Komunikacja i kultura języka (konwersatorium) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:dr Barbara Borowska
Organizator:Wydział Nauk Społecznych - Instytut Pedagogiki
Liczba godzin tydzień/semestr: 1/10
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 - Przekazanie studentom podstawowej wiedzy z zakresu komunikacji i kultury języka.
C2 - Poznanie i zrozumienie różnorodnych procesów językowych zachodzących w polszczyźnie.
C3 - Kształcenie umiejętności sprawnego posługiwania się polszczyzną i redagowania tekstów zróżnicowanych stylistycznie, a także wskazanie na kulturotwórczą rolę języka.
Wymagania wstępne
W1 - Student powinien posiadać podstawową wiedzę o języku z zakresu gramatyki, ortografii i interpunkcji polskiej.
W2 - Podstawy edukacji językowej, pedagogiki kultury, kultury języka polskiego.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
K_W01 zna podstawową terminologię pojęć komunikacji i kultury języka polskiego, rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych.
K_W73 Ma uporządkowaną wiedzę dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, z komunikowaniem werbalnym i niewerbalnym, dostrzega ich prawidłowości i przyczyny zakłóceń.
UMIEJĘTNOŚCI
K_U07 ma rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
Metody dydaktyczne
Wykład konwersatoryjny, prezentacje multimedialne, dyskusja, aktywizacja grupy.
Treści programowe przedmiotu
1. Bezbłędna polszczyzna.
2. Czy regionalizm to błąd językowy?
3. Jakie słownictwo lubimy, a jakiego unikamy? O wyrazach obcych, modnych i tabu językowym.
4. Jak używać języka stosownie do sytuacji? - językowy savoir – vivre.
5. Język wśród pozajęzykowych zależności.
6. Stylistyka praktyczna.
7. Czy komunikacja to sztuka? - umiejętność przekonywania i porozumiewania się.
8. Dialog - dyskusja – debata – argumentacja.
9. Przemówienia od A do Z.
10. Język dziennikarstwa sportowego.
11. Język czatu i dialogu internetowego.
12. Język polityki.
13. Język a kultura. Komunikacja werbalna i niewerbalna.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Ocena niedostateczna
W - student nie zna podstawowej terminologii pojęć komunikacji i kultury języka polskiego i nie rozumie jej źródeł oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin. Nie posiada uporządkowanej wiedzy dotyczącej procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, z komunikowaniem werbalnym i niewerbalnym, nie dostrzega ich prawidłowości i przyczyn zakłóceń. U - nie posiada rozwiniętej umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, nie potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych. K - nie jest świadomy poziomu swojej wiedzy i umiejętności, nie rozumie potrzeby ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, nie dokonuje samooceny własnych kompetencji, nie doskonali umiejętności komunikacyjnych.
Ocena dostateczna
W - student zna podstawową terminologię pojęć komunikacji i kultury języka polskiego, rozumie jej źródła oraz zastosowanie w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych. Ma uporządkowaną wiedzę dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, z komunikowaniem werbalnym i niewerbalnym, dostrzega ich prawidłowości i przyczyny zakłóceń. U - ma rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych. K - ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego.
Ocena dobra
W – student zna definiuje i refleksyjnie wyjaśnia podstawową terminologię pojęć komunikacji i kultury języka polskiego, rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych. Pogłębia wiedzę dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, z komunikowaniem werbalnym i niewerbalnym, dostrzega ich prawidłowości i przyczyny zakłóceń. U - potrafi sprawnie stosować rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych. K - ma świadomość wykazuje dbałość o poziom swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności.
Ocena bardzo dobra
W – student zna, definiuje oraz refleksyjnie i krytycznie wyjaśnia terminologię pojęć komunikacji i kultury języka polskiego, w pełni rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych. Posiada pełną i uporządkowaną wiedzę dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, z komunikowaniem werbalnym i niewerbalnym, dostrzega ich prawidłowości i przyczyny zakłóceń. U - potrafi sprawnie i refleksyjnie stosować rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi świadomie używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych. K- wykazuje dbałość o poprawność i estetykę swojej wiedzy i umiejętności posługiwania się językiem polskim, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa:
Bralczyk J., Język na sprzedaż, Warszawa 1995.
Cienkowski W., Język dla wszystkich, Warszawa 1978, tom 1 i 2.
Cienkowski W., Język dla wszystkich, Warszawa 1978.
Głowiński M., Mowa w stanie oblężenia, Warszawa 1996.
Głowiński M., Nowomowa po polsku, Warszawa 1990.
Głowiński M., Nowomowa, [w:] Współczesny język polski, red. Jerzy Banniński, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2001, s. 173-182.
Grzenia J., Komunikacja językowa w Internecie, PWN, Warszawa 2013.
Kamińska-Szmaj I., Agresja językowa w życiu publicznym, Wrocław 2007.
Leszczyński Z., Szkice o tabu językowym, Lublin 1988.
Markowski A., Kultura języka polskiego. Teoria, zagadnienia leksykalne, PWN, Warszawa 2014.
Ożóg K., Polszczyzna przełomu XX i XXI wieku, Rzeszów 2001.
Pisarek W., Słowa między ludźmi, Warszawa 1986.
Pszczołowski T., Umiejętność przekonywania i dyskusji, Warszawa 1962.
Schopenhauer A., Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, Warszawa 1986.
Skowronek K., Czy reklama kłamie? „Nowa Polszczyzna” 1997/4.
Toscani O., Reklama – uśmiechnięte ścierwo, Warszawa 1997.
Zgółkowie H. i T., Językowy savoir – vivre, Poznań 1992.
Literatura uzupełniająca:
Bąba S., Liberek J., Dziamski G., Podręczny słownik frazeologiczny języka polskiego, Warszawa 1995.
Bąba S., Walczak B., Na końcu języka. Poradnik leksykalno-gramatyczny. Warszawa-Poznań
Bańko M., Krajewska M., Słownik wyrazów kłopotliwych. Warszawa 1995.
Billerey B., Borowska B., Comparaison des systemes phonologiques vocaliques du français et du polonais: utilisation en classe de langue étrangère, « Kalba ir Kontekstai » Moslo darbai 2018, m. VIII (1) tomas, Lithuanian University of Educational Sciences, Vilnius 2018, ss. 259-268. ISSN 1822-5357.
Borowska B., Związki frazeologiczne – wielkie bogactwo języka. „Oświata Radomska Biuletyn Informacyjny” 1999, nr 10, Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Radomiu, ss. 16-17.
Cienkowski W., Praktyczny słownik wyrazów bliskoznacznych. Warszawa 1993.
Dąbrówka A., Geller E., Turczyn R., Słownik synonimów. Warszawa 1993.
Encyklopedia języka polskiego. Red. S. Urbańczyk, Wrocław 1991.
Kopaliński W., Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa 1988.
Markowski A., Słownik poprawnej polszczyzny nie tylko dla młodzieży. Warszawa 1996.
Słownik języka polskiego. Red. W. Doroszewski, Warszawa 1978.
Słownik wyrazów obcych. Red. J. Tokarski, Warszawa 1991.
Kierunek studiów: Pedagogika (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę