Geometria wykreślna (wykład) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:S. dr inż. arch. Anna Tejszerska
Organizator:Wydział Matematyki, Informatyki i Architektury Krajobrazu - Instytut Architektury Krajobrazu
Liczba godzin tydzień/semestr: 1/15
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
Założenia i cele przedmiotu:
Cel zajęć:
Celem przedmiotu jest zaznajomienie studentów z podstawami wykreślnych metod odwzorowania obiektów inżynierskich, a także wyćwiczenie umiejętności restytucji utworu przedstawianego na rysunku. Językiem architekta jest rysunek, stąd też umiejętność przedstawiania trójwymiarowej przestrzeni w dwu wymiarach płaszczyzny rysunku w sposób jednoznaczny i znormatyzowany wydaje się dla przyszłego projektanta kwestią nieodzowną. To samo dotyczy umiejętności odczytania informacji zawartych na arkuszu rysunkowym. Szczególną rolą przedmiotu jest kształtowanie wyobraźni przestrzennej, zdolności spostrzegania jako przygotowania do pracy projektowo – inżynierskiej.
Wymagania wstępne
Przedmioty wprowadzające oraz wymagania wstępne:
Matematyka (znajomość podstawowych zagadnień matematyki)
Rysunek techniczny (znajomość podstawowych zasad rysunku technicznego - umiejętność sporządzania 6 rzutów obiektu, odwzorowań aksonometrycznych i przekrojów rysunkowych)
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Zamierzone efekty kształcenia:

Wiedza:
Student definiuje i charakteryzuje podstawowe geometryczne elementy przestrzeni, rozpoznaje i nazywa ich wzajemne relacje; zna charakterystyczne cechy wybranych obiektów geometrycznych, definiuje podstawowe pojęcia, zna zasady wybranych metod odwzorowań: metody rzutów Monge’a, metody rzutu cechowanego, metody rzutu aksonometrycznego, metody rzutu środkowego - i wie jak zastosować je w określonych zadaniach, zna metody restytucji rzutów tj. identyfikacji na podstawie rzutów kształtu elementów przestrzeni i ich wzajemnych położeń. Wykonuje wybrane konstrukcje geometryczne oraz charakteryzuje podstawowe utwory geometryczne. K_W18, K_W14
Umiejętności:
Student wykorzystuje i stosuje poznane metody odwzorowań do przedstawienia trójwymiarowej przestrzeni w dwu wymiarach płaszczyzny rysunku K_U02,KU_06
Potrafi przeprowadzić właściwą analizę danych - określa na podstawie rzutów położenia elementów w przestrzeni K_U01
dobiera i stosuje właściwe metody konstrukcji, rozwiązuje zadania konstrukcyjne z zakresu poniżej przedstawionej tematyki K_U04, K_U05, K_U17
Kurs geometrii wykreślnej powinien pomóc studentowi rozwinąć wyobraźnię przestrzenną. K_U01, K_U02, K_U04, K_U06
Student poznaje i nabiera biegłości w posługiwaniu się językiem techniki, jakim jest rysunek, umie w jednoznaczny, graficzny sposób przedstawić konieczne informacje. Wobec świadomości stale zmieniających się przepisów i norm rysunkowych rozumie potrzebę ciągłego dokształcania zawodowego K_U02, K_U04, K_U06, K_U10
Inne kompetencje (postawy):
Kurs geometrii uczy logicznego myślenia i planowania kolejności działań prowadzących do rozwiązania problemu i jednoznacznego zapisu informacji w postaci rysunkowej. K_K03. Student powinien mieć także świadomość konieczności rozwijania i poszerzania swojej wiedzy i umiejętności K_K01
Metody dydaktyczne
Wykład z prezentacją multimedialną, prezentacje przestrzenne związane tematycznie z poruszanymi zagadnieniami
Treści programowe przedmiotu
1. Podstawowe pojęcia geometrii. Stosowane rodzaje odwzorowań. Założenia metody Monge’a.
2. Odwzorowania podstawowych elementów przestrzeni
3. Elementy wspólne i przynależne - odwzorowanie w metodzie rzutu równoległego.
4. Szczególne położenia względem rzutni, kład trapezowy płaszczyzny rzutującej
5. Odwzorowanie elementów prostopadłych w położeniach szczególnych.
6. Odwzorowanie elementów wspólnych, metoda wyznaczania punktów przebicia.
7. Wielościany. Konstrukcja obrotu
8. Odwzorowanie brył – ostrosłup, przekroje, rozwinięcie.
9. Odwzorowanie brył – Graniastosłup prosty, przekroje, rozwinięcia.
10. Graniastosłup ukośny – przekroje i rozwinięcia.
11. Metoda rzutu cechowanego. Założenia metody.
12. Metoda rzutu cechowanego - odwzorowanie elementów podstawowych, przynależność, elementy wspólne, obrót płaszczyzny, budowa elementów płaskich,
13. Metoda rzutu cechowanego, zastosowanie metody rzutu cechowanego w projektach robót ziemnych.
14. Konstrukcja perspektywy stosowanej
15. Zaliczenia
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
NA OCENĘ BARDZO DOBRĄ
WIEDZA
student zna metody odwzorowania przestrzeni, zasady odwzorowania za pomocą rzutów Monge\'a, rzutu cechowanego, perspektywy, zna szczególne położenia elementów przestrzeni względem rzutni, konstrukcję kładu trapezowego, twierdzenie o rzucie kąta prostego i zasady odwzorowania elementów prostopadłych w położeniach szczególnych, budowę i właściwości wielościanów.
UMIEJĘTNOŚCI
student umie: bezbłędnie odwzorować elementy przestrzeni za pomocą metody rzutów Monge\'a, rzutu cechowanego, perspektywy; zdefiniować odwzorować elementy w położeniach szczególnych, dokonać restytucji rzutów tychże elementów, zastosować konstrukcję kładu trapezowego, bezbłędnie określić kształty i wzajemne relacje przedstawionych elementów; skonstruować rzuty zadanych elementów przestrzennych, wyznaczyć rzuty elementów prostopadłych w położeniach szczególnych, wykonać przekroje wielościanów i skonstruować modele wielościanów ograniczonych płaszczyznami; korzystając z konstrukcji obrotu, wyznaczyć rzut cechowany danego elementu; wykonać projekt robót ziemnych przy krawędzi poziomej bądź biegnącej w spadku oraz sporządzić przekrój; sporządzić rysunek perspektywiczny zadanej grupy utworów.
sporządza rysunki o wysokim poziomie graficznym, ma wykształconą i wyćwiczoną wyobraźnię przestrzenną
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
bezproblemowo komunikuje się za pomocą rysunku; rozumie potrzebę własnego rozwoju i zna możliwości ciągłego dokształcania się.
NA OCENĘ DOBRĄ:
WIEDZA
zna: podstawowe metody odwzorowania przestrzeni; zasady przedstawiania elementów przestrzeni za pomocą rzutów Monge\'a, rzutu cechowanego i środkowego; szczególne położenia elementów, konstrukcję kładu trapezowego, twierdzenie o rzucie kąta prostego i zasady odwzorowania elementów prostopadłych i położeniach szczególnych, budowę wielościanów.
UMIEJĘTNOŚCI
umie: odwzorować podstawowe elementy przestrzeni za pomocą metody rzutów Monge\'a, rzutu cechowanego, perspektywy; zdefiniować i przedstawić elementy przestrzeni zajmujące szczególne położenia względem rzutni, z dokonać restytucji ich rzutów, poprawnie skonstruować rzuty zadanych prostych elementów przestrzennych, zastosować konstrukcję kładu, wyznaczyć rzuty elementów wzajemnie prostopadłych; skonstruować przekroje i modele wielościanów; zastosować konstrukcję obrotu w rzucie cechowanym; wykonać projekt robót ziemnych; sporządzić rysunek perspektywiczny prostej grupy utworów;
określa widoczność odwzorowanego zespołu elementów; sporządza rysunki na zadawalającym poziomie graficznym; ma dość dobrze wykształconą wyobraźnię przestrzenną.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
komunikuje się za pomocą rysunku; wypracowuje zdolność sporządzania logicznego harmonogramu postępowania; rozumie potrzebę własnego rozwoju i zna możliwości ciągłego dokształcania się
NA OCENĘ DOSTATECZNĄ:
WIEDZA
zna: podstawowe metody odwzorowania przestrzeni; zasady przedstawiania punktów, prostych i płaszczyzn za pomocą rzutów Monge\'a, rzutu cechowanego i perspektywy; zna szczególne położenia elementów, podstawy konstrukcji kładu trapezowego; posiada w stopniu dostatecznym podstawową wiedzę o wielościanach.
UMIEJĘTNOŚCI
umie w stopniu dostatecznym: odwzorować podstawowe elementy przestrzeni za pomocą metody rzutów Monge\'a, rzutu cechowanego, perspektywy; zdefiniować i przedstawić elementy przestrzeni zajmujące szczególne położenia względem rzutni; za pomocą konstrukcji kładu trapezowego wyznaczyć wielkość i kształt wielokąta i skonstruować rzuty zadanych prostych elementów płaskich; w wykonać przekroje prostych brył płaszczyzną; zbudować siatki prostych wielościanów, wykonać prosty projekt robót ziemnych; sporządzić rysunek perspektywiczny grupy dwu sześcianów;
rysuje na przyzwoitym poziomie graficznym
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
na poziomie dostatecznym komunikuje się za pomocą rysunku; rozumie potrzebę własnego rozwoju
na ocenę niedostateczną:
nie spełnia wymagań na dst
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa:
1.Anna BŁACH – „Inżynierska Geometria Wykreślna – podstawy i zastosowania” Wydawnictwo Politechniki Śląskiej 2006
2.Bogusław GROCHOWSKI – „Geometria wykreślna z perspektywą”
3.Andrzej KANIA – „Geometria wykreślna z grafiką inżynierską” cz.1 Rzut cechowany. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej Gliwice 2008

Literatura uzupełniająca:
1.Kazimierz BARTEL – „Perspektywa malarska”
2.Anna BŁACH, Anita PAWLAK – „Inżynierska Geometria Wykreślna – zbiór zadań” Wydawnictwo Politechniki Śląskiej 2008
3.Bogusław GROCHOWSKI - „Wykład z Geometrii Wykreślnej z materiałami do ćwiczeń”; Andrzej KANIA - „Geometria wykreślna z grafiką inżynierską” cz. 2 Rzuty Monge’a. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej Gliwice 2008
4.E. OTTO; F. OTTO – „Podręcznik Geometrii Wykreślnej”.
Kierunek studiów: Architektura Krajobrazu (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Egzamin
Lokalizacja w programie modułowym:
Moduł programowy:PRZEDMIOTY KSZTAŁCENIA PODSTAWOWEGO » Geometria wykreślna
Efekty kształcenia:
K_K03właściwie wyznacza hierarchię i kolejność działań w celu realizacji wskazanego przez siebie lub innych zadania
K_U06potrafi stworzyć koncepcję i opracować dokumentację projektową oraz wykonawczą obiektów architektury krajobrazu według zasad i wymogów formalnych, a także za pomocą technik komunikacyjnych potrafi zaprezentować osiągnięte wyniki w środowisku zawodowym i poza nim
K_U07potrafi w języku polskim i obcym w spójny sposób wypowiadać się w mowie i piśmie na tematy dotyczące wybranych zagadnień z zakresu architektury krajobrazu, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku architektury krajobrazu jak i innych dyscyplin
K_U13potrafi wykorzystać metody badawcze w różnych obszarach działalności inżynierskiej architekta krajobrazu dostrzegając jej aspekty systemowe i pozatechniczne
K_U14potrafi dokonać analizy ekonomicznej działań podejmowanych przez architekta krajobrazu (kalkuluje i kosztorysuje obiekty architektury krajobrazu
K_U17potrafi ocenić przydatność metod i narzędzi służących do rozwiązania prostego zadania inżynierskiego o charakterze praktycznym, charakterystycznego dla architektury krajobrazu oraz wybrać i zastosować właściwe metody i narzędzia
K_W01ma wiedzę właściwą dla architektury krajobrazu w zakresie najważniejszych problemów z zakresu dendrologii, ekologii, fitosocjologii i zoologii oraz zna ich powiązania z innymi dyscyplinami przyrodniczymi
K_W03ma podstawową wiedzę o powiązaniach historii sztuki i historii sztuki ogrodowej z innymi dziedzinami nauki i dyscyplinami naukowymi obszaru architektury krajobrazu
K_W04ma podstawową wiedzę z zakresu biologii, chemii, matematyki i nauk pokrewnych która jest niezbędna w dalszych etapach kształcenia architekta krajobrazu
K_W08ma ogólną wiedzę o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz o technicznych zadaniach inżynierskich dostosowaną do architektury krajobrazu
K_W13ma podstawową wiedzę o cyklu życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych charakterystycznych dla architektury krajobrazu
K_W14zna podstawowe metody, techniki, narzędzia i materiały stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich z zakresu architektury krajobrazu
K_W15ma podstawową wiedzę niezbędną do rozumienia społecznych ekonomicznych, prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej architekta krajobrazu
K_W18ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę ogólną obejmującą kluczowe zagadnienia z zakresu geodezji, geometrii wykreślnej, rysunku technicznego, technologii informacyjnych i zasad projektowania krajobrazu