Historia sztuki ogrodowej (wykład) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:dr inż. Piotr Kulesza
Organizator:Wydział Matematyki, Informatyki i Architektury Krajobrazu - Instytut Architektury Krajobrazu
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 - Omówienie szczegółowych cech ogrodów od starożytność po współczesność.
C2 - Przedstawienie w ujęciu chronologicznym rozwoju kompozycji ogrodowych w poszczególnych epokach historycznych.
C3 - Ukazanie wpływu sztuki, kultury, religii, prądów filozoficznych i warunków naturalnych na kształtowanie założeń ogrodowych w przeszłości.
C4 - Określenie roli historii sztuki ogrodowej we współczesnej architekturze krajobrazu.
Wymagania wstępne
W1 - Historia sztuki (znajomość poszczególnych epok stylowych i podstawowych cech reprezentujących określony styl).
W2 - Zasady projektowania krajobrazu (znajomość elementarnych reguł kompozycyjnych i najważniejszych definicji związanych z projektowaniem przestrzeni ogrodowych i krajobrazowych).
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
1. Student potrafi przedstawić chronologiczny rozwój ogrodów poczynając od założeń starożytnych przez średniowieczne i nowożytne aż do współczesnych. K_W03
2. Student posługuje się właściwą terminologią. K_W14
3. Student scharakteryzuje poszczególne ogrody od starożytności po współczesność. K_W15
4. Student klasyfikuje je i różnicuje pod względem stylu. K_W03
5. Student wymienia najważniejsze elementy przestrzenne i kompozycyjne historycznych założeń ogrodowych. K_W18
6. Student wymienia przykłady ogrodów z kolejnych epok stylowych. K_W20
7. Student opisuje uwarunkowania ideowe, kulturowe, religijne i społeczne wpływające na rozwój ogrodów w przeszłości. K_W15
8. Student wskazuje znaczenie znajomości historycznych ogrodów w pracy współczesnego architekta krajobrazu. K_W02

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student identyfikuje styl danego ogrodu oraz nakreśla jego podstawowe elementy. K_U08
2. Student posługuje się pojęciami właściwymi dla historii sztuki ogrodowej. K_U02
3. Student potrafi wyszukać potrzebne informacje z zachowanych materiałów ilustracyjnych. K_U01
4. Student ocenia uwarunkowania przyrodnicze, ideologiczne i estetyczne wybranych założeń ogrodowych. K_U03

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student wykorzystuje historyczne ogrody w projektowaniu współczesnych obiektów architektury krajobrazu. K_K05
2. Student ocenia wartość kulturową, historyczną i poznawczą dawnych kompozycji ogrodowych. K_K05
Metody dydaktyczne
Wykład z prezentacją multimedialną.
Prezentacja filmów.
Dyskusja.
Analiza przypadku.

Pomoce dydaktyczne: komputer, rzutnik multimedialny, fotografie i plany ogrodów.
Treści programowe przedmiotu
1. Charakterystyka rozwoju sztuki ogrodowej od starożytności po współczesność.
2. Prezentacja szczegółowych cech ogrodów starożytnego Egiptu, Mezopotamii, Asyrii, Persji, Grecji, Rzymu, Bizancjum Średniowiecza, Renesansu, Baroku oraz założeń XIX i XX wieku.
3. Omówienie cech ogrodów islamskich, chińskich, japońskich, i koreańskich.
4. Omówienie kierunków w sztuce i idei społeczno-politycznych wpływających na kształtowanie założeń ogrodowych.
5. Prezentacja światowych, europejskich i polskich przykładów ogrodów dla poszczególnych stylów i okresów historycznych.
6. Charakterystyka wybranych twórców i określenie ich wpływu na kształtowanie ogrodów w przeszłości i współcześnie.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
OCENA BARDZO DOBRA
(W) Student potrafi w sposób chronologiczny przedstawić historię ogrodów; posługuje się rozszerzoną terminologią; szczegółowo charakteryzuje ogrody różnych epok oraz rozróżnia wszystkie cechy stylowe; wymienia wszystkie elementy przestrzenne; wymienia wszystkie poznane przykłady; opisuje dokładnie uwarunkowania wpływające na rozwój ogrodów; potrafi w pełni określić znaczenie historii sztuki ogrodowej.
(U) Student identyfikuje wszystkie style ogrodowe danej epoki i ich elementy; posługuje się rozszerzoną terminologią; dogłębnie ocenia uwarunkowania, bardzo dobrze wyszukuje informacje z różnych źródeł.
(K) Student wykorzystuje w pełni i świadomie historyczne ogrody w projektowaniu; jednoznacznie i wysoko ocenia dawne założenia.

OCENA DOBRA
(W) Student w sposób ogólny przedstawia historię ogrodów; posługuje się najważniejszą terminologią; ogólnie charakteryzuje ogrody różnych epok oraz rozróżnia najważniejsze cechy stylowe; wymienia większość elementów przestrzennych; wymienia liczne przykładów; opisuje standardowe uwarunkowania wpływające na rozwój ogrodów; potrafi ogólnie określić znaczenie historii sztuki ogrodowej.
(U) Student identyfikuje najważniejsze style ogrodów danej epoki i ich elementy; posługuje się najważniejszą terminologią; całościowo ocenia uwarunkowania, dobrze wyszukuje informacje z różnych źródeł.
(K) Student wykorzystuje świadomie historyczne ogrody w projektowaniu; jednoznacznie ocenia dawne założenia.

OCENA DOSTATECZNA
(W) Student potrafi w sposób chaotyczny przedstawić historię ogrodów; posługuje się elementarną terminologią; w sposób nie pełny charakteryzuje ogrody różnych epok oraz rozróżnia podstawowe cechy stylowe; wymienia niektóre elementy przestrzenne; wymienia nieliczne przykłady; opisuje ogólnikowo uwarunkowania wpływające na rozwój ogrodów; potrafi tylko częściowo określić znaczenie historii sztuki ogrodowej.
(U) Student identyfikuje podstawowe style ogrodów danej epoki i ich elementy; posługuje się elementarną terminologią; wybiórczo ocenia uwarunkowania, słabo wyszukuje informacje z różnych źródeł.
(K) Student wykorzystuje powierzchownie historyczne ogrody w projektowaniu; nisko ocenia dawne założenia.

OCENA NIEDOSTATECZNA
(W) Student nie potrafi przedstawić historii ogrodów; nie posługuje się terminologią; nie charakteryzuje ogrodów różnych epok oraz nie rozróżnia cech stylowych; nie wymienia elementów przestrzennych; nie wymienia przykładów; nie opisuje uwarunkowań wpływających na rozwój ogrodów; nie potrafi określić znaczenia historii sztuki ogrodowej.
(U) Student nie identyfikuje stylu ogrodów danej epoki i ich elementów; nie posługuje się terminologią; nie ocenia uwarunkowań, nie wyszukuje informacji z różnych źródeł.
(K) Student nie potrafi wykorzystać historycznych ogrodów w projektowaniu; nie potrafi ocenić dawnych założeń.

Sposób weryfikacji efektów kształcenia:
egzamin pisemny
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa:
1.Bogdanowski J.2000 Polskie Ogrody Ozdobne. Wyd. Arkady, Warszawa
2.Charageat M.1978. Sztuka ogrodów. Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa
3.Ciołek G. 1978. Ogrody polskie. Wyd. Arkady, Warszawa
4.Hobhouse P. 2005. Historia ogrodów. Wyd. Arkady, Warszawa
5.Majdecki L. 2008. Historia ogrodów. T 1, 2. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa
6.Różańska A., Krogulec T., Rylke J. 2002. Ogrody historia architektury i sztuki ogrodowej. Wyd. SGGW, Warszawa

Literatura uzupełniająca:
1.Bogdanowski J. 1990.Style, kompozycja i rewaloryzacja w polskiej sztuce ogrodowej. Pomoc dydaktyczna. Politechnika Krakowska, Kraków
2.Ciołek G. 1955. Zarys historii i kompozycji ogrodowej w Polsce. Państwowe Wyd. Naukowe PWN, Lodź, Warszawa, 156p.
3.Conran T., Pearson D. 2000. Nowoczesne ogrody. Wyd. Arkady, Warszawa
4.Cudowna Kraina Cathay Chińska architektura ogrodowa. Katalog z Wystawy z Muzeum Sztuk Użytkowych, Poznań
5.Gawryszewska J. B. 2006. Historia i struktura ogrodu rodzinnego, Wyd. SGGW, Warszawa
6.Hennebo D., Hoffman A. 1962 Geschichte der Deutschen Gartenkunst. Gärten des Mittelalters, t. 1, Broschek Verlag, Hamburg
7.Harvey J. 1982. Mediaeval Gardens, B. T. Batsford Ltd, London
8.Kobielus S. 1997. Człowiek i ogród rajski w kulturze religijnej średniowiecza. Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa
9.Kobielus S. 2006. Florarium christianum. Symbolika roślin – chrześcijańska starożytność i średniowiecze, TYNIEC Wyd. Benedyktynów, Kraków
10.Kozakiewicz S.1969. Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Państwowe Wyd. Naukowe, Warszawa
11.Ogród: forma, symbol, marzenie: 18grudnia 1998 – 28 lutego 1999 Szafrańska M. (red),. Zamek królewski „ Arx Regia”, Warszawa
12.Przybylski R. 1978. Ogrody romantyków. Wyd. Literackie, Kraków
13.Siewniak M., Mitkowska A. 1998. Tezaurus Sztuki Ogrodowej. Oficyna Wyd. Rytm, Warszawa
14.Stępniewska-Janowska, B. 1993. Kompozycja zieleni. Cz. 1, Starożytność. Politechnika Wrocławska, Wrocław
15.Stępniewska-Janowska, B. 1993. Kompozycja zieleni. Cz. 2, Średniowiecze. Politechnika Wrocławska, Wrocław
16.Szafrańska M. 1998. Ogród renesansowy. Antologia tekstów. „Arx Regia” Ośrodek wydawniczy Zamku Królewskiego, Warszawa
17.Wallis M. 1984. Secesja. Wyd. Arkady, Warszawa
18.Wolski J. 1986. Atlas Historyczny Świata. Państwowe Przedsiębiorstwo Wyd. Kartograficznych, Warszawa–Wrocław
19.Zielone światy. Zabytkowy krajobraz kulturowy, parki, ogrody, cmentarze i inne formy zaprojektowanej zieleni. Ich ochrona, konserwacja, restauracja i uzytkowanie społeczne. Rylke J., Kaczyńska M., Sikora D. (red.). 2008. Wyd. SGGW, Warszaw

Źródła:
1.Czartoryska I. 1805. Myśli Różne o Sposobie Zakładania Ogrodów.Wrocław
2.Dezallier d’Argenville. 1760. La Theorie et Pratique du Jardinage, Paris
3.Giżycki F. K. 1827. O przyozdobieniu siedlisk wieyskich. Rzecz zastosowana do Polski. Warszawa
4.Gloger Z. 1907. Budownictwo drzewne i wyroby z drzewa w dawnej Polsce. Warszawa
5.Jankowski E. 1900. Ogród przy dworze wiejskim, Warszawa
6.Jankowski E. 1914. Małe Ogródki. Warszawa
7.Jankowski E. 1917. Ogród przy chacie. Warszawa
8.Jankowski E. 1923. Dzieje ogrodnictwa w Polsce z zarysie. Warszawa
9.Jankowski E. 1938. Dzieje ogrodnictwa do końca XVIII. Kraków
10.Morawińska A. 1977. Augusta Fryderyka Moszyńskiego rozprawa o ogrodnictwie angielskim 1774. Wyd. Polskiej Akademii Nauk, Wrocław
Kierunek studiów: Architektura Krajobrazu (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 4
Forma zaliczenia: Egzamin