Religioznawstwo (seminarium)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Teologii - Instytut Nauk Teologicznych
Kod ECTS:08200-XXXX-01SEM0023
Kierunek studiów: Teologia Fundamentalna (stacjonarne doktoranckie)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 1
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok II - Semestr 3
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok II - Semestr 4
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok IV - Semestr 7
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Etap:Rok IV - Semestr 8
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie bez oceny
Rozkład zajeć
Cele przedmiotu
Wymagania wstępne
Założenie i cele przedmiotu: Celem seminarium jest napisanie pracy dyplomowej, pogłębienie wiedzy religioznawczej oraz opanowanie przez wszystkich uczestników seminarium procesu badawczego i warsztatu naukowego. Przy pomocy prowadzącego seminarium studenci muszą wykazać się twórczą inicjatywą wyrażającą się: wybraniem i doprecyzowaniem tematów prac dyplomowych, przeprowadzeniem kwerendy bibliograficznej, dogłębnym studium zebranej literatury, propozycją planu pracy oraz pisaniem poszczególnych rozdziałów pracy dyplomowej.
Ograniczenia: Zakłada się znajomość metodyki pracy naukowej.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Metody dydaktyczne
Treści programowe przedmiotu
Treści programowe: Zagadnienia wstępne – naukowe zainteresowania studentów roku III kursu „B” i studentów kursu doktoranckiego roku I, zagadnienia badawcze i cele seminarium. Dwa podstawowe nurty badawcze dotyczą religijności ludowej w Polsce i wszystkich współczesnych religii pozachrześcijańskich, ze szczególnym uwzględnieniem tradycyjnych religii afrykańskich oraz islamu. Religijność ludowa różnych regionów Polski zakłada dobrą znajomość metodyki i sposobów (wywiad etnograficzny na podstawie kwestionariusza i obserwacja uczestnicząca) prowadzenia etnograficznych i religioznawczych badań terenowych. Intensywne badania terenowe obejmują od dwóch do trzech miesięcy (prace magisterskie) oraz od pół roku do roku (prace doktorskie). Badania nad religiami pozachrześcijańskimi wymagają znajomości jednego języka obcego (angielski, francuski, niemiecki). Na trzecim roku wszyscy studenci muszą napisać prace seminaryjne obejmujące od 20 do 30 stron. Celem poznania wszystkich elementów poprawnej pracy seminaryjnej studiuje się „Przewodnik metodyczny dla studentów specjalizacji religioznawstwa” autorstwa H. Zimonia, Lublin 2008, wydanie jedenaste oraz wykłada się metodologię pracy naukowej. Studenci piszący prace magisterskie i doktorskiej muszą przeprowadzić kwerendę bibliograficzną dotyczącą Polski lub religii pozachrześcijańskiej. Studium osiągalnej literatury kończy się przedstawieniem planu pracy i pisaniem kolejnych rozdziałów pracy. Każdy rozdział pracy jest uważnie studiowany i korygowany przez prowadzącego seminarium. Dopiero po akceptacji poprawionej, drugiej wersji danego rozdziału student może pisać następny rozdział. Taka procedura pisania prac dyplomowych (magisterskich i doktorskich) pozwala studentom na bieżąco udoskonalać kolejne rozdziały pracy. Dla studentów piątego roku są obowiązujące następujące terminy: I rozdział (koniec listopada), II rozdział (koniec stycznia), III rozdział (koniec marca), wstęp, zakończenie i bibliografia (koniec kwietnia), ostateczny dopracowanie pracy i oddanie do Dziekanatu (koniec maja). Na początku każdego semestru promotor za zgodą studentów wyznacza harmonogram referowania ich postępów, prezentacji planu i czytania poszczególnych części rozdziału pracy. Harmonogram zajęć seminarium obejmuje więc kolejno: precyzowanie tematów, dyskusję nad planami oraz czytanie fragmentów prac, które zawsze kończy się krytyczną oceną przez każdego uczestnika seminarium, podsumowanie dyskusji i ukazanie ważniejszych popełnionych błędów oraz indywidualne omówienie całości pracy studenta przez prowadzącego seminarium.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Metody dydaktyczne: Prezentacja metodyki naukowej w formie ogólnej i szczegółowej na podstawie pisanych prac seminaryjnych, magisterskich i doktorskich. Dyskusja i krytyka wszystkich uczestników seminarium na temat planów i przeczytanych fragmentów prac.

Forma i warunki zaliczenia zajęć: Obowiązkowa obecność uczestników seminarium potwierdzona w protokole posiedzeń seminaryjnych, czytanie przez każdego studenta kolejnego paragrafu lub rozdziału pracy dyplomowej, aktywność wszystkich studentów w dyskusji oraz w ocenie planów i referowanych, poszczególnych paragrafów czy rozdziałów prac dyplomowych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura obowiązująca: H. Zimoń. Przewodnik metodyczny dla studentów specjalizacji religioznawstwa. Lublin 200811 (komputeropis); B. Kopczyńska-Jaworska. Metodyka etnograficznych badań terenowych. Warszawa 1971; J. Pieter. Ogólna metodologia pracy naukowej. Wrocław 1967 s. 97-158; K. Moszyński. Człowiek. Wstęp do etnografii powszechnej i etnologii. Wrocław 1958 s. 99-121; W. Kwiatkowski. Metoda myślenia naukowego. „Studia Theologica Varsaviensia” 1:1963 nr 1 s. 5-32; J. Myśków. Elementy metodyki pracy naukowej. „Studia Theologica Varsaviensia 21:1983 nr 1 s. 221-259.

Literatura uzupełniająca: M. Hammersley, P. Atkinson. Metody badań terenowych. Tł. S. Dymczyk. Poznań 2000; M. Kostera. Antropologia organizacji. Metodologia badań terenowych. Warszawa 2005; J. Pieter. Zarys metodologii pracy naukowej. Warszawa 1975 s. 69-103; J. Topolski. Metodologia historii. Warszawa 1968 (19732); B. Mickiewicz. Wstęp do badań historycznych. Warszaw 1974; M. Święcicki. Jak studiować? Jak pisać pracę magisterską: Warszawa 1969; J. Weredyka. Z zakresu techniki pisania referatów, prac seminaryjnych i magisterskich na studiach historycznych. Przewodnik metodyczny. Opole 19743; J. Zborowski (red.). Nauka własna studenta. Warszawa 1976; J. Orczyk. Zarys metodyki pracy umysłowej. Warszawa 1978; T. Kulesza-Zakrzewska. Bibliografia etnograficznych prac magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych wykonanych na uniwersytetach polskich w latach 1945-1975. Warszawa 1979; J. E. Bielecki. Metodologia. Seminaryjne i dyplomowe prace z teologii. Praktyczne wskazówki metodologiczne. Kraków 1993; G. Gambarelli, Z. Łucki. Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską. Kraków1995; J. Boć. Jak pisać pracę magisterską? Wrocław 1999; F. Drączkowski. ABC pisania pracy magisterskiej. Pelplin 2000; H. Seweryniak. Metodyka uczenia się i pisania prac dyplomowych. Płock 2000; A. Bronk. Metoda naukowa. „Nauka” 2006 nr 1 s. 47-64.