Ks. dr hab. Ambroży Skorupa (prof. KUL)

Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji - Instytut Prawa Kanonicznego
Katedra Historii, Norm Ogólnych, Prawa Sakramentów i Instytutów Życia Konsekrowanego

Stanowisko: Profesor nadzwyczajny posiadający stopień naukowy dr lub dr hab.


Kościelna dyscyplina osób konsekrowanych - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C. 1.. Przedstawienie eklezjalnego wymiary powołania osoby konsekrowanej;
C.2. Przedstawienia zaangażowania Kościoła w aprobatę praktyk osób konsekrowanych
Wymagania wstępne:
W. 1. Licencjat z Prawa kanonicznego
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W 1 Znajomość podstaw życia i wartości konsekrowanego
W 2. Znajomość typowych praktyk osób konsekrowanych (oddzielenie od świata, klauzura, Eucharystia, pokuta, modlitwa. milczenie)

UMIEJĘTNOŚCI
U 1. Zdobycie umiejętność rozeznania znaczenia postawy osób konsekrowanych w aspekcie eklezjalnym

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K. 1. Zachowanie postawy wynikających z przynależności do określonego stanu w Kościele
Metody dydaktyczne:
Wykład;
Zapoznanie się z dokumentami regulującymi omawiane zagadnienie
Dyskusja na temat aktualnie omawianych zagadnień;
Treści programowe:
1. Oddzielenie od świata
1.1. Klauzura w wymiarze historycznym


1. Klauzura w aktualnym ustawodawstwie
2.1 Klauzura papieska
2.2 Klauzura regulowana konstytucjami i prawem własnym

3. Obowiązek medytacji zgodnie z prawem własnym
3.1 Metody medytacji
3.2 Czas medytacji

4. Życie sakramentalne osób konsekrowanych
4.1 Udział w Mszy św. przystępowanie do Komunii św. I adoracja Najświętszego Sakramentu
4. 2. Częste przystępowanie do sakramenty pokuty

Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
ocena dostateczna - znajomość wpływu Kościoła na praktyki osób konsekrowanych
ocena dobra - jak wyżej oraz znajomość praktyk właściwych osobom konsekrowanym w aktualnej
bardzo dobry - jak wyżej oraz znajomość praktyk właściwych osobom konsekrowanym w perspektywie historyczne;
znajomość przebiegu zmian tej dyscypliny
W zakresie kompetencji wymaga się zachowanie postawy wynikającej z przynależności do określonego stanu w Kościele
W zakresie umiejętności wymagane jest przeprowadzenie analizy obowiązków wiernych ze wględu na przynależność do określonego stanu w Kościele.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Paweł VI. Adhortacja Evangelica testificatio. PPK t. 5 z. 1 s. 50-107
Jan Paweł II Adhortacja Vita consecrate. Libreria Editrice Vaticana 1996

Kongregacja Zakonów i Instytutów żwieckich. Instrukcja o życiu kontemplacyjnym i klauzurze mniszek Venite seorsum. AAS 61 (1969) s. 289 690. Tekst polski: Życie konsekrowane w dokumentach Kościoła od Vaticanum II do Vita consecrata. Oprac. B. Hylla CR Kraków 1998 s. 77-91.
Dimensio contemplativa
Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń życia Apostolskiegi. Verbi Sponsa. Instrukcja o życiu kontemplacyjnym i klauzurze mniszek. Pallottinum1999.

1. Bogdan F. Geneza i rozwój klauzury zakonnej. Pallottinum Poznań 1954.
2. Skorupa A. Klasztory Kontemplacyjne mnisze według instrukcji Sponsa Verbi”. W: Plenitudo legis dilectio. Księga pamiątkowa dedykowana prof. dr hab. Bronisławowi Zubertowi OFM z okazji 65. rocznicy urodzin. Red.: A. Dębiński, E. Szczot. Lublin. 2000 s. 641-651. ISBN 83-228-0734-1;
3.Skorupa A. Aspekty prawne w instrukcji Verbi Sponsa. RNP 2002 T. XII
z. 2 s. 169-181.
Skorupa A. Przełożony kościelny a sumienie podwładnego. W: Forum externum i forum internum w prawie kanonicznym. Między prawem a sumieniem. Materiały Międzynarodowej Konferencji Naukowej zorganizowanej 9-10 maja 2005 r. w Lublinie. Red. A. Skorupa. Lublin 2006 s. 179-191.
Skorupa A. Sakrament Eucharystii w życiu osób konsekrowanych. W: Eucharistia fons vitae - współczesne problemy prawne. Materiały sesji naukowej zorganizowanej 26 IV 2006 r. w Kazimierzu Dolnym. Red. S. Tymosz. Lublin 2006 s. 159-169.

Prawo instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego oraz prawa majątkowego - seminarium

Cele przedmiotu:
1. Przygotowanie studentów do przeprowadzenia kwerendy materiału
2. Przygotowanie studentów do konstruowania i redagowania osiągnięc naukowych
Wymagania wstępne:
1.ukończenie III roku studiów prawa kanonicznego
Efekty kształcenia:
WIEDZA:
1.Znajomość zasad metodyki i metodologii prawa kanonicznego;
2. Znajomość dorobku naukowego w dyscyplinie prawo kanonicznie, zwłaszcza prawo instytutów życia kosekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego;



UMIEJĘTNOŚCI
1. Kwerenda aktualnych osągnięc naukowych związanych z opracowywanym tematem;
2. Konstruowanie ustnych wypowiedzi na dany temat;
3. Konstruowanie planów
4. Kontruowanie pisemnych prac.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Zabieranie głosu w dyskusji podczas zebrań
2. Koordynowanie dyskusji w zespole;
3. Przedstawianie własnych opinii
Metody dydaktyczne:
1. Dyskusja
2. Referowanie prac
3. Recenzowanie przedstawionych prac.
Treści programowe:
Prawo kanoniczne szczególnie prawo instytutów Życia konsekrowanego i stowaqrzyszeń życia apostolskiego
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
ocena niedostateczna:
1. Nieumiejętność opracowania jakiejkolwiek formy prezentacji;
ocena dostateczna
1. Przedstawienie merytoryczne każdej z form w wyczerpującym zakresie merytorycznym
ocena dobra
przedstawienie opracowanego tematu w każdej formie (dyskusja, referat, recenzja) ze znajomością aktualnych źródeł i bibliografii
ocena bardzo dobra:
przedstawienie w przygotowanego tematu z uwzględnieniem znanego dorobku naukowego z dodaniem własnych przemyśleń
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. Dokumenty Kościoła związane z opracowywanym tematem

2.Literatura uzależniona od opracowywaneggo tematu

Prawo zakonne - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studenta z regulacjami prawnymi dotyczącymi instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego
Wymagania wstępne:
W1 - znajomość podstawowych informacji z historii Kościoła
W2 - znajomość materiału I Księgi Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. \\"Normy ogólne\\", a w szczególności zagadnień dotyczących władzy rządzenia i urzędów kościelnych
W3 - znajomość materiału II Księgi Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. \\"Lud Boży\\", część I \\"Wierni chrześcijanie\\"
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna teologiczne podstawy życia konsekrowanego i jego historyczne uwarunkowania - K2A_W02
2. Student definiuje i charakteryzuje instytucje właściwe życiu konsekrowanemu - K2A_W07

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student aktywnie i twórczo współpracuje w zespole przy analizowaniu tekstów źródłowych lub rozwiązywaniu kazusów - K2A_U12
UMIEJĘTNOŚCI
1. Student aktywnie i twórczo współpracuje w zespole przy analizowaniu tekstów źródłowych lub rozwiązywaniu kazusów - K2A_U12

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student kształtuje swoją postawę aktywnego udziału w strukturze Ludu Bożego i szacunku wobec różnych stanów w Kościele - K2A_K03
Treści programowe:
1. Teologiczne podstawy życia konsekrowanego
2. Rozwój życia konsekrowanego
3. Perspektywa powstania nowych form życia konsekrowanego
4. Osoby konsekrowane w społeczności Ludu Bożego
5. Prawne i doktrynalne znaczenie rad ewangelicznych
6. Założenie i zniesienie instytutu życia konsekrowanego
7. Założenie domu zakonnego w diecezji
8. Egzemcja instytutów zakonnych
9. Autonomia instytutów zakonnych
10. Zależność instytutów zakonnych od Stolicy Apostolskiej
11. Doktryna życia konsekrowanego w adhortacji apostolskiej \\\\\\\\"Vita consecrata\\\\\\\\"
12. Warunki przyjęcia do instytutu życia konsekrowanego
13. Etapy formacji zakonnej
14. Profesja zakonna
15. Zadania i kompetencje przełożonych zakonnych
16. Zadania i kompetencje kapituł
17. Rady przełożonych
18. Konferencje wyższych przełożonych zakonnych
19. Odnowa klauzury zakonnej według \\\\\\\\"Verbi sponsa\\\\\\\\"
20. Kontemplacyjny wymiar życia zakonnego
21. Apostolstwo instytutów zakonnych w Kościele partykularnym
22. Instytucja eksklaustracji
23. Wydalenie z instytutu zakonnego
24. Zakonnicy w działalności misyjnej
25. Zakonne prawo majątkowe
26. Specyfika instytutów świeckich
27. Specyfika stowarzyszeń życia apostolskiego
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie zna podstawowych terminów z zakresu prawa zakonnego
(U) - Student nie potrafi pracować w zespole
(K) - Student przyjmuje postawę bierną wobec przedmiotu, jak i osób biorących udział z zajęciach

Ocena dostateczna
(W) - Student zna wybrane terminy z zakresu prawa zakonnego
(U) - Student potrafi pracować w zespole, ale przyjmuje rozwiązania od innych osób, nie podejmując próby zajęcia własnego stanowiska
(K) - Student zaangażowanie w zajęcia traktuje jedynie jako obowiązek

Ocena dobra
(W) - Student zna większość terminów z zakresu prawa zakonnego
(U) - Student potrafi czynnie i kreatywnie pracować w zespole analizując poszczególne zagadnienia
(K) - Student odnajduje się w większości sytuacji i z szacunkiem odnosi się do wszystkich osób biorących udział z zajęciach

Ocena bardzo dobra
(W) - Student zna wszystkie wymagane terminy z zakresu prawa zakonnego
(U) - Student potrafi czynnie i kreatywnie pracować w zespole, a nawet mu przewodniczyć i szukać najbardziej optymalnych rozwiązań dla zadanych kwestii
(K) - Student odnajduje się w każdej sytuacji i z szacunkiem odnosi się do wszystkich osób biorących udział z zajęciach
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Źródła prawa:
Sacrosanctum Concilium Oecumenicumu Vaticanum II, Decretum de accommodata renovatione vitae religiosae \\"Perfectae Caritatis\\", 28 X 1965, AAS 58 (1966), p. 702-712; tekst polski w: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje, Poznań 2002, s. 264-274.
Ioannes Paulus PP. II, Adhortatio Apostolica Postsynodalis de vita consecrata eiusque missione in Ecclesia ac mundo \\"Vita consecrata\\", 25 III 1996, AAS 88 (1996), p. 377-486; tekst polski w: Jan Paweł II, \\"Vita Consecrata\\". Adhortacja po Synodzie Biskupów o życiu konsekrowanym i jego misji w Kościele i świecie, Watykan 1996.
Congregazione per gli Istituti di Vita Consacrata e le Società di Vita Apostolica, Istruzione sulla vita contemplativa e la clausura delle monache \\"Verbi sponsa\\", 13 V 1999, Libreria Editrice Vaticana 1999; tekst polski w: Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Instrukcja o życiu kontemplacyjnym i klauzurze mniszek \\"Verbi sponsa\\", Poznań 1999.
Congregazione per gli Istituti di Vita Consacrata e le Società di Vita Apostolica, Istruzione Il servizio dell’autorità e l’obbedienza, 11 V 2008, Liberia Editrice Vaticana 2008; tekst polski w: Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Instrukcja posługa władzy i posłuszeństwo \\"Faciem tuam, Domine, requiram\\", Poznań 2008.

Literatura podstawowa:
Bogdan F., 1988. Prawo zakonów, instytutów świeckich i stowarzyszeń życia apostolskiego, Pallottinum. Poznań.
Krukowski J. (red.), 2006. Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. Księga II. Lud Boży. Część III. Instytuty życia konsekrowane i stowarzyszenia życia apostolskiego. Pallottinum. Poznań.
Skorupa A. 2002. Słuszna autonomia instytutów zakonnych w Kościele łacińskim. Wyd. Salwator, Kraków.
Zubert B. W., 1990. Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. Księga II. Lud Boży. Część III. Instytuty życia konsekrowanego i stowarzyszenia życia apostolskiego, t.: 2, cz.: III. RW KUL. Lublin.

Literatura uzupełniająca:
Bar J., Kałowski J., 1985. Prawo o instytutach życia konsekrowanego. ATK. Warszawa.
Bartoszewski G., Współpraca przełożonych zakonów żeńskich ze swoimi radami, \\"Prawo Kanoniczne\\" 25 (1982), nr 1-2, s. 165-177.
Daniluk M., Klauza K., 1994. Podręczna encyklopedia instytutów życia konsekrowanego. Pojęcia. Terminy. Instytucje. Dokumenty. Czasopisma. Sigla. Rw KUL. Lublin.
Kałowski J., Udział przełożonego instytutu życia konsekrowanego w radach, \\"Prawo Kanoniczne\\" 29 (1986), nr 3-4, s. 75-99.
Kiwior W., Etapy formacji ze szczególnym uwzględnieniem nowicjatu, \\"Prawo Kanoniczne\\" 35 (1992), nr 1-2, s. 101-117.
Kowal J., Geneza i rozwój instytucji eksklaustracji, \\"Prawo Kanoniczne\\" 37 (1994), nr 1-2, s. 48-72.
Pasternak F., Wzajemne relacje między biskupami i zakonnikami w Kościele posoborowym, \\"Prawo Kanoniczne\\" 22 (1979), nr 3-4, s. 81-105.
Skorupa A., Klasztory kontemplacyjne mniszek według instrukcji \\"Sponsa Verbi”, w: Plenitudo legis dilectio. Księga pamiątkowa dedykowana prof. dr hab. Bronisławowi Zubertowi OFM z okazji 65. rocznicy urodzin, red. A. Dębiński, E. Szczot, Lublin 2000, s. 641-651.
Skorupa A., Obowiązki wyższego przełożonego zakonnego w procedurze wydalenia z instytutu, \\"Biuletyn Stowarzyszenia Kanonistów Polskich\\" 10 (2000), s. 45-50.
Stasiński P., Formacja do życia według rad ewangelicznych, \\"Prawo Kanoniczne\\" 35 (1992), nr 1-2, s. 89-100.
Wroceński J., Kongregacja Zakonów i Instytutów Świeckich w aspekcie historyczno-prawnym, \\"Prawo Kanoniczne\\" 29 (1986), nr 3-4, s. 209-231.
Zubert B. W., Apostolstwo zakonników i jego włączenie w ogólną działalność duszpasterską Kościoła partykularnego, w: Autonomia zakonów a Kościół partykularny, red. B. W. Zubert, Lublin 1991, s. 31-52.
Zubert B. W., Partycypacja wiernych w duchowości instytutu zakonnego, „Kościół i Praw

Prawo zakonne - wykład

Cele przedmiotu:
C1:Przedstawienie studentom informacji dotyczących instytutów dotyczących prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia Apostolskiego;
C2: Przedstawienie rolo osób konsekrowanych w ludzie Bożym
C3:Przesdtawieenie zadań apostolskich osób konsekrowanych.
Wymagania wstępne:
ZAŁOŻENIA: W ramach wykładu studenci zapoznają się z regulacją prawną dotyczącą instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego. Treścią wykładu jest: analiza instytucji właściwych instytutom życia konsekrowanego; historia życia zakonnego oraz poznanie roli izk w Kościele powszechnym i partykularnym.
CEL WYKŁADU: Studenci zobowiązani są poznać regulacje prawne norm prawa kanonicznego dotyczących życia zakonnego jak również ich interpretację. Każdego studenta obowiązuje znajomość literatury przedmiotu z tego języka, z którego zaliczył lektorat.
w zakresie wiedzy:
a)zapoznanie się ze specyfiką życia konsekrowanego oraz z jego specyficznymi instytucjami, jego rolą w Kościele powszechnym i partykularnym;
b)rozumieć pojęcia i terminologię występującą w prawie instytutów życia konsekrowanego;
w zakresie postaw:
a)zdobywanie umiejętności poznania struktury ludu Bożego;
b)kształtowanie postawy szacunku wobec różnych stanów w Kościele;
c)rozróżnienie specyfiki różnych form życia konsekrowanego oraz ich roli w Kościele;
w zakresie umiejętności:
a)kształtowanie umiejętności krytycznego analizowania i oceny informacji z zakresu prawa zakonnego
b)wypracowywanie umiejętności aktywnego, twórczego uczestniczenia w życiu Kościoła każdego zgodnie ze swoim stanem (w wykładach uczestniczą świeccy, duchowni i osoby zakonne)
c)w postawie chrześcijanina i absolwenta KUL wymagana jest postawa szacunku odnoście do różnych form życia stanów w Kościele.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W1: Opanowanie podstawowych pojęć związanych z prawem instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego;
W2: Zrozumienie miejsca prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w strukturze Kościoła powszechnego
W3: Opanowanie regulacji kościelnych dotyczących roli instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w Kościele powszechnym;
W4:Opanowanie regulacji prawnych dotyczących statusu prawnego instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w Kościele partykularnym.

UMIEJĘTNOŚCI
U1: Student powinien rozróżnić specyfikę życia konsekrowanego od innych stanów w Kościele;
U2: Student zobowiązany jest umieć ocenić kompetencje poszczególnych instytucji specyficznych dla życia konsekrowanego;
U3: Student powinien zdobyć umiejętność oceny zaangażowania osób konsekrowanych w działalność społeczną i polityczną;
U4: Student zobowiązany jest umieć ocenić podstawy teologiczne i prawne zaangażowania osób konsekrowanych w Kościele i społeczeństwie .
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1:Umiejętność prowadzenia dialogu w grupie;
K2: Umiejętność rozumienia poszczególnych struktur w Kościele i społeczeństwie;
K3: Umiejetnośc przyjęcia decyzji kompetentnych władz kościelnych;
K4: Kształtowanie umiejętności współpracy.
Metody dydaktyczne:
Wykład prowadzącego, angażowanie studentów do dyskusji, zadawanie pytań przez studentów.
Treści programowe:
Wymień i określ formy życia konsekrowanego
Pochodzenie życia konsekrowanego
Rodzaje instytutów życia konsekrowanego
Kompetentna władza do erygowania instytutu życia konsekrowanego
Kompetentna władza do interpretacji rad ewangelicznych
Egzempcja
Autonomia
Zależność instytutów życia konsekrowanego od Stolicy Apostolskiej
Zależność instytutów życia konsekrowanego od biskupa diecezjalnego
Prawo własne instytutów życia konsekrowanego
Władza przełożonych i kapituł
Przyjęcie do instytutu życia konsekrowanego iżk
Rady ewangeliczne
Dom zakonny – określenie oraz istotne elementy
Warunki ważnej erekcji domu zakonnego
Skutki prawne pisemnej zgody biskupa diecezjalnego
Warunki godziwej erekcji domu zakonnego
Zniesienie domu zakonnego
Urząd przełożonego
Przełożeni wyżsi – określenie
Prowincja zakonna
Najwyższy przełożony – powierzenie urzędu i zakres władzy
Obowiązki przełożonych
Powierzenie urzędu przełożonego
Warunki nominacji
Powierzenie urzędu po wyborze
Sakrament pokuty w instytutach zakonnych
Kapituła generalna – określenie
Zadania kapituły generalnej
Skład kapituły generalnej
Inne kapituły
Organy uczestnictwa i konsultacji
Warunki ważnego przyjęcie do nowicjatu
Przyjęcie do nowicjatu – kompetentna władza
Przyjmowanie duchownych diecezjalnych
Dokumenty wymagane przed przyjęciem do nowicjatu
Formacja w nowicjacie – czas trwania
Formacja w nowicjacie- miejsce
Istotne elementy profesji zakonnej
Podział profesji zakonnej
Warunki ważnej profesji czasowej
Warunki ważnej profesji wieczystej
Cel formacji zakonnej
Obowiązki duchowe zakonników
Obowiązek przebywania z domu zakonnym
Klauzura zakonna – określenie i jej rodzaje
Apostolstwo instytutów
Zależność osób zakonnych od biskupów
Zależność od władzy przełożonego
Istotne elementy apostolstwa zakonników
Powierzenie zakonnikowi urzędu diecezjalnego
Przejście do innego instytutu – kompetencje i zadania władzy zakonnej
Zmiana formy życia konsekrowanego
Próba wstępna – czas trwania
Eksklaustracja – pojęcie i jej rodzaje
Kompetencje władzy zakonnej w wydaniu indultu eksklaustracyjnego
Kompetencje władzy kościelnej w nałożeniu dekretu eksklaustracyjnego
Skutki prawne eksklaustracji
Opuszczenie instytutu po profesji czasowej
Opuszczenie instytutu po profesji wieczystej
Indult odejścia dla osób duchownych członków instytutu
Rodzaje wydalenie
Wydalenie ipso facto
Wydalenie obligatoryjne
Wydalenie fakultatywne
Prawa zakonnika oskarżonego
Warunki ważnego dekretu wydalającego
Skutki prawne dekretu wydalającego
Wydalenie z domu zakonnego
Konferencje wyższych przełożonych
Geneza instytutów świeckich
Kanoniczna aprobata instytutów świeckich
Istotne elementy instytutów świeckich
Konsekracja w instytutach świeckich
Apostolstwo w instytutach świeckich
Świeckość w instytutach świeckich
Inkardynacja duchownych członków instytutów świeckich
Obowiązki członków instytutów świeckich
Prawo własne w instytutach świeckich
Święte więzy w instytutach świeckich
Prawo dopuszczania do instytutu świeckiego
Próba wstępna – warunki ważnego dopuszczenie
Cel i czas trwania próby wstępnej
Czasowe włączenie, minimalny czas trwania
Włączenie definitywne
Opuszczenie instytutu świeckiego
Określenie stowarzyszenia życia apostolskiego
Erekcja domu stowarzyszenia życia apostolskiego
Zarząd stowarzyszenia
Włączenie do stowarzyszenia i jego skutki
Odejście ze stowarzyszenia
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna

Ocena dostateczna:
Na poziomie wiedzy:
znajomość podstawowych pojęć i instytucji związanych z prawem instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego;
Zrozumienie miejsca prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w strukturze KPK 1983
Na poziomie umiejętności:
Student powinien umieć rozróżnić specyfikę życia konsekrowanego od innych stanów w Kościele;
Na poziomie kompetencji społecznych:
Umiejętność prowadzenia dialogu w grupie
Ocena dobra:
jak wyżej oraz;
Na poziomie wiedzy:
Zrozumienie miejsca prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w strukturze Kościoła powszechnego;
Na pozimie umiejętności:
Umiejętność oceny kompetencji poszczególnych instytucji specyficznych dla instytutów życia konsekrowanego
Na poziomie kompeterncji społecznych:
Zrozumienie poszczególnych struktur w Kościele i społeczeństwie;
Ocena bardzo dobra
Jak na ocenę dobrą oraz:
Na poziomie wiedzy:
Znajomość regulacji prawnych dotyczących statusu prawnego instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w Kościele partykularnym
Na poziomie umiejętności:
Umiejętność oceny zaangażowania osób konsekrowanych w działalność społeczną i polityczną;
Na poziomie umiejętności:
Kształtowanie umiejętności współpracy dla osiągnięcia określonego celu



Ocena dostateczna:
Na poziomie wiedzy:
znajomość podstawowych pojęć i instytucji związanych z prawem instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego;
Zrozumienie miejsca prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w strukturze KPK 1983
Na poziomie umiejętności:
Student powinien umieć rozróżnić specyfikę życia konsekrowanego od innych stanów w Kościele;
Na poziomie kompetencji społecznych:
Umiejętność prowadzenia dialogu w grupie
Ocena dobra:
jak wyżej oraz;
Na poziomie wiedzy:
Zrozumienie miejsca prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w strukturze Kościoła powszechnego;
Na pozimie umiejętności:
Umiejętność oceny kompetencji poszczególnych instytucji specyficznych dla instytutów życia konsekrowanego
Na poziomie kompeterncji społecznych:
Zrozumienie poszczególnych struktur w Kościele i społeczeństwie;
Ocena bardzo dobra
Jak na ocenę dobrą oraz:
Na poziomie wiedzy:
Znajomość regulacji prawnych dotyczących statusu prawnego instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w Kościele partykularnym
Na poziomie umiejętności:
Umiejętność oceny zaangażowania osób konsekrowanych w działalność społeczną i polityczną;
Na poziomie umiejętności:
Kształtowanie umiejętności współpracy dla osiągnięcia określonego celu








Literatura podstawowa i uzupełniająca:
LITERATURA OBOWIĄZKOWA:
1.Sobór Watykański II
Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium
Dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego Perfectae caritatis
Sobór Watykański II. Konstytucje. Dekrety. Deklaracje. Pallottinum.
2.Codex Iuris Canonici auctoritate Ioannis Pauli PP. Promulgatus. Kodeks Prawa Kanonicznego. Przekład zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu. Pallottinum 1984.
3.Joannes Paulus II. Exhortatio apostolica. Redemptionis donum. AAS 76:1984 p. 513-546.
4.Jan Paweł II. Adhortacja apostolska Vita consecrata. Libreria Editrice Vaticana 1996.
5.Code de droit canonique bilingu et annoté. 3e edition 2007sous la direction de E. Caparros et H. Aubé avec la collaboration de J. I. Arrieta et D. le Tourneau. Montreal 2008
6.R. Henseler Ordensrecht. (Kan. 573-746). W: Münstericher Kommentar zum Codex Iuris Canonici unter besonderer Berücksichtigung der Rechtlage in Deutschland, Österreich und der Schweitz. Hrsg. K. Lüdicke. Essen 1996.
6.Autonomia zakonów a Kościół partykularny, red. B. Zubert, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1991.
7.Służba i praca, red.: B. Zubert, E Szczot, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 1996.
8.B. Zubert. Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 19983 r. cz. II. Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1990.
9.B. Zubert, Pro iure et vita. Wybór pism, przygotowała E. Szczot, Wydawnictwo KUL, Lublin 2005.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:
1.F. Bogdan Prawo zakonów, instytutów świeckich i stowarzyszeń życia apostolskiego. Poznań 1988.
2.A. Chrapkowski, J Krzywda., Instytuty życia konsekrowanego, w: Komentarz do Kodeksu prawa kanonicznego. T.II.2 Księga II. Lud Boży, cz. III, Instytuty życia konsekrowanego i stowarzyszenia życia apostolskiego, red. J. Krukowski [i in.] Pallotinum 2006 s. 7-144.
3.Skorupa A., Słuszna autonomia instytutów zakonnych w Kościele łacińskim, Wydawnictwo Salwator Kraków 2002. ss. 222.

Prawo zakonne i kościelne prawo majątkowe - seminarium

Cele przedmiotu:
1. Umiejętność kwerendy materiału związanej z tematem;
2. Nabycie umiejętności prezentacji tematu;
Wymagania wstępne:
W1: Zaliczenie przedmiotu związanego z problematyką naukową;
W2: Zakończenie trzeciego roku studiów.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W1: Znajomość metod naukowych w kanonistyce
W2: Podstawy wiedzy związanej z problematyką badawczą.
UMIEJĘTNOŚCI
U1: Umiejętność przeprowadzenia kwerendy materiału;
U2: Umiejętność konstruowania rozpraw naukowych;
U2: Umiejętność prezentowania rozpraw naukowych.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1: Prezentowanie znaczenia dyscypliny naukowej w Kościeke;
K2: Prezentowanie dyscypliny naukowej w społeczeństwie.
Treści programowe:
Prawa instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego z uwzględnieniem aktualnych dokumentów K-ła i publikacji naukowych. Uczestnicy zapoznają się i prezentują aktualne tematy podejmowane w monografiach i czasopismach naukowych. Prezentacja problematyki jest połączona z dyskusją.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena negatywna
W1: Brak znajomości metod naukowych;
W2: Brak znajomości problematyki przedmiotu.
U1: Brak umiejętności przeprowadzenia kwerendy materiału;
U2: Brak umiejętności konstrukcji pracy.
K1: Brak kompetencji do przedstawienia własnej opini;
K2: Brak umiejętności przedstawienia nauki Kościoła w relacji do naukowych opinii
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literaturę stanowi szeroko rozumiany dorobek naukowy w przedmiocie oraz poradniki metodologiczne dotyczące pisanych prac naukowych

Tradycyjne formy życia konsekrowanego - fakultet - wykład

Cele przedmiotu:
C1- Zapoznanie studentów z genezą życia konsekrowanego;
C2- Zapoznanie studentów z dokumentami źródłowymi dotyczącymi życia konsekrowanego;
C3- Przedstawienie aktualności i wartości tradycyjnych form życia konsekrowanego w Kościele współczesnym;
Wymagania wstępne:
1. Znajomość ogólna historii powszechne i historii Kościoła;
2. Znajomość podstawowych zasad życia konsekrowanego;
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W1. Poznanie okoliczności, w których powstały klasztory mnisze
W2. Poznanie postaci założycieli (założycielek) oraz celu ich aktywności
W3. Poznanie wpływu wspólnot mniszych na życie Kościoła
W4. Wpływ wspólnot na życie społeczne (ekonomia, organizacja)

UMIEJĘTNOŚCI
U1- Umiejętność korzystania z tekstów źródłowych;
U2-Zdobycie umiejętności powiązania aktywności mniszej z sytuacja społeczną;
U3 - Umiejętność zrozumienia aktywności osób konsekrowanych w społeczenstwie;
U4- Zrozumienie stałości i dynamizmu tradycyjnych form życia konsekrowanego.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1- Kształtowanie postawy działalności zgodnej z prawem;
K2-Kształtowanie postawy współpracy w zespole;
K3- Kształtowanie postawy osobistej odpowiedzialności za siebie;
K4 - Kształtowanie postawy osobistej odpowiedzialności za grupę.
Metody dydaktyczne:
1. Wykład
2. Dyskusja:
3. Praca nad tekstem źródłowym;
4. Zapoznanie się z dorobkiem wybranych klasztorów.
Treści programowe:
Problematyka wykładu koncentruje się na analizie reguł dwóch zakonnych - Reguły świętego Benedykta i Reguły świętej Klary. Podstawą będą teksty tych reguł, dzięki czemu możliwe będzie poznanie zasad funkcjonowania wspólnoty w wymiarze religijnym i społecznym. Poznanie reguł zakonnych prowadzi także do zrozumienia ewolucji w ramach tradycyjnych form życia konsekrowanego.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena bardzo dobra - zrozumienie specyfiki tradycyjnych form życia konsekrowanego (mniszego) oraz jego specyficznych wymiarów - zarząd, życie religijne, klauzura, relacje do władzy hierarchicznej;

ocena dobra - poznanie specyficznych wymiarów życia mniszego w rozumieniu św. Benedykta i św. Klary;

ocena dostateczna - ogólna znajomość specyfiki życia mniszego
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa
Reguła św. Benedykta;
Reguła św. Klary;
KPK 1983
Jan Paweł II.Adhortacja Vita Consecrata.

Zarys prawa kanonicznego - wykład

Cele przedmiotu:
1. Zapoznanie studentów ze specyfiką prawa kanonicznego i jego relacje z państwowym porządkiem prawnym na porządek
Wymagania wstępne:
2. Studia w ramach prawa i administracji
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Poznanie struktury prawa kanonicznego
2. Znajomość historii prawa kanonicznego;
3. Znajomość struktury ludu Bożego;
4. Znajomość zadania nauczania i uświecania w Kościele;
5. Znajomość kościelnego prawa karnego;
6. Znajomość specyfiki procesów kościelnych.

UMIEJĘTNOŚCI
1. Rozeznanie specyfiki działalności Kościoła w wymienionych obszarach;
2. Uzasadnienie postaw katolika w życiu społecznym
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)1. Umieniętność zajęcia stanowiska w sprawach uzasadniających interwencje Kościoła
2. Wskaznie sposbu funkcjonowania kościelnych osób prawnych.
Metody dydaktyczne:
Wykład, dyskusja, referowanie wskazanych tematów
Treści programowe:
1. Historia prawa kanonicznego;
2. Hierarchia w Kościele;
3. Obowiązki i zadania wiernych;
4. Specyfika życia zakonnego;
5. Głoszenie słowa Bożego;
6. Uniwersytety i szkoły katolickie
7. Prawne kryteria sakramentów świętych
8.Dopuszczenie do sakramentów świętych;
9. Dopuszczenie do stanu duchownego
10. Przeszkody małżeńskie
11. Wady zgody małżeńskiej
12. Sankcje w Kościele
13. Przestępstwo przeciwko szóstemu przykazaniu dekalogu;
14. Procesy w Kościele;
11. Prawo kanoniczne w polskim porządku prawnym.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
ocena niedostateczna
1. brak znajomości specyfiki prawa kanonicznego;
2. Niezrozumienie podstawowych instytucje prawa kanonicznego
Ocena dostateczna
1. zrozumienie podstawowych pojęć i instytucji prawa kanoniczneg;
2. Uzasadnienie znaczenia porządku prawnego w Kościele.
ocena dobra
1. umiejętność przedstawienia poszczególnych instytucje prawnych;
Ocena bardzo dobra
1. Umiejętość przedstawienia i ogólnej analizy posczególnych instytucji prawnych.2. Niezrozumienie podstawowych instytucje prawa kanonicznego
Ocena dostateczna
1. zrozumienie podstawowych pojęć i instytucji prawa kanoniczneg;
2. Uzasadnienie znaczenia porządku prawnego w Kościele.
ocena dobra
1. umiejętność przedstawienia poszczególnych instytucje prawnych;
ocena bardzo dobra
1. Umiejętość przedstawienia i ogólnej analizy posczególnych instytucji prawnych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Kodeks Prawa Knonicznego 1983;
J. Beal, [i in. ]New Commentary on the Dode of Canon Law, Canon Law Society of America New York 2000;