Metodyka opracowania dokumentacji nieaktowej (zajęcia praktyczne w archiwum) (ćwiczenia) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:dr Robert Derewenda
Organizator:Wydział Nauk Humanistycznych - Instytut Historii
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1-poznanie metodyki opracowania różnych rodzajów dokumentacji nieaktowej
Wymagania wstępne
W1-ukończenie specjalizacji archiwalnej na studiach I stopnia;
W2-poprawne posługiwanie się terminologią archiwalną;
W3-podstawowa wiedza z zakresu aktoznawstwa oraz rodzajów dokumentacji.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
1) Student ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę metodologiczną i przedmiotową o metodyce opracowania współczesnych rodzajów dokumentacji nieaktowej (K_W01);
2) Student zna metody kształtowania, porządkowania, ewidencjonowania, inwentaryzowania oraz przechowywania zasobu nieaktowego (K_W03).

UMIEJĘTNOŚCI
1) Student potrafi wyszukiwać informacje zawarte w nieaktowych materiałach archiwalnych służące prawidłowemu porządkowaniu dokumentacji (K_U01);
2) Student posiada umiejętności badawcze służące rozwiązywaniu problemów jakie może napotkać w trakcie opracowania dokumentacji nieaktowej (K_U02)

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1) Student potrafi współpracować z innymi w czasie porządkowania zespołu aktowego (W_K02);
2) Student potrafi określić priorytety w celu prawidłowego uporządkowania zespołu aktowego (W_K03).
Metody dydaktyczne
Praca w grupach z wykorzystaniem odtwarzaczy, magnetofonów i wzmacniaczy, a także komputerowych programów do obróbki audiofonicznej i fotograficznej.
Treści programowe przedmiotu
Problematyka ćwiczeń, które odbywają się w Archiwum Głównym Ruchu Światło-Życie, obejmuje zagadnienia związana z metodyką porządkowania dokumentacji nieaktowej, przede wszystkim zaś dokumentacji fotograficznej i nagrań dźwiękowych. Studenci zapoznają się z bogatym zasobem Archiwum i pod opieką prowadzącego porządkują dokumentację fotograficzną, którą następnie digitalizują wykorzystując wysokiej rozdzielczości skanery. W dalszej kolejności studenci właściwie opisują i inwentaryzują tak uzyskane odwzorowania cyfrowe. Następnie archiwizują je na płytach CD oraz serwerze Archiwum. Na dwóch stanowiskach komputerowych połączonych ze sprzętem do odtwarzania nagrań sporządzonych na taśmach magnetofonowych (szpule o różnych prędkościach przesuwu i różnej liczbie ścieżek, kasety) uczestnicy zajęć przesłuchują nagrania i zapisują je w wersji cyfrowej w odpowiednich formatach, indeksują je, opisują i (podobnie jak fotografie) archiwizują na płytach CD oraz serwerze Archiwum.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Niedostateczny: student nie opanował podstawowej wiedzy na temat metodyki opracowywania dokumentacji fotograficznej i audiowizualnej.
Dostateczny: student ma selektywną wiedzę na temat metodyki opracowywania i digitalizowania dokumentacji fotograficznej i audiowizualnej.
Dobry: student zna zasady opracowywania dokumentacji pozaaktowej, potrafi z niewielką pomocą prowadzącego opracować i digitalizować dokumentację fotograficzną i audiowizualną oraz zna inne rodzaje dokumentacji nie aktowej.
Bardzo dobry: student umie samodzielnie uporządkować, zinwentaryzować i zdigitalizować dokumentację archiwalną w postaci fotografii i nagrań, zna podstawy zasady opracowania innych rodzajów dokumentacji nieaktowej.
Obecność na zajęciach, obserwacja pracy studenta.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Podstawowa:
Kancelaria i archiwum zakładowe. Podręcznik, red. Z. Pustuła, Warszawa 2000, 2001, 2006;
Metodyka pracy archiwalnej, red. S.Nawrocki, S.Sierpowski, Poznań 19983;
Robótka H., Ryszewski B., Tomczak A., Archiwistyka, Toruń 1989;
Robótka H., Opracowanie i opis archiwaliów. Podręcznik akademicki, Toruń 2010;
Portal internetowy NDAP www.archiwa.gov.pl

Uzupełniająca:
Chojnacki P., Morawski R., Digitalizacja i opracowanie fotografii z zasobu Instytutu Pamięci Narodowej w systemie „ZEUS”, w: Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej 2(2009);
Czajka A., Normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) dotyczące zabezpieczania materiałów audiowizualnych, w: „Archeion” 108(2005), s. 192-200;
Gałęzowski G., Trwałość dokumentów cyfrowych na tle nośników tradycyjnych, [w:] http://www.archiwa.gov.pl/pl/wydawnictwa/epublikacje/referaty-archiwistow.html;
Harwood S., Technologie fotograficzne z XIX i początku XX wieku — wprowadzenie do zagadnienia, w: „Archeion” 108(2005), s. 137-146;
Karczowa H., Rozwój form kancelaryjnych i współczesne rodzaje dokumentów archiwalnych. Dokumentacja wizualna i audiowizualna, Toruń 1979;
Klijn E., Lusenet Y. de, SEPIADES. Katalogowanie zbiorów fotograficznych, w: „Archeion” 108(2005), s. 121-136;
Kwiatkowska W., Wpływ komputeryzacji archiwów na metodykę archiwalną, Archiwista Polski, 2003, nr 3, s. 31-38;
Lusenet Y. de, Przechowywane fotografie. Doświadczenia programu SEPIA w latach 1999–2003, w: „Archeion” 108(2005), s. 109-120;
Smith A., Dlaczego przekształcać na postać cyfrową, Archiwa w postaci cyfrowej, w: Materiały międzynarodowych warsztatów DELOS CEE, pod red. E. Rosowskiej, Warszawa 2003, s. 104-116;
Kierunek studiów: Historia (stacjonarne II stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę
Etap:Rok I - Semestr 2
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę