dr Agnieszka Zaręba

Wydział Nauk Społecznych - Instytut Nauk o Polityce i Administracji
Katedra Teorii Polityki

Stanowisko: Adiunkt posiadający stopień naukowy dr


Etyka zawodowa - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 - Zapoznanie studentów z podstawowymi zagadnieniami z etyki zawodowej
C2 - Zapoznianie studentów z przykładami łamania etyki zawodowej
Wymagania wstępne:
W1- zainteresowanie przedmiotem
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student rozumie procesy związane z etyką zawodową - K_W09.
2. Student charakteryzuje procesy związane ze stosowaniem etyki w stosunkach międzynarodowych - K_W02, K_W03.
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student stosuje podstawowe techniki do przetwarzania informacji - K_U09
2. Student jest gotów do stosowania zasad etycznych - K_U10
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość znaczenia pracy w grupie – K_K05
2. Student wyraża aktywną postawę w procesie samokształcenia K_K04
3. Student ma świadomość znaczenia etyki w relacjach międzyludzkich - K_K06
Treści programowe:
1. Podstawowe zasady etyki zawodowej.
2. Funkcje i znaczenie etyki zawodowej w stosunkach międzynarodowych.
3. Znaczenie łamania etyki zawodowej.
4. Przykłady zastosowania etyki zawodowej w stosunkach międzynarodowych.
(omówienie etyki zawodowej wybranych profesji, w szczególności związanych ze stosunkami międzynarodowymi, np.: dyplomata, konsul, polityk - minister spraw zagranicznych itp.).

Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność i aktywność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów związanych z etyką zawodową
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik do przetwarzania informacji oraz zasad etycznych
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy
Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu etyki zawodowej
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki do przetwarzania informacji, zna elementy zasad etycznych
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować
Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu etyki zawodowej, oraz jej znaczenia w stosunkach międzynarodowych
(U) - Student potrafi zastosować techniki do przetwarzania informacji, zna zasady etyki zawodowej
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie oraz zasady etyki
Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu etyki zawodowej, jej zastosowania w stosunkach międzynarodowych
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki do przetwarzania informacji oraz stosuje zasady etyczne
(K) - Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy oraz ma świadomość procesu samokształcenia, oraz stosuje zasady etyczne
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. Styczeń T., Wprowadzenie do etyki, Lublin 1994.
2. Szostek A., Pogadanki z etyki, Częstochowa 1994.
3. Modzelewski E., Etyka a polityka, Warszawa 2006.
4. Styczeń T., Marecki J., ABC etyki, Lublin 2005.

Jednostka w stosunkach międzynarodowych - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 - ukazanie studentom roli jednostki w stosunkach międzynarodowych
C2 - prezentacja przywództwa politycznego i jego rodzajów
Wymagania wstępne:
W1- zainteresowanie przedmiotem
W2 - znajomość podstawowych zagadnień z historii stosunków międzynarodowych
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student identyfikuje procesy związane z rolą jednostką w stosunkach międzynarodowych - K_W02.
2. Student charakteryzuje przywództwo i jego kategorie - K_W04.
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student stosuje podstawowe techniki do przetwarzania informacji - K_U09
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość znaczenia pracy w grupie – K_K05
2. Student wyraża aktywną postawę w procesie samokształcenia K_K04
Metody dydaktyczne:
dyskusja, praca w grupach, prezentacje multimedialne, wystąpienia
Treści programowe:
1. Przywództwo - geneza.
2. Cechy i kategorie przywództwa w stosunkach międzynarodowych.
3. Znaczenia przywództwa w stosunkach międzynarodowych.
4. Rola jednostki w stosunkach międzynarodowych - case study.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność i aktywność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu przywództwa
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik do przetwarzania informacji
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy
Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu przywództwa
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować
Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu przywództwa i jego roli w stosunkach międzynarodowych
(U) - Student potrafi zastosować techniki do przetwarzania informacji
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie
Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu przywództwa i jego roli w stosunkach międzynarodowych
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy oraz ma świadomość procesu samokształcenia
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. Kissinger H., Dyplomacja, Warszawa 2016.
2. Stosunki międzynarodowe, red. T. Łoś-Nowak i in., Warszawa 2010.
3. Przywództwo polityczne. Teorie i rzeczywistość”, red. L. Rubisz, K. Zuba, Toruń 2005.
4. Przywództwo-etyka-polityka”, red. E. M. Marciniak, J. Szczupaczyński, Warszawa 2018.

Media w systemie bezpieczeństwa - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 – zapoznanie studentów z podstawowymi relacjami pomiędzy systemami medialnym i systemem bezpieczeństwa
C2 – ukazanie studentom procesu mediatyzacji podmiotów stosunków międzynarodowych
C3 – przybliżenie studentom podstawowych funkcji mediów w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i globalnym
Wymagania wstępne:
W1 – zainteresowanie problematyką przedmiotu
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student identyfikuje relacje pomiędzy systemem medialnym a systemem bezpieczeństwa - K_W01
Student charakteryzuje instytucje medialne - K_W05
Student definiuje komunikowanie społeczne, wskazując elementy i oddziaływanie na bezpieczeństwo K_W06
UMIEJĘTNOŚCI
Student podejmuje analizę elementów systemu medialnego w kontekście bezpieczeństwa - K_U01
Student analizuje zachowania ludzi ich w kontekście mediów oraz ich wpływ na bezpieczeństwo - K_U03
Student pozyskuje i przetwarza informacje w aspekcie systemu medialnego - K_U09
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student – jest wrażliwy na podnoszenie kwalifikacji i doskonalenie wiedzy - K_K04
Student jest świadomy zasad etycznych - K_K06
Treści programowe:
- Media a bezpieczeństwo – wprowadzenie do tematyki zajęć (podstawowe definicje)
- System medialny w Polsce (struktura, podział i znaczenie mediów, funkcje mediów)
- Relacje między systemem medialnym a systemem bezpieczeństwa (mediokracja a bezpieczeństwo, polityzacja mediów, mediatyzacja polityki, tabloidyzacja polityki, paralelizm polityczny, teoria agenda-setting) – relacje wewnątrz systemu medialnego?
- Rola mediów w kształtowaniu poczucia bezpieczeństwa obywateli
- Media jako kreator rzeczywistości zagrożenia
- Media a wojna (medialność wojen, zarządzanie mediami podczas wojen)
- Media a terroryzm (rola mediów społecznościowych, indywidualizacja i szybkość przekazu, rola you tube, co dziennikarz powinien, a czego nie powinien pokazywać)
- Społeczne oddziaływanie na rzecz bezpieczeństwa (zarządzanie sytuacją kryzysową, planowanie konferencji prasowej i komunikatu dla mediów).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Aktywność i obecność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu systemu medialnego oraz relacji z systemem bezpieczeństwa
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik do przetwarzania informacji
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy
Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu systemu medialnego oraz relacji z systemem bezpieczeństwa
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować
Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu systemu medialnego oraz relacji z systemem bezpieczeństwa
(U) - Student potrafi zastosować techniki do przetwarzania informacji oraz ich wpływ na system bezpieczeństwa
(K)- Student zna zasady etyczne
Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z systemu medialnego oraz relacji z systemem bezpieczeństwa
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki do przetwarzania informacji ich wpływ na system bezpieczeństwa
(K) - Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy oraz ma świadomość procesu samokształcenia
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
- P. Kocoń, System medialny jako determinanta bezpieczeństwa narodowego, http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.cejsh-ea0abad3-0f56-4cf4-8a44-1c20a3679319/c/Pawel_Kocon.pdf
- D. Jędrzejczyk, Media społecznościowe a polityka wewnętrzna państw, http://www.politykaglobalna.pl/2011/04/media-spolecznosciowe-a-polityka-wewnetrzna-panstw/
- B. Węgliński, Nowe media wobec zagrożeń terroryzmem (w:) Polityczne aspekty nowych mediów, red. M. Jeziński, A. Seklecka, W. Peszyński, Wyd. A. Marszałek, Toruń 2010.
-W. Furman, Sekrety Public Relations, , Wyższa Szkoła Zarządzania w Rzeszowie, Rzeszów 2002.

Literatura uzupełniająca:
- B. Dobek-Ostrowska, Paralelizm polityczny jako wyznacznik polskiego modelu systemu medialnego (w:) „Stare” i „nowe” media w kontekście kampanii politycznych i sprawowania władzy, red. M. du Vall, A. Walecka-Rynduch, Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Kraków 2010, s. 19-30.
- A. Drosik, Rola mediów w crisis management w polityce, (w:) Agenda setting w teorii i praktyce politycznej, red. E. Nowak, Wydawnictwo Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2013.
- T. Goban-Klas, Cywilizacja medialna, WSiP, Warszawa 2005.
- J. Nowak, Agenda publiczna czy medialna? Problem statusu publikowanych oddolnie treści medialnych w ramach social media na przykładzie protestu adisucks, (w:) Agenda setting w teorii i praktyce politycznej, red. E. Nowak, Wydawnictwo Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2013.

Media w systemie międzynarodowym - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 – zapoznanie studentów z podstawowymi relacjami pomiędzy systemami medialnym i systemem międzynarodowym
C2 – ukazanie studentom procesu mediatyzacji podmiotów stosunków międzynarodowych
C3 – przybliżenie studentom podstawowych funkcji mediów w kontekście systemu międzynarodowego
Wymagania wstępne:
W1 – zainteresowanie problematyką przedmiotu
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student identyfikuje relacje pomiędzy systemem medialnym a systemem międzynarodowym - K_W02
Student charakteryzuje instytucje medialne - K_W04
Student definiuje komunikowanie społeczne, wskazując elementy i oddziaływanie na stosunki międzynarodowe - K_W05, K_W02
UMIEJĘTNOŚCI
Student podejmuje analizę elementów systemu medialnego w kontekście stosunków międzynarodowych - K_U03
Student analizuje zachowania ludzi ich w kontekście mediów oraz ich wpływ na stosunki międzynarodowe - K_U04
Student pozyskuje i przetwarza informacje w aspekcie systemu medialnego - K_U09
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student – jest wrażliwy na podnoszenie kwalifikacji i doskonalenie wiedzy - K_K04
Student jest świadomy zasad etycznych - K_K06
Treści programowe:
- Media a stosunki międzynarodowe – wprowadzenie do tematyki zajęć (podstawowe definicje)
- System medialny w Polsce (struktura, podział i znaczenie mediów, funkcje mediów)
- Relacje między systemem medialnym a systemem międzynarodowym (mediokracja a bezpieczeństwo, polityzacja mediów, mediatyzacja polityki, tabloidyzacja polityki, paralelizm polityczny, teoria agenda-setting) – relacje wewnątrz systemu medialnego
- Media jako kreator rzeczywistości zagrożenia
- Media a wojna (medialność wojen, zarządzanie mediami podczas wojen)
- Media a terroryzm (rola mediów społecznościowych, indywidualizacja i szybkość przekazu, rola you tube, co dziennikarz powinien, a czego nie powinien pokazywać)
- Społeczne oddziaływanie mediów (zarządzanie sytuacją kryzysową, planowanie konferencji prasowej i komunikatu dla mediów).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Aktywność i obecność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu systemu medialnego oraz relacji z systemem międzynarodowym
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik do przetwarzania informacji
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy
Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu systemu medialnego oraz relacji z systemem międzynarodowym
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki do przetwarzania informacji
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować
Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu systemu medialnego oraz relacji z systemem międzynarodowym
(U) - Student potrafi zastosować techniki do przetwarzania informacji oraz ich wpływ na system międzynarodowy
(K)- Student zna zasady etyczne
Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z systemu medialnego oraz relacji z systemem międzynarodowym
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki do przetwarzania informacji ich wpływ na system międzynarodowy
(K) - Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy oraz ma świadomość procesu samokształcenia

Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
- D. Jędrzejczyk, Media społecznościowe a polityka wewnętrzna państw, http://www.politykaglobalna.pl/2011/04/media-spolecznosciowe-a-polityka-wewnetrzna-panstw/
- B. Węgliński, Nowe media wobec zagrożeń terroryzmem (w:) Polityczne aspekty nowych mediów, red. M. Jeziński, A. Seklecka, W. Peszyński, Wyd. A. Marszałek, Toruń 2010.
-W. Furman, Sekrety Public Relations, , Wyższa Szkoła Zarządzania w Rzeszowie, Rzeszów 2002.

Literatura uzupełniająca:
- B. Dobek-Ostrowska, Paralelizm polityczny jako wyznacznik polskiego modelu systemu medialnego (w:) „Stare” i „nowe” media w kontekście kampanii politycznych i sprawowania władzy, red. M. du Vall, A. Walecka-Rynduch, Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Kraków 2010, s. 19-30.
- A. Drosik, Rola mediów w crisis management w polityce, (w:) Agenda setting w teorii i praktyce politycznej, red. E. Nowak, Wydawnictwo Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2013.
- T. Goban-Klas, Cywilizacja medialna, WSiP, Warszawa 2005.
- J. Nowak, Agenda publiczna czy medialna? Problem statusu publikowanych oddolnie treści medialnych w ramach social media na przykładzie protestu adisucks, (w:) Agenda setting w teorii i praktyce politycznej, red. E. Nowak, Wydawnictwo Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2013.

Negocjacje - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1- Głównym celem zajęć jest zapoznanie słuchaczy z istotą negocjacji oraz ich podstawowymi strategiami.
C2 - Kolejnym jest przybliżenie technik negocjacyjnych, zarówno na poziomie życia prywatnego, jak i w życiu publicznym.
C 3 - Posiadanie przez słuchacza umiejętności dotyczących przygotowania procesu negocjacyjnego.
Wymagania wstępne:
W1- zainteresowanie przedmiotem
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student charakteryzuje podstawowe zagadnienia z zakresu procesów negocjacyjnych – K_W01, K_W02
2. Student zna techniki negocjacyjne i prognozuje ich zastosowanie – K_W05
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student projektuje zachowania ludzi w trakcie procesu negocjacji – K_U03
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student jest otwarty na współpracę w grupie – K_K01
2. Student ma świadomość znaczenia negocjacji w sytuacji kryzysowej - K_K01
Treści programowe:
1. Określenie własnego stylu negocjacji.
2. Podstawowe strategie negocjacyjne.
3. Przygotowanie negocjacji: fazy negocjacji, określenie batny.
4. Środowisko negocjacji - przyjazne/nieprzyjazne; manipulowanie środowiskiem negocjacji.
5. Partner negocjacyjny - poznanie jego hierarchii preferencji, projektowanie ruchów partnera, jego strategii negocjacyjnej.
6. Gra negocjacyjna - warsztaty.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Systematyczna obecność na zajęciach, zaliczenie ustne

Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu negocjacji
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik negocjacyjnych
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu negocjacji
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki negocjacyjne
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu negocjacji
(U)- Student potrafi zastosować techniki negocjacyjne
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu negocjacji
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki negocjacyjne
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Bryła J., Negocjacje międzynarodowe, "Terra", Poznań 1999.
Nierenberg G.I., Sztuka negocjacji, Studio Emka, Warszawa 1998.
Pease A., Mowa ciała, Jedność, Kielce 2001.

Literatura uzupełniająca
Bargiel-Matusiewicz K., Negocjacje i mediacje, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa
2007.
Aronson E., Wilson T. D., Akert R.M., Psychologia społeczna serce i umysł, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi, GWP, Gdańsk 1999.

Negocjacje - wykład

Cele przedmiotu:
C1- Głównym celem zajęć jest zapoznanie słuchaczy z istotą negocjacji, mediacji oraz negocjacji wielostronnych.
C2 - Kolejnym jest zapoznanie studenta z procesem negocjacyjnym.
C 3 - Posiadanie przez słuchacza umiejętności dotyczących przygotowania procesu negocjacyjnego.
Wymagania wstępne:
W1- zainteresowanie przedmiotem
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student charakteryzuje podstawowe zagadnienia z zakresu procesów negocjacyjnych – K_W01, K_W02
2. Student zna techniki negocjacyjne i prognozuje ich zastosowanie – K_W05
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student projektuje zachowania ludzi w trakcie procesu negocjacji – K_U03
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student jest otwarty na współpracę w grupie – K_K01
2. Student ma świadomość znaczenia negocjacji w sytuacji kryzysowej - K_K01
Treści programowe:
1. Negocjacje – geneza, definiowanie, uwarunkowania, zalety rokowań
2. Negocjacje a mediacje
3. Negocjacje wielostronne
4. Przygotowanie procesu negocjacji - Możliwość negocjacji (sytuacja negocjacyjna, cele negocjacji, środowisko negocjacyjne, agenda, skład zespołów negocjacyjnych, zasady negocjacji)
5. Fazy negocjacji - prenegocjacyjna (wypracowanie stanowisk, organizacja i tryb rokowań)
6. Faza negocjacji właściwych
7. Finalizowanie negocjacji
8. Faza postnegocjacyjna
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin ustny
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu negocjacji
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych zagadnień związanych z procesem negocjacyjnym
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu negocjacji i mediacji
(U) - Student potrafi zastosować wybrane zagadnienia związane z procesem negocjacyjnym
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu negocjacji, mediacji i negocjacji wielostronnych
(U)- Student potrafi zastosować zagadnienia związane z procesem negocjacyjnym
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu negocjacji, mediacji i negocjacji wielostronnych
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie zagadnienia związane z procesem negocjacyjnym
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Bryła J., Negocjacje międzynarodowe, "Terra", Poznań 1999.
Bargiel-Matusiewicz K., Negocjacje i mediacje, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa
2007.
Tabernacka, M., Negocjacje i mediacje w sferze publicznej, Wolters KLuwer Polska, Warszawa 2009.

Literatura uzupełniająca
Nierenberg G.I., Sztuka negocjacji, Studio Emka, Warszawa 1998.
Aronson E., Wilson T. D., Akert R.M., Psychologia społeczna serce i umysł, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi, GWP, Gdańsk 1999.

Polityka bezpieczeństwa RP - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1-Zapoznanie studentów z głównymi zagadnieniami dotyczącymi przedmiotu zajęć
C-2 Przekazanie wiedzy nt. podstawowych pojęć w przedmiotowym obszarze
C-3 Ukierunkowanie na potrzebę samodzielnego, krytycznego analizowania przedmiotowych zjawisk
Wymagania wstępne:
W1 - zainteresowanie problematyką
W2 - umiejętność analizowania tekstów naukowych
W3 – umiejętność rzeczowej dyskusji
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student charakteryzuje podstawowe zagadnienia z zakresu nauk o bezpieczeństwie - K_W01
Student identyfikuje uwarunkowania systemu bezpieczeństwa państwa oraz jego funkcjonowanie -
K_W02, K_W03
Student definiuje budowę systemu bezpieczeństw,- badania nad bezpieczeństwem - K_W04
UMIEJĘTNOŚCI
Student interpretuje zjawiska w zakresie polityki bezpieczeństwa państwa K_U01
Student wykorzystuje podstawową wiedzę do analizowania konkretnych procesów i zjawisk społecznych z zakresu polityki bezpieczeństwa K_U02
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student ma świadomość wiedzy z zakresu bezpieczeństwa i jej wykorzystania w działalności społecznej K_K02 .
Student jest świadomy uzupełniania i doskonalenia wiedzy i umiejętności - K_K04
Metody dydaktyczne:
Zaproponowana poniżej lista metod ma tylko charakter pomocniczy, dlatego nie wyczerpuje wszystkich możliwych rozwiązań metodycznych i nie uwzględnia specyficznych sposobów organizacji środowiska dydaktycznego:
analiza tekstów z dyskusją/ praca w grupach / analiza zdarzeń krytycznych /analiza przypadków / dyskusja/
Treści programowe:
1. Pojęcie i podstawy bezpieczeństwa narodowego (istota i podstawowe kategorie rozumienia bezpieczeństwa, współczesne pojęcie i zakres, rodzaje bezpieczeństwa)
2. Podstawy prawne bezpieczeństwa RP (akty prawne bezpieczeństwa RP, wartości konstytucyjne, kompetencje organów państwowych)
3. Uwarunkowania i zagrożenia bezpieczeństwa narodowego RP (pojęcie i istota zagrożeń bezpieczeństwa narodowego, oraz ewolucja głównych uwarunkowań bezpieczeństwa, zarys historii bezpieczeństwa Polski od końca XX wieku)
4.Polityka bezpieczeństwa narodowego RP (Założenia polityki i strategii bezpieczeństwa i obronności RP, Biała Księga BN RP, Strategiczny Przegląd Obronny)
5. Polityka bezpieczeństwa międzynarodowego RP (sojusznicze uwarunkowania bezpieczeństwa Polski - członkostwo Polski w NATO i UE, Grupa Wyszehradzka, współpraca bałtycka, polsko-amerykańskie partnerstwo strategiczne w sferze bezpieczeństwa)
6. System obronny RP (rola sił zbrojnych, koncepcja wojskowa, udział Polski w operacjach pod auspicjami organizacji międzynarodowych (ONZ, NATO, UE).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Systematyczna obecność i aktywność na zajęciach. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu przedmiotu
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik i narzędzi badawczych
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu przedmiotu
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki i narzędzia badawcze
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu przedmiotu
(U)- Student potrafi zastosować techniki i narzędzia badawcze
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu przedmiotu
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki i narzędzia badawcze
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
W. Kitler, Bezpieczeństwo narodowe RP : podstawowe kategorie, uwarunkowania, system, Warszawa 2011
• R. Zięba, Główne kierunki polityki zagranicznej Polski po zimnej wojnie, Warszawa, 2010.
Polska polityka bezpieczeństwa 1989 – 2000, red. R. Kuźniar , Warszawa 2001
• R. Kuźniar, Droga do wolności. Polityka zagraniczna III Rzeczypospolitej, Warszawa, 2008.
• R.Kuźniar, Bezpieczeństwo międzynarodowe, Warszawa 2012.
Literatura uzupełniająca:
• Polska w stosunkach międzynarodowych 1945-1989, red. R. Zięba, J. Zając, Toruń 2004
Dokumenty:
• Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 r.
• Biała Księga Bezpieczeństwa Narodowego, BBN, Warszawa 2013; E-book: http://www.spbn.gov.pl/
• Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania systemu kierowania bezpieczeństwem oraz planowania i finansowania zadań obronnych

Strony internetowe:
• bbn.gov.pl; msz.gov.pl; mon.gov.pl; mswia.gov.pl
Czasopisma:
• Rocznik Strategiczny
• Studia Strategiczne
• Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej


Polityka bezpieczeństwa wybranych państw świata - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1-Zapoznanie studentów z głównymi zagadnieniami dotyczącymi polityki bezpieczeństwa wybranych państw
C-2 Przekazanie wiedzy nt. podstawowych pojęć w przedmiotowym obszarze polityki bezpieczeństwa wybranych państw
C-3 Ukierunkowanie na potrzebę samodzielnego, krytycznego analizowania przedmiotowych zjawisk
Wymagania wstępne:
W1 - zainteresowanie problematyką
W2 - umiejętność analizowania tekstów naukowych
W3 – umiejętność rzeczowej dyskusji
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student charakteryzuje podstawowe zagadnienia z zakresu nauk o bezpieczeństwie - K_W01
Student identyfikuje uwarunkowania systemu bezpieczeństwa państwa oraz jego funkcjonowanie -
K_W02, K_W03
Student definiuje budowę systemu bezpieczeństw,- badania nad bezpieczeństwem - K_W04
UMIEJĘTNOŚCI
Student interpretuje zjawiska w zakresie polityki bezpieczeństwa państwa K_U01
Student wykorzystuje podstawową wiedzę do analizowania konkretnych procesów i zjawisk społecznych z zakresu polityki bezpieczeństwa K_U02
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student ma świadomość wiedzy z zakresu bezpieczeństwa i jej wykorzystania w działalności społecznej K_K02 .
Student jest świadomy uzupełniania i doskonalenia wiedzy i umiejętności - K_K04
Metody dydaktyczne:
analiza tekstów z dyskusją/ praca w grupach / analiza zdarzeń krytycznych /analiza przypadków / dyskusja
Treści programowe:
1. Zakres i cele polityki bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego
2. Wymiar polityczny, kulturalny, gospodarczy bezpieczeństwa państwa - analiza case study
3. Wymiar instytucjonalny bezpieczeństwa międzynarodowego (regionalne i globalne systemy
bezpieczeństwa). Analiza zjawiska na wybranych przykładach (NATO, ONZ, OBWE, UE, Grupa Wyszehradzka, Liga Państw Arabskich)
4.Uwarunkowania i zagrożenia bezpieczeństwa międzynarodowego
5.Polityka bezpieczeństwa wybranych państw (Polski, Stanów Zjednoczonych, Rosji, Niemiec, Chin, Wielkiej Brytanii, Francji, Korei, Iranu, itd.) case studies
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Systematyczna obecność na zajęciach, prezentacja multimedialna na wybrany temat, esej. Zaliczenie ustne.
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu przedmiotu
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych technik i narzędzi badawczych
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu przedmiotu
(U) - Student potrafi zastosować niektóre techniki i narzędzia badawcze
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu przedmiotu
(U)- Student potrafi zastosować techniki i narzędzia badawcze
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu przedmiotu
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie techniki i narzędzia badawcze
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
J. Czaputowicz, Bezpieczeństwo międzynarodowe: współczesne koncepcje; Warszawa 2012.
Bezpieczeństwo międzynarodowe po zimnej wojnie, red. R. Zięba Warszawa 2008.
J. Czaputowicz, Teoria stosunków międzynarodowych: krytyka i systematyzacja, Warszawa 2008.J. Fiszer, System euroatlantycki i bezpieczeństwo międzynarodowe w multipolarmym świecie: miejsce i rola Polski w euroatlantyckim systemie bezpieczeństwa, Warszawa 2012.
Literatura uzupełniająca:
M. Pietraś, Pozimnowojenny paradygmat bezpieczeństwa in statu nascendi, "Sprawy Międzynarodowe" 1997 nr 2.
M. Pietraś, Transnarodowość zagrożeń asymetrycznych, w: S. Wojciechowski, R. Fiedler (red.), Zagrożenia asymetryczne współczesnego świata, Poznań 2009.
M. Pietraś, Bezpieczeństwo międzynarodowe w: M. Pietraś (red.), Międzynarodowe stosunki polityczne, Lublin 2007.

Zarządzanie zasobami ludzkimi w służbach mundurowych - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - Zapoznanie studentów z podstawami zarządzania zasobami ludzkimi w zakresie bezpieczeństwa narodowego
C2 - Zapoznanie studentów z procesami HR w administracji publicznej i samorządowej
C3 - Zaprezentowanie studentom znaczenia HR w sferze służb mundurowych
Wymagania wstępne:
W1- zainteresowanie przedmiotem
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student charakteryzuje problematykę HR w strukturach bezpieczeństwa narodowego - K_W05
Student posiada rozeznanie w zakresie rozwoju własnej ścieżki zawodowej w zakresie bezpieczeństwa narodowego - K_W09
UMIEJĘTNOŚCI
Student analizuje procesy związane z sytuacjami kryzysowymi w środowisku pracy, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa narodowego - K_U02
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student ma świadomość znaczenia procesów zarządzania w środowisku pracy - K_K03
Student jest wrażliwy na aspekty permanentnego samokształcenia - K_K04
Metody dydaktyczne:
Wykład multimedialny oraz interaktywny
Treści programowe:
1.Rozwój zasobów ludzkich – podstawowe zagadnienia
2. Podstawy teorii zarządzania – procesy, cykle kadra, funkcje kierowania, typy i style przywództwa
3. Psychologia pracy
4. Zarządzanie zespołem, zaangażowanie pracowników, techniki zwiększające skuteczność zespołu
5. Konflikt – zarządzanie, asertywność, trudne sytuacje
6.Radzenie sobie ze stresem
7. Komunikacja wewnętrzna – bariery, narzędzia komunikacji
8. System motywacji pracownika
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin ustny,
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna terminów z zakresu z rozwoju zasobów ludzkich
(U) - Student nie potrafi zastosować podstawowych zagadnień związanych z procesem zarządzania HR
(K) - Student nie potrafi zorganizować własnego warsztatu pracy

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu rozwoju zasobów ludzkich
(U) - Student potrafi zastosować wybrane zagadnienia związane z procesem zarządzania HR
(K) - Student rozumie potrzebę organizacji własnego warsztatu pracy, ale nie potrafi jej skutecznie zrealizować

Ocena dobra
(W)- Student zna większość terminów z zakresu rozwoju zasobów ludzkich, komunikacji wewnętrznej
(U)- Student potrafi zastosować zagadnienia związane z procesem zarządzania HR
(K)- Student zna sposoby pracy w grupie

Ocena bardzo dobra
(W)- Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu rozwoju zasobów ludzkich, komunikacji wewnętrznej i systemu motywacji pracownika
(U)- Student potrafi zastosować wszystkie zagadnienia związane z procesem zarządzania HR
(K)- Student potrafi zorganizować pracę własną oraz zespołu, do którego należy


Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Armstrong M., Zarządzanie zasobami ludzkimi, tł. A. Hędrzak i in., wyd. 3 poszerzone, Kraków 2005.
Bailey R.V., Zarządzanie stresem. Zbiór technik i narzędzi dla doradców oraz prowadzących szkolenia, tł. D. Wąsik, Kraków 2007.
Kozioł L., Piechnik-Kurdziel A., Kopeć J., Zarządzanie zasobami ludzkimi w firmie. Teoria i praktyka, Warszawa 2000.