Psychologia różnic indywidualnych (seminarium) - 2019/2020

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:prof. dr hab. Andrzej Sękowski
Organizator:Wydział Nauk Społecznych - Instytut Psychologii
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 - Student posiada wiedzę na temat problematyki i zagadnień metodologicznych oraz badań podejmowanych przez psychologię różnic indywidualnych.
C2 – Student przyswoił sobie umiejętność pisania prac naukowych w obrębie psychologii różnic indywidualnych.
Wymagania wstępne
W1 - Znajomość podstawowych zagadnień z psychologii różnic indywidualnych.
W2 - Znajomość podstawowej terminologii psychologicznej, zagadnień metodologicznych oraz badań prowadzonych w obrębie psychologii różnic indywidualnych.
W3 - Umiejętność rozumienia i analizowania wyników badań psychologicznych oraz ich prezentacji.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
W1 - Student posiada wiedzę dotycząca problematyki podejmowanej przez psychologię różnic indywidualną - K_W01.
W2 - Student zna podstawowe zagadnienia badawcze podejmowane współcześnie przez psychologię różnic indywidualnych (zakres przedmiotu, założenia i stosowane metody badawcze) - K_W01.
W3 - Student posiada podstawową wiedzę odnośnie specyfiki metod pomiaru psychologicznego w obszarze psychologii różnic indywidualnych i potrafi je umiejętnie stosować w odniesieniu do sformułowanego problemu badawczego - K_W04.
W4 - Student potrafi wskazać obszary praktycznego wykorzystania wyników własnych badań psychologicznych, w ramach psychologii różnic indywidualnych - K_W03.

UMIEJĘTNOŚCI
U1 - Student potrafi definiować przedmiot psychologii różnic indywidualnych - K_U01.
U2 - Student rozumie znaczenie wnioskowania statystycznego na podstawie danych empirycznych uzyskanych w badaniach własnych - K_U01.
U3 - Student posiada umiejętność analizy różnic międzygrupowych uzyskanych w analizach statystycznych i potrafi wyprowadzać praktyczne wnioski z badań własnych - K_U04.
U5 - Student umie zastosować metody pomiaru psychologiczne znajdujące zastosowanie na gruncie psychologii różnic indywidualnych - K_U05.
U6 - Student potrafi wyjaśnić ogólne prawidłowości przebiegu zjawisk będących przedmiotem własnych analiz na podstawie zgromadzonych i analizowanych danych empirycznych - K_U07.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1 - Student potrafi komunikować posiadaną wiedzę teoretyczną z obszaru psychologii różnic indywidualnych i podejmować konstruktywną dyskusję - K_K03.
K2 - Student posługuje się językiem teorii psychologicznych w formułowaniu pytań i hipotez badawczych oraz w wyjaśnianiu uzyskanych wyników z badań własnych na gruncie współczesnych zagadnień podejmowanych przez psychologię różnic indywidualnych - K_K03.
K3 - Student rozumie potrzebę rozwijania własnych zainteresowań badawczych i ciekawości badawczej - K_K01.
K4 - Student stara się doskonalić swoje kompetencje profesjonalne i umiejętności diagnozy psychologicznej w zakresie psychologii różnic indywidualnych - K_K10.
Metody dydaktyczne
Metody aktywizujące i problemowe.
Praca indywidualna (m.in. poszukiwanie własnych tematów badawczych przez studenta, prezentacja zagadnień z literatury z zakresu psychologii różnic indywidualnych, w tym także tekstów w języku obcym).
Praca grupowa (dyskusja nad problemami badawczymi, sposobami analizy i interpretacji wyników badań empirycznych).
Przygotowanie prezentacji multimedialnej i plakatu naukowego.
Treści programowe przedmiotu
1. Zapoznanie z ogólnymi celami i zasadami pisania pracy naukowej (seminaryjnej).
2. Poszukiwanie tematów badawczych przez uczestników seminarium.
3. Przygotowanie koncepcyjne planu pracy magisterskiej.
4. Nauka podstawowych zasad redakcji tekstów naukowych z zakresu psychologii.
5. Doskonalenie umiejętności całościowego ujęcia poznanych i pogłębianych zagadnień z psychologii różnic indywidualnych.
6. Pogłębianie zdolności gromadzenia, uporządkowania i usystematyzowania zebranego materiału naukowego w celu sporządzenia planu pracy magisterskiej.
7. Kształtowanie umiejętności formułowania tytułu pracy magisterskiej, określenia problemu badawczego, stawiania pytań badawczych oraz formułowania hipotez badawczych a także wyboru statystyk.
8. Rozwój umiejętności prezentacji dorobku teoretycznego z zakresu podejmowanej problematyki z psychologii różnic indywidualnych.
9. Rozwijanie umiejętności analizowania wyników badań własnych i ich interpretacji.
10. Doskonalenie predyspozycji studenta do pisania prac naukowych, z dyscypliny będącej przedmiotem studiów oraz umiejętność określenia problemu badawczego, stawiania pytań badawczych oraz formułowania hipotez badawczych.
11. Kształcenie umiejętności prowadzenia dyskusji naukowych i prezentacji własnego dorobku naukowego na forum publicznym.
12. Pogłębianie znajomości norm i zasad etycznych stosowanych w badaniach naukowych oraz uczciwości intelektualnej w prowadzonych badaniach naukowych.
13. Doskonalenie umiejętności pracy w zespole badawczym oraz podejmowanie twórczych inicjatyw na rzecz popularyzowania wiedzy w zakresie wiedzy z psychologii.
14. Poznawanie sposobów przygotowywania prezentacji naukowych (plakat, prezentacja multimedialna, wystąpienie ustne) oraz sposobów ich udostępniania różnymi technikami i kanałami komunikacji.
15. Kształtowanie umiejętności korzystania z materiałów naukowych opublikowanych w języku obcym oraz doskonaleni sposobów prezentacji raportów z badań własnych w czasopismach redagowanych w języku obcym.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna merytorycznych i formalnych wymagań stawianych pracy magisterskiej.
(U) - Student nie potrafi sformułować problemu, hipotez badawczych swojej pracy magisterskiej ani przeprowadzić badań, ani podjąć wnioskowania statystycznego.
(K) - Student nie potrafi realizować określonych zadań przewidzianych programem nauczania.

Ocena dostateczna
(W) - Student zna merytoryczne i formalne wymagania stawiane pracy magisterskiej w stopniu minimalnym.
(U) - Student potrafi sformułować problem i hipotezy badawcze w swojej pracy magisterskiej oraz podjąć badania empiryczne, ale nie potrafi prawidłowo przeprowadzić wnioskowania statystycznego.
(K) - Student potrafi realizować określone zadania przewidziane programem nauczania jedynie w stopniu dostatecznym.

Ocena dobra
(W) - Student zna merytoryczne i formalne wymagania stawiane pracy magisterskiej w stopniu optymalnym.
(U) - Student potrafi z pomocą prowadzącego sformułować problem i hipotezy badawcze w swojej pracy magisterskiej oraz podjąć badania empiryczne, a także przeprowadzić wnioskowanie statystyczne - jednak popełnia niekiedy błędy lub nieprawidłowo wyciąga wnioski z badań własnych.
(K) - Student potrafi realizować określone zadania przewidziane programem nauczania jedynie w stopniu optymalnym. Zna także sposoby poprawienia błędów formalnych i merytorycznych pracy - ale praktyce naukowej nie wykorzystuje w pełni posiadanej wiedzy.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student zna wszystkie wymagania stawiane redakcji pracy magisterskiej pod względem merytorycznym i formalnym (kryterium prawidłowości układu treści według poprawności: merytorycznej, logicznej, zwięzłości i poprawności redakcyjnej, prawidłowego stosowania terminologii psychologicznej oraz umiejętności wnioskowania statystycznego).
(U) - Student potrafi bezbłędnie i samodzielnie sformułować problem i hipotezy badawcze w swojej pracy magisterskiej oraz podjąć badania empiryczne, a ponadto przeprowadzić wnioskowanie statystyczne na podstawie zebranego materiału empirycznego.
(K) - Student potrafi realizować określone zadania przewidziane programem nauczania w stopniu celującym. Prawidłowo wyprowadza wnioski z badań własnych, umie wyjaśnić uzyskane ogólne prawidłowości i zastosować zdobytą wiedzę (wnioski z badań) w praktyce. Potrafi precyzyjnie komunikować posiadaną wiedzę teoretyczną oraz wyniki badań własnych przy zastosowaniu różnych technik i kanałów komunikacji. Posługuje się precyzyjnie językiem poznanych teorii w wyjaśnianiu zagadnień podejmowanych w pracy magisterskiej.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa
Brzeziński, J. (1978). Elementy metodologii badań psychologicznych. Warszawa: PWN.
Brzeziński, J. (2002). Metodologia badań psychologicznych. Warszawa: PWN.
Harasimiuk, J., Cieciuch, J. (2012). Podstawowe standardy edytorskie naukowych tekstów psychologicznych w języku polskim na podstawie reguł APA. Warszawa: Wyd. LiberiLiberi.
Ferguson, G.A., Takane, Y. (1997). Analiza statystyczna w psychologii i statystyce. Warszawa: PWN.
Nęcki, E., Stocki, R. (1999). Jak pisać prace naukowe z psychologii. Kraków: Universitas.
Nowak, S. (1985). Metodologia badań społecznych, Warszawa: PWN.
Shaughnessy, J.J., Zechmeister, E.B., Zechmeister, J.S. (2002). Metody badawcze w psychologii. Gdańsk: GWP.
Sutek, A. (1979). Eksperyment w badaniach społecznych, Warszawa: PWN.

Literatura uzupełniająca
Bedyńska, S., Brzezicka, A. (red.) (2007). Statystyczny drogowskaz. Praktyczny poradnik analizy danych w naukach społecznych na przykładach z psychologii. Warszawa: Wyd. Akademica.
Brzeziński, J. (2002). Metodologia badań naukowych i diagnostycznych. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki, t. 2, s. 333-334. Gdańsk: GWP.
Ledzińska, M., Zajenkowski, M. (red.) (2009). Z badań nad pograniczem intelektu i osobowości. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN.
Limont, W. (1994). Synektyka a zdolności twórcze. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
Nęcka, E. (1994). Twórcze rozwiązywanie problemów. Kraków: Oficyna Wydawnicza „IMPULS”.
Nęcka, E. (1998). Trening twórczości. Kraków: Oficyna Wydawnicza „IMPULS”.
Nęcka, E. (1999). Proces twórczy i jego ograniczenia. Kraków: Wydawnictwo UJ.
Nęcka, E. (2002). Psychologia twórczości. Gdańsk: GWP
Sękowski, A. (2001). Osiągnięcia uczniów zdolnych. Wydanie II rozszerzone. Lublin: TN KUL.
Sękowski, A., Klinkosz, W. (red.) (2010). Zdolności człowieka w ujęciu współczesnej psychologii. Lublin: TN KUL.
Sękowski, A., Siekańska, M., Klinkosz, W. (2009). On Individual Differences in Giftedness. W: L. Shavinina, L.V. (red.), International Handbook on Giftedness, pp. 467-485. New York: Springer Verlag.
Klinkosz, W., Sękowski, A. (2013). Inwentarz Motywacji Osiągnięć. Polska adaptacja LMI – Leistungsmotivationsinventar H. Schulera, G. Thorntona i A. Frintrupa. Podręcznik. Warszawa: Pracownia Testów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Kierunek studiów: Psychologia (stacjonarne jednolite magisterskie)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok IV - Semestr 7
Punkty ECTS: 4
Forma zaliczenia: Zal. podpisem
Etap:Rok V - Semestr 9
Punkty ECTS: 4
Forma zaliczenia: Zal. podpisem
Terminarz:
DataDzieńSalaGodz.od-do
2020-01-20poniedziałekC-405 09:10 - 10:50
2020-01-27poniedziałekC-405 09:10 - 10:50
2020-01-29środaC-405 09:10 - 10:50