Historia sztuki ogrodowej (ćwiczenia) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:dr inż. Piotr Kulesza
Organizator:Wydział Matematyki, Informatyki i Architektury Krajobrazu - Instytut Architektury Krajobrazu
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/25
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 - Omówienie szczegółowych cech ogrodów od starożytność po współczesność.
C2 - Przedstawienie w ujęciu chronologicznym rozwoju kompozycji ogrodowych w poszczególnych epokach historycznych.
C3 - Ukazanie wpływu sztuki, kultury, religii, prądów filozoficznych i warunków naturalnych na kształtowanie założeń ogrodowych w przeszłości.
C4 - Określenie roli historii sztuki we współczesnej architekturze krajobrazu.
Wymagania wstępne
W1 - Historia sztuki (znajomość poszczególnych epok stylowych i podstawowych cech reprezentujących określony styl).
W2 - Zasady projektowania krajobrazu (znajomość elementarnych reguł kompozycyjnych i najważniejszych definicji związanych z projektowaniem przestrzeni ogrodowych i krajobrazowych).
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
1. Student posługuje się właściwą terminologią. K_W14
2. Student scharakteryzuje poszczególne ogrody od starożytności po współczesność. K_W15
3. Student wymienia oraz rysuje najważniejsze elementy przestrzenne i kompozycyjne historycznych założeń ogrodowych. K_W18
4. Wymienia przykłady ogrodów z kolejnych epok stylowych. K_W20

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student prezentuje rozwój sztuki ogrodowej od starożytności po współczesność. K_U08
2. Student identyfikuje styl danego ogrodu oraz nakreśla jego podstawowe elementy. K_U08
3. Student posługuje się pojęciami właściwymi dla historii sztuki ogrodowej. K_U02
4. Student analizuje plany historycznych ogrodów i na ich podstawie formułuje własne opinie. K_U12
5. Student ocenia uwarunkowania przyrodnicze, ideologiczne i estetyczne wybranych założeń ogrodowych. K_U03
6. Student potrafi wyszukać potrzebne informacje z zachowanych materiałów ilustracyjnych. K_U01
7. Student przeprowadza proste analizy historycznych powiązań widokowych i kompozycyjnych. K_U15
8. Student dobiera właściwe gatunki roślin do określonych ogrodów. K_U04.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student wykorzystuje historyczne ogrody w projektowaniu współczesnych obiektów architektury krajobrazu. K_K05.
2. Student ocenia wartość kulturową, historyczną i poznawczą dawnych kompozycji ogrodowych. K_K05.
Metody dydaktyczne
Omówienie zagadnień z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej.
Analiza materiałów źródłowych połączona z dyskusją.
Analiza i studium przypadku.
Wprowadzenie w problematykę poprzez prezentację zagadnień, objaśnienia, wykorzystanie
materiałów graficznych, modeli, makiet i, rysunków.
samodzielna praca studenta przy rozwiązywaniu zadań ćwiczeniowych.

Pomoce dydaktyczne: komputer, rzutnik multimedialny, plany i fotografie ogrodów.
Treści programowe przedmiotu
1. Charakterystyka rozwoju sztuki ogrodowej od starożytności po współczesność.
2. Prezentacja szczegółowych cech ogrodów starożytnego Egiptu, Mezopotamii, Asyrii, Persji, Grecji, Rzymu, Bizancjum Średniowiecza, Renesansu, Baroku oraz założeń XIX i XX wieku.
3. Omówienie cech ogrodów islamskich, chińskich, japońskich, i koreańskich.
4. Prezentacja światowych, europejskich i polskich przykładów ogrodów dla poszczególnych stylów i okresów historycznych.
5. Rysowanie elementów przestrzennych ogrodów z różnych epok stylowych.
6. Analizowanie ich układów kompozycyjnych oraz zachowanych przekazów ikonograficznych.
7. Porównywanie cech ogrodów kompozycji geometrycznej, swobodnej i złożonej.
8. Tworzenie tabel z roślinami uprawianymi w ogrodach z kolejnych epok historycznych.
9. Charakterystyka wybranych przykładów i określenie ich wpływu na kształtowanie współczesnych ogrodów.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
OCENA BARDZO DOBRA
(W) Student posługuje się rozszerzoną terminologią; szczegółowo charakteryzuje ogrody różnych epok oraz rozróżnia wszystkie cechy stylowe; wymienia i rysuje, wszystkie elementy przestrzenne; wymienia wszystkie poznane przykłady.
(U) Student przedstawia w sposób uporządkowany rozwój sztuki ogrodowej; identyfikuje wszystkie style ogrodowe danej epoki i ich elementy; posługuje się rozszerzoną terminologią; potrafi analizować rozbudowane plany i samodzielnie formułuje wnioski; dogłębnie ocenia uwarunkowania, bardzo dobrze wyszukuje informacje z różnych źródeł; analizuje rozbudowane powiązania kompozycyjne; umie dobrać wszystkie rośliny do historycznych ogrodów.
(K) Student wykorzystuje w pełni i świadomie historyczne ogrody w projektowaniu; jednoznacznie i wysoko ocenia dawne założenia.

OCENA DOBRA
(W) Student posługuje się najważniejszą terminologią; ogólnie charakteryzuje ogrody różnych epok oraz rozróżnia najważniejsze cechy stylowe; wymienia i rysuje, większość elementów przestrzennych; wymienia liczne przykładów.
(U) Student w sposób uporządkowany przedstawia rozwoju sztuki ogrodowej; identyfikuje najważniejsze style ogrodów danej epoki i ich elementy; posługuje się najważniejszą terminologią; potrafi analizować złożone plany i formułuje wnioski z pomocą nauczyciela; całościowo ocenia uwarunkowania, dobrze wyszukuje informacje z różnych źródeł; analizuje złożone powiązania kompozycyjne; umie dobrać większość roślin do historycznych ogrodów.
(K) Student wykorzystuje świadomie historyczne ogrody w projektowaniu; jednoznacznie ocenia dawne założenia.

OCENA DOSTATECZNA
(W) Student posługuje się elementarną terminologią; w sposób nie pełny charakteryzuje ogrody różnych epok oraz rozróżnia podstawowe cechy stylowe; wymienia i rysuje, niektóre elementy przestrzenne; wymienia nieliczne przykłady.
(U) Student w sposób nieuporządkowany przedstawia rozwój sztuki ogrodowej; identyfikuje podstawowe style ogrodów danej epoki i ich elementy; posługuje się elementarną terminologią; potrafi analizować proste plany i formułuje wnioski z pomocą nauczyciela; wybiórczo ocenia uwarunkowania, słabo wyszukuje informacje z różnych źródeł; analizuje proste powiązania kompozycyjne; umie dobrać kilka roślin do historycznych ogrodów.
(K) Student wykorzystuje powierzchownie historyczne ogrody w projektowaniu; nisko ocenia dawne założenia.

OCENA NIEDOSTATECZNA
(W) Student nie posługuje się terminologią; nie charakteryzuje ogrodów różnych epok oraz nie rozróżnia cech stylowych; nie wymienia i nie potrafi narysować elementów przestrzennych; nie wymienia przykładów.
(U) Student nie przedstawia rozwoju sztuki ogrodowej; nie identyfikuje stylu ogrodów danej epoki i ich elementów; nie posługuje się terminologią; nie potrafi analizować planów i nie formułuje wniosków; nie ocenia uwarunkowań, nie wyszukuje informacji z różnych źródeł; nie analizuje powiązań kompozycyjnych; nie umie dobrać roślin do historycznych ogrodów.
(K) Student nie potrafi wykorzystać historycznych ogrodów w projektowaniu; nie potrafi ocenić dawnych założeń.

Sposób weryfikacji efektów kształcenia:
co najmniej dwa kolokwia w semestrze, aktywny udział w dyskusjach.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa:
1.Bogdanowski J.2000 Polskie Ogrody Ozdobne. Wyd. Arkady, Warszawa
2.Charageat M.1978. Sztuka ogrodów. Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa
3.Ciołek G. 1978. Ogrody polskie. Wyd. Arkady, Warszawa
4.Hobhouse P. 2005. Historia ogrodów. Wyd. Arkady, Warszawa
5.Majdecki L. 2008. Historia ogrodów. T 1, 2. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa
6.Różańska A., Krogulec T., Rylke J. 2002. Ogrody historia architektury i sztuki ogrodowej. Wyd. SGGW, Warszawa.

Literatura uzupełniająca:
Opracowania:
1. Bogdanowski J. 1990.Style, kompozycja i rewaloryzacja w polskiej sztuce ogrodowej. Pomoc dydaktyczna. Politechnika Krakowska, Kraków, 24p.
2. Ciołek G. 1955. Zarys historii i kompozycji ogrodowej w Polsce. Państwowe Wyd. Naukowe PWN, Lodź, Warszawa, 156p.
3.Conran T., Pearson D. 2000. Nowoczesne ogrody. Wyd. Arkady, Warszawa, 272p.
4. Cudowna Kraina Cathay Chińska architektura ogrodowa. Katalog z Wystawy z Muzeum Sztuk Użytkowych, Poznań, 84p
5. Gawryszewska J. B. 2006. Historia i struktura ogrodu rodzinnego, Wyd. SGGW, Warszawa, 140p.
6. Hennebo D., Hoffman A. 1962 Geschichte der Deutschen Gartenkunst. Gärten des Mittelalters, t. 1, Broschek Verlag, Hamburg 196p.
7.Harvey J. 1982. Mediaeval Gardens, B. T. Batsford Ltd, London, 147p.
8. Kobielus S. 1997. Człowiek i ogród rajski w kulturze religijnej średniowiecza. Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 228p.
9. Kobielus S. 2006. Florarium christianum. Symbolika roślin – chrześcijańska starożytność i średniowiecze, TYNIEC Wyd. Benedyktynów, Kraków, 270p.
10. Kozakiewicz S.1969. Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Państwowe Wyd. Naukowe, Warszawa, 395p.
11.Ogród: forma, symbol, marzenie: 18grudnia 1998 – 28 lutego 1999 Szafrańska M. (red),. Zamek królewski „ Arx Regia”, Warszawa. 479p.
12. Przybylski R. 1978. Ogrody romantyków. Wyd. Literackie, Kraków, 403p.
13. Siewniak M., Mitkowska A. 1998. Tezaurus Sztuki Ogrodowej. Oficyna Wyd. Rytm, Warszawa, 350p.
14.Stępniewska-Janowska, B. 1993. Kompozycja zieleni. Cz. 1, Starożytność. Politechnika Wrocławska, Wrocław 238p.
15. Stępniewska-Janowska, B. 1993. Kompozycja zieleni. Cz. 2, Średniowiecze. Politechnika Wrocławska, Wrocław, 304p.
16. Szafrańska M. 1998. Ogród renesansowy. Antologia tekstów. „Arx Regia” Ośrodek wydawniczy Zamku Królewskiego, Warszawa, 377p.
17. Wallis M. 1984. Secesja. Wyd. Arkady, Warszawa, 252p.
18. Wolski J. 1986. Atlas Historyczny Świata. Państwowe Przedsiębiorstwo Wyd. Kartograficznych, Warszawa–Wrocław, 156p.
19. Zielone światy. Zabytkowy krajobraz kulturowy, parki, ogrody, cmentarze i inne formy zaprojektowanej zieleni. Ich ochrona, konserwacja, restauracja i uzytkowanie społeczne. Rylke J., Kaczyńska M., Sikora D. (red.). 2008. Wyd. SGGW, Warszaw, 254.

Źródła:
1.Czartoryska I. 1805. Myśli Różne o Sposobie Zakładania Ogrodów.Wrocław, 56p.
2.Dezallier d’Argenville. 1760. La Theorie et Pratique du Jardinage, Paris.
3.Giżycki F. K. 1827. O przyozdobieniu siedlisk wieyskich. Rzecz zastosowana do Polski. Warszawa, 206p.
4.Gloger Z. 1907. Budownictwo drzewne i wyroby z drzewa w dawnej Polsce. Warszawa, I, 383p.
5.Jankowski E. 1900. Ogród przy dworze wiejskim, Warszawa, 273p.
6.Jankowski E. 1914. Małe Ogródki. Warszawa, 216p.
7.Jankowski E. 1917. Ogród przy chacie. Warszawa, 72p.
8.Jankowski E. 1923. Dzieje ogrodnictwa w Polsce z zarysie. Warszawa, 212p.
9.Jankowski E. 1938. Dzieje ogrodnictwa do końca XVIII. Kraków, I, 279p.
10.Morawińska A. 1977. Augusta Fryderyka Moszyńskiego rozprawa o ogrodnictwie angielskim 1774. Wyd. Polskiej Akademii Nauk, Wrocław, 165p.
Inne pomoce dydaktyczne:
Prezentacja multimedialna, filmy VHS i DVD
Kierunek studiów: Architektura Krajobrazu (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 0
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę
Lokalizacja w programie modułowym:
Moduł programowy:PRZEDMIOTY KSZTAŁCENIA KIERUNKOWEGO » Historia sztuki ogrodowej
Efekty kształcenia:
K_K01rozumie potrzebę własnego rozwoju i zna możliwości ciągłego dokształcania się, podnoszenia swoich kompetencji osobistych, zawodowych i społecznych
K_K02potrafi pracować w zespole, w tym kierować jego pracami
K_K03właściwie wyznacza hierarchię i kolejność działań w celu realizacji wskazanego przez siebie lub innych zadania
K_K04jest świadom odpowiedzialności architekta krajobrazu za podejmowane decyzje zawodowe
K_K05ma świadomość znaczenia przyrodniczych, historycznych, społeczno-kulturalnych i filozoficznych aspektów działalności inżynierskiej architekta krajobrazu
K_K06ma świadomość znaczenia społecznej, zawodowej i etycznej odpowiedzialności za stan środowiska naturalnego oraz reprezentuje postawę odpowiedzialnego projektowania krajobrazu z uwzględnieniem jego wartości oraz zasad zrównoważonego rozwoju
K_K07ma świadomość ryzyka i potrafi ocenić skutki działalności architekta krajobrazu w kształtowaniu przestrzeni
K_K08potrafi myśleć i działać w sposób przedsiębiorczy
K_U01posiada umiejętność wyszukiwania, zrozumienia, analizy i wykorzystywania potrzebnych informacji pochodzących z różnych źródeł i w różnych formach właściwych dla architektury krajobrazu
K_U02posiada umiejętność precyzyjnego porozumiewania się z różnymi podmiotami w formie werbalnej, pisemnej i graficznej
K_U03dokonuje identyfikacji i analizy zjawisk wpływających na stan środowiska naturalnego i zasobów naturalnych oraz wykazuje znajomość zastosowania typowych dla architektury krajobrazu technik
K_U04podejmuje działania i zadania inżynierskie z wykorzystaniem odpowiednich metod, technik, narzędzi i materiałów, niezbędnych do projektowania i realizacji obiektów architektury krajobrazu
K_U05rozwiązuje zaistniałe problemy zawodowe dostrzegając wady i zalety podejmowanych działań
K_U06potrafi stworzyć koncepcję i opracować dokumentację projektową oraz wykonawczą obiektów architektury krajobrazu według zasad i wymogów formalnych, a także za pomocą technik komunikacyjnych potrafi zaprezentować osiągnięte wyniki w środowisku zawodowym i poza nim
K_U07potrafi w języku polskim i obcym w spójny sposób wypowiadać się w mowie i piśmie na tematy dotyczące wybranych zagadnień z zakresu architektury krajobrazu, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku architektury krajobrazu jak i innych dyscyplin
K_U09Umie posługiwać się właściwymi technikami artystycznymi w trakcie tworzenia prac projektowych
K_U10ma umiejętność poszerzania swojej wiedzy, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania zawodowego oraz rozwoju osobistego
K_U11zna zasady bezpieczeństwa, odpowiedzialnie nadzoruje przebieg procesów inżynierskich w budowie i pielęgnacji obiektów architektury krajobrazu
K_U12potrafi planować i przeprowadzać pomiary i obserwacje, w zakresie działań architektury krajobrazu oraz interpretować uzyskane wyniki i wyciągać wnioski
K_U13potrafi wykorzystać metody badawcze w różnych obszarach działalności inżynierskiej architekta krajobrazu dostrzegając jej aspekty systemowe i pozatechniczne
K_U14potrafi dokonać analizy ekonomicznej działań podejmowanych przez architekta krajobrazu (kalkuluje i kosztorysuje obiekty architektury krajobrazu
K_U15potrafi dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania i ocenić istniejące obiekty architektury krajobrazu
K_U16potrafi zaplanować etapy postępowania projektowego i wykonawczego zadań inżynierskich oraz posiada umiejętność kontrolowania i koordynowania tych prac
K_U17potrafi ocenić przydatność metod i narzędzi służących do rozwiązania prostego zadania inżynierskiego o charakterze praktycznym, charakterystycznego dla architektury krajobrazu oraz wybrać i zastosować właściwe metody i narzędzia
K_U18potrafi zaprojektować elementy ogrodowe i parkowe z uwzględnieniem zadanych kryteriów użytkowych i ekonomicznych, używając właściwych, metod, technik i narzędzi
K_U19potrafi zaprojektować obiekty architektury krajobrazu korzystając z branżowego oprogramowania
K_W01ma wiedzę właściwą dla architektury krajobrazu w zakresie najważniejszych problemów z zakresu dendrologii, ekologii, fitosocjologii i zoologii oraz zna ich powiązania z innymi dyscyplinami przyrodniczymi
K_W02ma podstawową wiedzę dotyczącą realizacji prac artystycznych związanych z architekturą krajobrazu oraz wiedzę dotyczącą środków ekspresji i umiejętności warsztatowych pokrewnych dyscyplin artystycznych
K_W03ma podstawową wiedzę o powiązaniach historii sztuki i historii sztuki ogrodowej z innymi dziedzinami nauki i dyscyplinami naukowymi obszaru architektury krajobrazu
K_W04ma podstawową wiedzę z zakresu biologii, chemii, matematyki i nauk pokrewnych która jest niezbędna w dalszych etapach kształcenia architekta krajobrazu
K_W05ma podstawową wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną niezbędną w działaniach podejmowanych przez architekta krajobrazu
K_W06ma ogólną wiedzą na temat biosfery, chemicznych i fizycznych procesów w niej zachodzących, właściwości surowców roślinnych i zwierzęcych, podstaw techniki i kształtowania środowiska dostosowaną do architektury krajobrazu
K_W07ma ogólną wiedzę na temat funkcjonowania środowiska przyrodniczego i znaczenia jego komponentów
K_W08ma ogólną wiedzę o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz o technicznych zadaniach inżynierskich dostosowaną do architektury krajobrazu
K_W09wykazuje znajomość podstawowych metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów stosowanych w architekturze krajobrazu pozwalających wykorzystać i kształtować potencjał przyrody, także w celu poprawy jakości życia człowieka
K_W10ma elementarną wiedzę o zasadach zrównoważonego rozwoju w kształtowaniu i ochronie krajobrazu
K_W11zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego; potrafi korzystać z zasobów informacji patentowej
K_W12zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości, wykorzystującej wiedzę z zakresu architektury krajobrazu i ogrodnictwa
K_W13ma podstawową wiedzę o cyklu życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych charakterystycznych dla architektury krajobrazu
K_W14zna podstawowe metody, techniki, narzędzia i materiały stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich z zakresu architektury krajobrazu
K_W15ma podstawową wiedzę niezbędną do rozumienia społecznych ekonomicznych, prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej architekta krajobrazu
K_W16ma podstawową wiedzę dotyczącą zarządzania, w tym zarządzania jakością i prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie architektury krajobrazu
K_W17zna typowe technologie inżynierskie w zakresie architektury krajobrazu
K_W18ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę ogólną obejmującą kluczowe zagadnienia z zakresu geodezji, geometrii wykreślnej, rysunku technicznego, technologii informacyjnych i zasad projektowania krajobrazu
K_W19ma szczegółową wiedzę związaną z wybranymi zagadnieniami z zakresu budowy i pielęgnowania oraz projektowania obiektów architektury krajobrazu, budownictwa i materiałoznawstwa w zakresie architektury krajobrazu
K_W20ma podstawową wiedzę o trendach rozwojowych z zakresu projektowania i kształtowania krajobrazu