Kontrapunkt (ćwiczenia)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Nauk Humanistycznych - Instytut Nauk o Sztuce
Kod ECTS:03200-XXXX-04CWI0031
Kierunek studiów: Muzykologia (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok II - Semestr 3
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Etap:Rok II - Semestr 4
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Egzamin
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 0
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 5
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 0
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 1
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Cele przedmiotu
Wymagania wstępne
Założenia i cele przedmiotu:
Nabycie umiejętności posługiwania się technikami kontrapunktycznymi. Praktyczna realizacja reguł kontrapunktu utworów wielogłosowych z uwzględnieniem kontekstu liturgicznego i tonalnego monodii liturgicznej. Nabycie umiejętności operowania techniką kontrapunktu instrumentalnego XVIII wieku.Student ma za zadanie opanować techniki kontrapunktu XV i XVI wieku. W oparciu o poznane fundamenty systemu modalnego (kontrapunkt renesansowy, semestr I) oraz systemu dur-moll (kontrapunkt barokowy, semestr II) winien opanować umiejętność samodzielnej analizy utworów muzycznych z uwzględnieniem zawartych w nich technik kontrapunktycznych. Student nabywa również umiejętność charakteryzowania języka kompozytorskiego renesansu i baroku. Ćwiczenia mają na celu opanowanie tych elementów techniki kontrapunktycznej, które mają silne powiązanie z architektoniką formalną obecną w dziele muzycznym XV-XVIII wieku (polifonia ścisła i swobodna, technika imitacja, technika cantus firmus, technika przeimitowania, technika wariacyjna, inwencja i fuga, kontrapunkt wokalny i instrumentalny, itp.). Student nabywa umiejętność operowania regułami kontrapunktu uwzględnieniem faktury dzieła muzycznego, a w przypadku kontrapunktu renesansowego również z uwzględnieniem łacińskiego tekstu liturgicznego.Student winien nabyć umiejętność przekładania teoretycznej wiedzy definiowania podstawowych pojęć i terminów obowiązujących w kontrapunkcie na praktykę. Winien opanować rządzące systemem modalnym reguły jak również umieć dokonać samodzielnej analizy dzieła muzycznego. Winien ponadto znać reguły pozwalające przełożyć wiedzę teoretyczną na wymiar praktyczny (samodzielne pisanie motetów w stylu renesansowym oraz utworów z wykorzystaniem technik barokowych)
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Metody dydaktyczne
Treści programowe przedmiotu
Praktyczne opanowanie podstawowych środłów techniki kontrapunktycznych stylu ścisłego w postaci zadań pisemnych: kontrapunkt prosty i złożony, imitacja zwt\ykła i kanoniczna z wykorzystaniem przekształceń melodii imitowanej; kanony różnych odmian.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Metody i pomoce dydaktyczne:
Zastosowane metody są stosowane w zależności od rodzaju omawianego problemu:Metody: ćwiczenia przedmiotowe oraz ćwiczenia konwersatoryjne (konwersacja z grupą mająca na celu interaktywne współtworzenie przebiegu zajęć); ćwiczenia problemowe (stawianie pytań i problemów otwartych oraz dyskusja nad ich rozwiązaniem); dyskusja dydaktyczna (metoda aktywizująca, nawiązywanie dialogu z grupą); burza mózgów (stawianie problemu i wspólne szukanie rozwiązania).Pomoce dydaktyczne:Tablica z pięciolinią, rzutnik multimedialny (prezentacje multimedialne), sprzęt audio

Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie zajęć odbywa się w oparciu o następujące kryteria: Obecność na zajęciach - 25 %, Aktywność w czasie zajęć - 25%, Test semestralny (pisemny) - 50 %
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
J. J. Fux Gradus ad parnassum, 1725; J.M. Chomiński, Historia harmonii i kontrapunktu, Kraków, 1990; K. Sikorski, Kontrapunkt, Kraków 1955.