Sztuka współczesna - analiza i interpretacja dzieła sztuki (ćwiczenia) - 2018/2019

Opis zajęć
Informacje ogólne
Prowadzący:dr Anna Dzierżyc-Horniak
Organizator:Wydział Nauk Humanistycznych - Instytut Historii Sztuki
Liczba godzin tydzień/semestr: 2/30
Język wykładowy:Język polski
Cele przedmiotu
C1 – zapoznanie z najważniejszymi wydarzeniami artystycznymi, które miały miejsce w Europie i Stanach Zjednoczonych po 1945 roku do współczesności.
C2 – przekazanie wiedzy o trendach i kierunkach współczesnej sztuki światowej i polskiej, w ujęciu historycznym i problemowym.
C3 – zwrócenie uwagi na zmiany zachodzące w praktykach artystycznych oraz teorii sztuki w kontekście przemian politycznych, społecznych i kulturowych.
Wymagania wstępne
Brak.
Efekty kształcenia dla przedmiotu
WIEDZA
Student charakteryzuje najważniejsze wydarzenia i kierunki rozwoju sztuki światowej i polskiej po 1945 roku – K_W04.
Student rozpoznaje najważniejsze techniki i metody postępowania artystycznego stosowane w sztuce współczesnej po 1945 roku – K_W03.

UMIEJĘTNOŚCI
Student posługuje się wiedzą teoretyczną z zakresu historii sztuki dla rozpoznania najważniejszych dzieł sztuki (wydarzeń artystycznych) właściwych dla różnych nurtów sztuki współczesnej – K_U01.
Student wykorzystuje wiedzę teoretyczną z zakresu historii sztuki i posługuje się literaturą przedmiotu dla prezentacji wybranych zagadnień i zjawisk artystycznych związanych ze sztuką współczesną – K_U05, K_U06.
Student rozwija umiejętność wyszukiwania, selekcjonowania i analizowania informacji korzystając ze źródeł pisanych i elektronicznych – K_U02.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student jest świadomy poziomu swojej wiedzy, rozumie potrzebę ciągłego doskonalenia umiejętności oraz podnoszenia poziomu swojej wiedzy i kompetencji – K_K06.
Metody dydaktyczne
Analiza dzieł (artystów) połączona z dyskusja: wykład wprowadzający prowadzącej zajęcia, referaty studentów z prezentacją, dyskusja uczestników kierowana przez prowadzącą zajęcia.
Treści programowe przedmiotu
Ćwiczenia są uzupełnieniem wykładu ze sztuki współczesnej o szczegółowe rozważania na temat wybranych dzieł sztuki (wydarzeń artystycznych) i artystów, w ramach następujących tematów:
Treści programowe przedmiotu
1. Sztuka zwraca się ku naturze i ku miejscu. Sztuka ziemi.
2. Sztuka site-specific.
3. Sztuka sięga po fotografię. Fotografia jako obraz, fotografia na płótnie – hiperrealizm.
4. Sztuka wraca do ekspresji i gwałtowności. Neoekspresjonizm: transawangarda i Neue Wilde Malerei.
5. Sztuka między przestrzenią a obecnością. Sztuka instalacji.
6. Sztuka przeciw instytucji. Krytyka instytucjonalna.
7. Sztuka walczy o tożsamość kobiet. Sztuka feministyczna.
8. Sztuka krytyczna.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Warunkiem uzyskania zaliczenia jest obecność na zajęciach (możliwe 2 nieusprawiedliwione nieobecności), przygotowanie i wygłoszenie referatów na dany temat, udział w dyskusji.
Efekty kształcenia weryfikowane będą w oparciu o ogólną ocenę przedstawionych referatów i ocenę sformułowań używanych podczas dyskusji.

Ocena niedostateczna:
(W) – Student nie potrafi scharakteryzować najważniejszych wydarzeń i kierunków rozwoju sztuki światowej i polskiej po 1945 roku.
(U) – Student nie posługuje się wiedzą teoretyczną z zakresu historii sztuki dla rozpoznania najważniejszych dzieł sztuki (wydarzeń artystycznych) właściwych dla różnych nurtów sztuki współczesnej.
(K) – Student nie rozumie potrzeby doskonalenia umiejętności i nie stara się podnieść poziomu swojej wiedzy i kompetencji.

Ocena dostateczna:
(W) – Student w dostatecznym stopniu potrafi scharakteryzować najważniejszych wydarzeń i kierunków rozwoju sztuki światowej i polskiej po 1945 roku.
(U) – Student w dostatecznym stopniu posługuje się wiedzą teoretyczną z zakresu historii sztuki dla rozpoznania najważniejszych dzieł sztuki (wydarzeń artystycznych) właściwych dla różnych nurtów sztuki współczesnej.
(K) – Student rozumie potrzebę doskonalenia umiejętności, ale nie potrafi skutecznie podnieść poziomu swojej wiedzy i kompetencji.

Ocena dobra:
(W) – Student dobrze charakteryzuje najważniejsze wydarzenia i kierunki rozwoju sztuki światowej i polskiej po 1945 roku.
(U) – Student dobrze posługuje się wiedzą teoretyczną z zakresu historii sztuki dla rozpoznania najważniejszych dzieł sztuki (wydarzeń artystycznych) właściwych dla różnych nurtów sztuki współczesnej.
(K) – Student rozumie potrzebę doskonalenia umiejętności i stara się podnieść poziom swojej wiedzy i kompetencji.

Ocena bardzo dobra:
(W) – Student bardzo dobrze charakteryzuje najważniejsze wydarzenia i kierunki rozwoju sztuki światowej i polskiej po 1945 roku.
(U) – Student bardzo dobrze posługuje się wiedzą teoretyczną z zakresu historii sztuki dla rozpoznania najważniejszych dzieł sztuki (wydarzeń artystycznych) właściwych dla różnych nurtów sztuki współczesnej.
(K) – Student rozumie potrzebę doskonalenia umiejętności i podnosi poziom swojej wiedzy i kompetencji, jest otwarty na nabywania wiedzy z pokrewnych dziedzin nauk humanistycznych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa:
Bogucki J., Sztuka Polski Ludowej, Warszawa 1983.
Borkowski G., Mazur A., Branicka M. (red.), Nowe zjawiska w sztuce polskiej po 2000, Warszawa 2007.
Chrzanowska-Pieńkos J., Pieńkos A., Leksykon sztuki polskiej XX wieku, Poznań 1966.
Czartoryska U., Od pop-artu do sztuki konceptualnej, Warszawa 1973.
Dziamski G., Szkice o nowej sztuce, Warszawa 1984.
Dziamski G., Sztuka u progu XXI wieku, Poznań 2002.
Dziamski G., Przełom konceptualny, Poznań 2010.
Encyklopedia Kultury Polskiej XX w. Od awangardy do postmodernizmu, red. G. Dziamski, Warszawa 1996.
Guzek Ł., Sztuka instalacji. Zagadnienie związku przestrzeni i obecności w sztuce współczesnej, Warszawa 2007.
Kępińska A., Nowa sztuka. Sztuka polska w latach 1945-1978, Warszawa 1981.
Kierunki i tendencje sztuki nowoczesnej, red. T. Richardson i N. Stangos, Warszawa 1980.
Kowalczyk I., Ciało i władza. Polska sztuka krytyczna lat 90., Warszawa 2002.
Kowalska B., Polska awangarda malarska 1945-1980, Warszawa 1988 (wyd. 2).
Kuryluk E., Hiperrealizm – nowy realizm, Warszawa 1983.
Lachowski M., Awangarda wobec instytucji. O sposobach prezentacji sztuki w PRL-u, Lublin 2006.
Mrozek J., Trzeciak P., Włodarczyk W., Sztuka Świata, t.10, Warszawa 2009.
Nader L., Konceptualizm w PRL, Warszawa 2009.
Performance. Wybór tekstów, red. G. Dziamski, H. Gajewski, J.S. Wojciechowski, Warszawa 1984.
Piotrowski P., Awangarda w cieniu Jałty. Sztuka Europy Środkowo-Wschodniej w latach 1945-1989, Poznań 2005.
Piotrowski P., Znaczenia modernizmu. W stronę historii sztuki polskiej po 1945 roku, Poznań 2011 (wyd. 2).
Piotrowski P., Agorafilia. Sztuka i demokracja w postkomunistycznej Europie, Poznań 2010.
Princi E., Vittoria M. M., Anglani M., Wielka Historia Sztuki, t. X; Sztuka współczesna, Warszawa 2012.
Rose B., Malarstwo amerykańskie XX wieku, tłum. Halina Andrzejewska, Warszawa 1991.
Rottenberg A., Sztuka w Polsce 1945-2005, Warszawa 2005.
Włodarczyk-Kulak A., Kulak M., O sztuce nowej i najnowszej: główne kierunki artystyczne w sztuce XX i XXI wieku, Warszawa 2010.

Literatura uzupełniająca dobierana będzie na bieżąco na zajęciach pod określone tematy wybrane przez studentów.
Kierunek studiów: Historia Sztuki (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok III - Semestr 6
Punkty ECTS: 2
Forma zaliczenia: Zal. na ocenę
Terminarz:
DataDzieńSalaGodz.od-do
2019-06-12środaGG-243 15:00 - 16:40