości i zastosować zdobytą wiedzę (wnioski z badań) w praktyce. Potrafi precyzyjnie komunikować posiadaną wiedzę teoretyczną oraz wyniki badań własnych przy zastosowaniu różnych technik i kanałów komunikacji. Posługuje się precyzyjnie językiem poznanych teorii w wyjaśnianiu zagadnień podejmowanych w pracy doktorskiej.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa
Brzeziński, J. (1978). Elementy metodologii badań psychologicznych. Warszawa: PWN.
Brzeziński, J. (2002). Metodologia badań psychologicznych. Warszawa: PWN.
Harasimiuk, J., Cieciuch, J. (2012). Podstawowe standardy edytorskie naukowych tekstów psychologicznych w języku polskim na podstawie reguł APA. Warszawa: Wyd. LiberiLiberi.
Ferguson, G.A., Takane, Y. (1997). Analiza statystyczna w psychologii i statystyce. Warszawa: PWN.
Nęcki, E., Stocki, R. (1999). Jak pisać prace naukowe z psychologii. Kraków: Universitas.
Nowak, S. (1985). Metodologia badań społecznych, Warszawa: PWN.
Shaughnessy, J.J., Zechmeister, E.B., Zechmeister, J.S. (2002). Metody badawcze w psychologii. Gdańsk: GWP.
Shavinina, L.V. (red.) International Handbook on Giftedness. Springer Verlag.
Sternberg, R., Davidson, J. (2005). Conceptions of giftedness. Cambridge: University Press.
Sutek, A. (1979). Eksperyment w badaniach społecznych, Warszawa: PWN.
Sternberg, R. (2000). Handbook of intelligence. Cambridge: University Press.


Literatura uzupełniająca
Bedyńska, S., Brzezicka, A. (red.) (2007). Statystyczny drogowskaz. Praktyczny poradnik analizy danych w naukach społecznych na przykładach z psychologii. Warszawa: Wyd. Akademica.
Brzeziński, J. (2002). Metodologia badań naukowych i diagnostycznych. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki, t. 2, s. 333-334. Gdańsk: GWP.
Ledzińska, M., Zajenkowski, M. (red.) (2009). Z badań nad pograniczem intelektu i osobowości. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN.
Limont, W. (1994). Synektyka a zdolności twórcze. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
Nęcka, E. (1994). Twórcze rozwiązywanie problemów. Kraków: Oficyna Wydawnicza „IMPULS”.
Nęcka, E. (1998). Trening twórczości. Kraków: Oficyna Wydawnicza „IMPULS”.
Nęcka, E. (1999). Proces twórczy i jego ograniczenia. Kraków: Wydawnictwo UJ.
Nęcka, E. (2002). Psychologia twórczości. Gdańsk: GWP
Sękowski, A. (2001). Osiągnięcia uczniów zdolnych. Wydanie II rozszerzone. Lublin: TN KUL.
Sękowski, A., Klinkosz, W. (red.) (2010). Zdolności człowieka w ujęciu współczesnej psychologii. Lublin: TN KUL.
Sękowski, A., Siekańska, M., Klinkosz, W. (2009). On Individual Differences in Giftedness. W: L. Shavinina, L.V. (red.), International Handbook on Giftedness, pp. 467-485. New York: Springer Verlag.
Klinkosz, W., Sękowski, A. (2013). Inwentarz Motywacji Osiągnięć. Polska adaptacja LMI – Leistungsmotivationsinventar H. Schulera, G. Thorntona i A. Frintrupa. Podręcznik. Warszawa: Pracownia Testów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Kierunek studiów: Psychologia (stacjonarne doktoranckie)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok II - Semestr 3
Punkty ECTS: 0
Forma zaliczenia: Zal. podpisem
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 0
Forma zaliczenia: Zal. podpisem
Etap:Rok IV - Semestr 7
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zal. podpisem