Historia wychowania i opieki społecznej w Polsce i w Europie (seminarium) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:prof. dr hab. Marian Surdacki
Organizator:Wydział Nauk Społecznych - Instytut Pedagogiki
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
Prowadzenie prac badawczych na temat bardzo różnych problemów związanych z historią opieki społecznej a także historią szkolnictwa. Wszystkie powstające prace magisterskie, są nowatorskie, oparte na samodzielnych kwerendach archiwalnych, mają więc charakter naukowy.
Wymagania wstępne
Wszystkie wcześniejsze wykłady i ćwiczenia o profilu historycznym; historia wychowania, historia opieki społecznej oraz ogólna wiedza metodologiczna zdobyta w ramach seminarium licencjackiego, najlepiej o z historii opieki społecznej czy historii wychowania
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
Ma uporządkowaną wiedzę z zakresu andragogiki, geragogiki, gerontologii społecznej, geriatrii, psychologii starzenia się i starości, obejmującą terminologię, teorię i metodykę oddziaływań
ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat nauk o wychowaniu, subdyscyplin pedagogiki oraz nauk pomocniczych pedagogiki, obejmującą ich terminologię, teorię i metodykę
ma podstawową wiedzę o strukturze i funkcjach systemu edukacji; celach, podstawach prawnych, organizacji i funkcjonowaniu różnych instytucji edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, terapeutycznych, kulturalnych i pomocowych, w tym tych, których podmiotem jest Kościół
ma podstawową wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej, opiekuńczej, kulturalnej i pomocowej
UMIEJĘTNOŚCI
potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów, modeli i wzorów ludzkich zachowań
potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę, potrafi dokonać streszczenia opracowań teoretycznych i komunikatów z badań oraz rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT)
posiada elementarne umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań pedagogicznych; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT) oraz wskazywać kierunki dalszych badań

KOMPETENCJE SPOŁECZNE
ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia
jest świadomy istnienia etycznego wymiaru w badaniach naukowych
odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje pracę edukacyjną, podkreśla priorytety uwzględniając nauczanie Kościoła
Metody dydaktyczne
Zbieranie materiałów (kwerendy archiwalne), przedstawianie stanu zaawansowania prac na seminarium, wspólne dyskusje seminarzystów nad każdym tematem. Opracowanie materiałów i pisanie teksu prac magisterskich
Treści programowe przedmiotu
1. Powtórzenie i ugruntowanie warsztatu naukowego (metodologicznego) koniecznego do swobodnego poruszaniu się w różnych etapach pisania pracy magisterskiej. Ma to szczególne znaczenie dla magistrantów, którzy na drugi stopień studiów magisterskich decydują się po skończeniu innych kierunków, bądź wcześniej studiowali pedagogikę lecz prace licencjackie pisali na seminariach nie o profilu historycznym
2. Pomoc i wskazówki w organizowaniu pracy w archiwach i prowadzenie kwerend
3. prezentowanie na seminariach wyników dotychczasowych prac nad rozprawanimi magisterskimi
4. Dyskusje na ustalanie struktury prac oraz nad przygotowanymi już fragmentami prac dyplomowych
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Wstępnym kryterium zaliczenia jest dostateczna obecność na seminarium
Ocena 3. Praca uwzględniająca przynajmniej podstawowe źródła i literaturę przedmiotu, lecz nie mająca większych walorów naukowych.
Ocena 4. Praca wykazująca samodzielność myślenia, własnej inicjatywy i umiejętności poszukiwania źródeł. Praca, która posiada pewne walory nowatorskie, pozwalające na jej cytowanie przez zawodowych badaczy.
Ocena 5. Praca uwzględniające bardzo bogate źródła, krytycznie analizowane, zawierająca ujęcia komparatystyczne. Jej wyniki można śmiało publikować w całości lub we fragmentach. Praca oryginalna i nowatorska, ważna z punktu widzenia danej dyscypliny naukowej
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Wskazana przez wykładowcę, szczególnie ogólno historyczna i z historii opieki społecznej, a także z metodologii historii, np.:
- Bloch M., Pochwała historii czyli o zawodzie historyka, Warszawa 1962
- Handelsman M., Historyka, Warszawa 1928
- Kościałkowski S., Historyka. Wstęp do studiów historycznych, Londyn 1954
- Moszczeńska W., metodologii historii zarys krytyczny, Warszawa 1977
- Szymański J., Nauki pomocnicze historii, Warszawa 1972 i inne wydania
- Topolski J., Wprowadzenie do historii, Poznań 1996
- Topolski J., Metodologia historii, Warszawa 1973.
Kierunek studiów: Pedagogika (stacjonarne II stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zal. podpisem
Etap:Rok II - Semestr 4
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zal. podpisem