Wprowadzenie do psychopatologii rozwoju (konwersatorium) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:mgr Angelika Lenart
Organizator:Wydział Nauk Społecznych - Instytut Pedagogiki
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 - Zaznajomienie studentów z zakresem pojęcia „psychopatologia rozwoju”, jego interdyscyplinarnym charakterem, problematyką normy, klasyfikacjami zaburzeń psychicznych, kryteriami diagnostycznymi wybranych zaburzeń.
C2 - Dostarczenie wiedzy na temat zaburzeń w aspekcie rozwojowym i społecznym (faza rozwoju, postać zaburzenia, wpływ relacji rodzinnych na powstawanie zaburzeń).
C3 - Stworzenie okazji do poznania wybranych jednostek zaburzeń u dzieci i młodzieży.
C4 - Omówienie czynników ryzyka zburzeń i czynników odporności (zasobów podmiotowych i środowiskowych) w poszczególnych okresach rozwojowych.
C5 - Zaznajomienie z wybranymi metodami terapeutycznymi wykorzystywanymi w korekcji zaburzeń u dzieci i młodzieży.
Wymagania wstępne
Konwersatorium jest przeznaczone dla I roku studiów stacjonarnych pierwszego stopnia
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
W_01 student ma elementarną wiedzę o miejscu pedagogiki specjalnej w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami naukowymi, zajmującymi się problematyką psychopatologii rozwoju
W_02 student ma podstawową wiedzę na temat rozwoju człowieka w cyklu życia w aspekcie biologicznym, psychologicznym, pedagogicznym oraz społecznym i psychopatologii tego rozwoju
W_03 student ma elementarną wiedzę dotyczącą procesów komunikacji interpersonalnej i społecznej oraz ich prawidłowości i patologii, zna specyfikę komunikowania się osób z różnymi formami i stopniami niepełnosprawności
W_04 student posiada podstawową wiedzę o przyczynach nieprawidłowości i patologii rozwoju człowieka w różnych okresach rozwojowych
W_05 student posiada elementarną wiedzę psychologiczną na temat specyfiki etapów, zaburzeń rozwoju i funkcjonowania człowieka, ukierunkowaną w szczególności na zastosowanie w pedagogice specjalnej
UMIEJĘTNOŚCI
U_01 student potrafi w sposób precyzyjny i spójny, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, wypowiadać się w mowie i piśmie, posiada umiejętność konstruowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące zagadnień psychopatologii rozwoju człowieka z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku pedagogiki, pedagogiki specjalnej i pokrewnych dyscyplin naukowych
U_02 student posiada umiejętności obserwowania, diagnozowania, wyjaśniania złożonych sytuacji edukacyjnych i wychowawczych w procesie kształcenia i wspierania osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań
U_03 student ma rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych ze specjalistami w zakresie pedagogiki specjalnej, jak i z odbiorcami spoza grona specjalistów
U_04 student potrafi sprawnie posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań dotyczących patologii rozwoju człowieka; potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów i prognozować przebieg ich rozwiązywania oraz przewidywać skutki planowanych działań
U_05 student potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania i planowania pedagogicznych działań praktycznych szczególnie w obszarze edukacji, pomocy i wsparcia w osób z niepełnosprawnością oraz niedostosowanych społecznie
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
K_01 student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia,
K_02 student docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla utrzymania i rozwoju prawidłowych więzi w środowiskach społecznych i odnosi zdobytą wiedzę do projektowania działań zawodowych
Metody dydaktyczne
Symbol efektu Metody dydaktyczne Metody weryfikacji Sposoby dokumentacji
WIEDZA
W_01 Wykład Dyskusja Brak
W_02 Wykład Dyskusja Brak
W_03 Wykład podający, praca w grupie Kolokwium Prace pisemne studentów
W_04 Wykład podający Kolokwium Prace pisemne studentów
W_05 Prezentacja multimedialna kolokwium Brak
UMIEJĘTNOŚCI
U_01 Praca w grupie Kolokwium Brak
U_02 Praca w grupie Kolokwium Brak
U_03 Metody podające – wykład, prezentacja multimedialna Prezentacja tematu Ocena prezentacji
U_04 pogadanka analiza tekstu/praca z tekstem kolokwium brak
U_05 pogadanka analiza tekstu/praca z tekstem kolokwium brak
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
K_01 Metody podające – wykład, prezentacja multimedialna Obserwacja studenta brak
K_02 metoda projektowa, zajęcia z prezentacją multimedialną Obserwacja postawy studenta brak
Treści programowe przedmiotu
Wprowadzenie do psychopatologii wieku rozwojowego; specyfika zaburzeń okresu dzieciństwa i adolescencji.
Podstawowe pojęcia z dziedziny psychopatologii rozwoju dzieci.
Różnicowanie stanów zdrowia i zaburzeń psychicznych.
Epidemiologia zaburzeń, czynniki ryzyka rozwoju zaburzenia.
Psychopatologia ogólna – wybrane zaburzenia procesów poznawczych, emocji i motywacji.
Systemy klasyfikacyjne – ICD-10, DSM-IV-TR, DC 0-3 – porównanie, podstawowe zasady postępowania diagnostycznego z ich wykorzystaniem.
Zaburzenia najczęściej diagnozowane w okresie dzieciństwa i adolescencji.
Zasady rozpoznawania i różnicowania zaburzeń diagnozowanych u dzieci i młodzieży.
Objawy zaburzeń psychicznych w zakresie funkcji poznawczych: zaburzenia uwagi, zaburzenia pamięci, zaburzenia spostrzegania, zaburzenia myślenia.
Zaburzenia świadomości.
Objawy zaburzeń psychicznych w zakresie procesów emocjonalnych i motywacji do działania.
Objawy zaburzeń psychicznych w zakresie zachowania.
Zaburzenia powstałe na tle genetycznym – cechy somatyczne,
objawy behawioralne i dysfunkcje intelektu: zespół Downa, zespół Cridu Chat, zespół Pradera-Willego, zespół Lesha - Nyhana i inne.
Mózgowe porażenie dziecięce - rozpowszechnienie, objawy pierwotne i wtórne, problemy edukacyjne i społeczne u dzieci i młodzieży.
Autyzm - kryteria diagnostyczne wg DSM - IV. Autyzm atypowy i zespół Aspergera.
Zespół Tourette’a a zaburzenia typu ADHD. Seminarium w oddziale szpitala psychiatrycznego.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Czynny udział w zajęciach (maksymalnie dwie nieobecności, każda dodatkowa nieobecność wymaga zaliczenia testu z materiału omawianego na konwersatorium). Wykonanie prezentacji multimedialnej na zadany temat.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa
A. Bilikiewicz, S. Pużyński, J. Rybakowski, J. Wciórka (red.) Psychiatria, Urban & Partner, Wrocław 2002.
R.R. Hock 40 prac badawczych, które zmieniły oblicze psychologii GWP, Gdańsk, 2003.
P.C. Kendall, Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji, GWP, Gdańsk 2004.
I. Obuchowska, Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży – wybrane zagadnienia. W: H.Sęk (red.)
Psychologia Kliniczna t.2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005.
M. Seligman, E. Walker, D. Rosenhan, Psychopatologia, Zysk i Spółka, Warszawa 2003.
Literatura uzupełniająca
Bobkowicz-Lewartowska, L. (2000). Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
Brzezińska, A. I. red. (2005). Psychologiczne portrety człowieka. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne
Frith, U. (2008). Autyzm. Wyjaśnienie tajemnicy. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Kutscher, M.L., Attwood, T., Wolff, R.R. (2007), Dzieci z zaburzeniami łączonymi. Warszawa: K.E. Liber.
Zalewska, M., Schier, K. (2006). Psychoterapia dzieci i młodzieży. (W:) L. Grzesiuk (red.) Psychoterapia. Praktyka. Warszawa: Wydawnictwo Psychologii Kultury ENETEIA, T. 2
Kościelska, M. (2000). Oblicza upośledzenia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Michałowicz, R. (2001). Mózgowe porażenie dziecięce. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
Pisula, E. (2001). Autyzm u dzieci. Diagnostyka, klasyfikacja, etiologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Pisula, E. (2005). Małe dziecko z autyzmem – diagnoza i terapia. Gdańsk: GWP.
Kierunek studiów: Pedagogika specjalna (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę