dr Agnieszka Zaręba

Wydział Nauk Społecznych - Instytut Nauk Politycznych i Spraw Międzynarodowych
Katedra Teorii Polityki

Stanowisko: Adiunkt posiadający stopień naukowy dr


Komunikowanie międzykulturowe - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 – przybliżenie studentom specyfiki procesów komunikowania międzykulturowego
C2 – ukazanie studentom specyfiki i zasad komunikacji werbalnej i niewerbalnej, oraz ich znaczenia różnych kulturach
C3 – kształtowanie wśród studentów umiejętności przetwarzania informacji oraz kompetencji z zakresu samokształcenia
Wymagania wstępne:
W1 – zainteresowanie problematyką przedmiotu
W2 - zainteresowanie komunikowaniem społecznym
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student identyfikuje procesy komunikowania międzykulturwego oraz jego elementy - K_W05.
2. Student charakteryzuje proces komunikacji werbalnej i niewerbalnej i jego znaczenie w poszczególnych kulturach- K_W05.
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student stosuje podstawowe techniki do przetwarzania informacji - K_U09
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość znaczenia pracy w grupie – K_K05
2. Student wyraża aktywną postawę w procesie samokształcenia K_K04
Metody dydaktyczne:
analiza tekstów źródłowych, praca w grupach
Treści programowe:
1. Komunikowanie międzykulturowe - podstawowe elementy, funkcje znaczenie
2. Komunikowanie werbalne i niewerbalne -przykłady w różnych kulturach
3. Bariery utrudniające komunikowanie międzykulturowe
4. Różnice międzykulturowe w biznesie - przykłady
5. Róznice międzykulturowe w polityce - przykłady
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność i aktywność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu komunikacji międzykulturowej, werbalnej i niewerbalnej
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik do przetwarzania informacji
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy
Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu komunikacji międzykulturowej, werbalnej i niewerbalnej
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować
Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu komunikacji międzykulturowej, werbalnej i niewerbalnej
(U) - Student potrafi zastosować techniki do przetwarzania informacji
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie
Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu komunikacji międzykulturowej, werbalnej i niewerbalnej
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy oraz ma świadomość procesu samokształcenia
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
D. McQuail, „Teoria komunikowania masowego”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008.
A. Pease, B. Pease, "Mowa ciała", Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2011.
M. Brocki, "Język ciała w ujęciu antropologicznym", Wyd. Astrum, Wrocław 2001.
M. L. Knapp, J. A. Hall, "Komunikacja niewerbalna w interakcjach międzyludzkich", Wyd. Astrum, Wrocław 2000.

Komunikowanie społeczne - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 – przybliżenie studentom specyfiki procesów komunikowania
C2 – ukazanie studentom specyfiki i zasad komunikacji werbalnej i niewerbalnej
C3 – kształtowanie wśród studentów umiejętności przetwarzania informacji oraz kompetencji z zakresu samokształcenia
Wymagania wstępne:
W1 – zainteresowanie problematyką przedmiotu
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student identyfikuje procesy komunikowania społecznego oraz jego elementy - K_W05.
2. Student charakteryzuje proces komunikacji werbalnej i niewerbalnej - K_W05.
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student stosuje podstawowe techniki do przetwarzania informacji - K_U09
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość znaczenia pracy w grupie – K_K05
2. Student wyraża aktywną postawę w procesie samokształcenia K_K04
Metody dydaktyczne:
analiza tekstów źródłowych, praca w grupach
Treści programowe:
- Komunikowanie – podstawowe zagadnienia, funkcje
- Media masowe w komunikowaniu
- Komunikowanie werbalne i niewerbalne w życiu codziennym i sytuacjach oficjalnych
- Zasady wystąpień publicznych
- Bariery utrudniające komunikowanie
- Nowe media w procesach komunikowania
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność i aktywność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu komunikacji społecznej, werbalnej i niewerbalnej
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik do przetwarzania informacji
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy
Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu komunikacji społecznej, werbalnej i niewerbalnej
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować
Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu komunikacji społecznej, werbalnej i niewerbalnej
(U) - Student potrafi zastosować techniki do przetwarzania informacji
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie
Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu komunikacji społecznej, werbalnej i niewerbalnej
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy oraz ma świadomość procesu samokształcenia
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
- T. Goban-Klas, „Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006.
- D. McQuail, „Teoria komunikowania masowego”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008.
Literatura uzupełniająca:
- B. Dobek-Ostrowska, „Media masowe i aktorzy polityczni w świetle studiów nad komunikowaniem politycznym”, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2004.
- M. Jeziński (red.) „Nowe media w systemie komunikowania: Polityka”, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2011.
- M. Mrozowski M., „Media masowe. Władza, rozrywka i biznes”, Oficyna Wydawnicza Aspra-JR, Warszawa 2001.
- S. Orzechowski, „Komunikacja niejęzykowa a wiarygodność”, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2007.

Negocjacje międzynarodowe - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1- Głównym celem zajęć jest zapoznanie słuchaczy z istotą negocjacji, mediacji oraz negocjacji wielostronnych.
C2 - Kolejnym jest zapoznanie studenta z procesem negocjacyjnym.
C 3 - Posiadanie przez słuchacza umiejętności dotyczących przygotowania procesu negocjacyjnego.
Wymagania wstępne:
W1- zainteresowanie przedmiotem
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student charakteryzuje podstawowe zagadnienia z zakresu procesów negocjacyjnych – K_W01, K_W02
2. Student zna techniki negocjacyjne i prognozuje ich zastosowanie – K_W05
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student projektuje zachowania ludzi w trakcie procesu negocjacji – K_U04, K_U09
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student jest otwarty na współpracę w grupie – K_K03
2. Student ma świadomość znaczenia negocjacji w sytuacji kryzysowej - K_K05
Treści programowe:
1. Negocjacje – geneza, definiowanie, uwarunkowania, zalety rokowań
2. Negocjacje a mediacje
3. Negocjacje wielostronne
4. Fazy procesu negocjacyjnego
5. Poznanie własnego stylu negocjacyjnego
6. Gra negocjacyjna - warsztaty
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie ustne, aktywność na zajęciach, obecność
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu negocjacji
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych zagadnień związanych z procesem negocjacyjnym
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu negocjacji i mediacji
(U) - Student potrafi zastosować wybrane zagadnienia związane z procesem negocjacyjnym
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu negocjacji, mediacji i negocjacji wielostronnych
(U)- Student potrafi zastosować zagadnienia związane z procesem negocjacyjnym
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu negocjacji, mediacji i negocjacji wielostronnych
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie zagadnienia związane z procesem negocjacyjnym
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Bryła J., Negocjacje międzynarodowe, "Terra", Poznań 1999.
Bargiel-Matusiewicz K., Negocjacje i mediacje, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa
2007.
Tabernacka, M., Negocjacje i mediacje w sferze publicznej, Wolters KLuwer Polska, Warszawa 2009.

Literatura uzupełniająca
Nierenberg G.I., Sztuka negocjacji, Studio Emka, Warszawa 1998.
Aronson E., Wilson T. D., Akert R.M., Psychologia społeczna serce i umysł, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi, GWP, Gdańsk 1999.

Teorie i modele bezpieczeństwa - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1-Zapoznanie studentów z głównymi zagadnieniami dotyczącymi przedmiotu zajęć
C-2 Przekazanie wiedzy nt. podstawowych pojęć w przedmiotowym obszarze
C-3 Ukierunkowanie na potrzebę samodzielnego, krytycznego analizowania przedmiotowych zjawisk
Wymagania wstępne:
W1 - zainteresowanie problematyką;
W2 - umiejętność analizowania tekstów naukowych;
W3 – umiejętność rzeczowej dyskusji
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student charakteryzuje podstawowe zagadnienia z zakresu nauk o bezpieczeństwie - K_W01
Student identyfikuje uwarunkowania systemu bezpieczeństwa państwa oraz jego funkcjonowanie -
K_W02, K_W03
Student definiuje budowę systemu bezpieczeństw,- badania nad bezpieczeństwem - K_W04
UMIEJĘTNOŚCI
Student interpretuje zjawiska w zakresie polityki bezpieczeństwa państwa - K_U01
Student wykorzystuje podstawową wiedzę do analizowania konkretnych procesów i zjawisk społecznych z zakresu polityki bezpieczeństwa -K_U02
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student ma świadomość wiedzy z zakresu bezpieczeństwa i jej wykorzystania w działalności społecznej K_K02 .
Student jest świadomy uzupełniania i doskonalenia wiedzy i umiejętności - K_K04
Metody dydaktyczne:
Zaproponowana poniżej lista metod ma tylko charakter pomocniczy, dlatego nie wyczerpuje wszystkich możliwych rozwiązań metodycznych i nie uwzględnia specyficznych sposobów organizacji środowiska dydaktycznego:
analiza tekstów z dyskusją/ praca w grupach / analiza zdarzeń krytycznych /analiza przypadków / dyskusja/
Treści programowe:
1. Pojęcie bezpieczeństwa i jego redefinicja
2. Bezpieczeństwo w teoriach stosunków międzynarodowych
3. Wymiary bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego
4. Zagrożenia i uwarunkowania bezpieczeństwa po zimnej
5. Polityka bezpieczeństwa państw i organizacji międzynarodowych (case study)
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Systematyczna obecność na zajęciach
Udział w wydarzeniach (konferencje,seminaria) związanych z tematyką zajęć. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu przedmiotu
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik i narzędzi badawczych
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu przedmiotu
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki i narzędzia badawcze
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu przedmiotu
(U)- Student potrafi zastosować techniki i narzędzia badawcze
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu przedmiotu
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki i narzędzia badawcze
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
R. Kuźniar, (red.), Bezpieczeństwo międzynarodowe, Warszawa 2012
Bezpieczeństwo narodowe i międzynarodowe u schyłku XX wieku, pod. red. D. B. Bobrowa, E. Haliżaka, R. Zięby, Warszawa 1997
M. Pietraś, Postzimnowojenny paradygmat bezpieczeństwa in statu nascendi, „Sprawy Międzynarodowe” 1997, nr 2
Literatura uzupełniająca:
R. Zięba, Instytucjonalizacja bezpieczeństwa europejskiego. Koncepcje – struktury – funkcjonowanie, Warszawa 2004 (wyd. 4).
Bezpieczeństwo międzynarodowe. Teoria i praktyka, pod red. K. Żukrowskiej, M. Gracika, Warszawa 2006