Rysunek techniczny (ćwiczenia)

Opis przedmiotu
Informacje ogólne
Organizator:Wydział Matematyki, Informatyki i Architektury Krajobrazu - Instytut Architektury Krajobrazu
Kod ECTS:03300-XXXX-1003CWI0037
Kierunek studiów: Architektura Krajobrazu (stacjonarne I stopnia)
Lokalizacja w planach rocznych:
Etap:Rok I - Semestr 1
Punkty ECTS: 3
Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Rozkład zajeć
Lokalizacja w programie modułowym:
Moduł programowy:PRZEDMIOTY KSZTAŁCENIA PODSTAWOWEGO » Rysunek techniczny
Cele przedmiotu
Założenia i cele przedmiotu:
Cel zajęć:
Słuchacze poznają znormalizowane zasady rysunku technicznego i budowlanego, uczą się je stosować w praktyce. Celem zajęć jest również zdobycie umiejętności praktycznych w posługiwaniu się sprzętem kreślarskim. Celem pobocznym jest nauczenie się dokładności i staranności w opracowywaniu rysunków o charakterze technicznym.
Wymagania wstępne
-
Efekty kształcenia dla przedmiotu
Zamierzone efekty kształcenia:
Wiedza:
Student definiuje ideę i metodykę normalizacji oraz obowiązujące w rysunku technicznym normy. Wskazuje odpowiednie zasady rysunku technicznego do rodzaju opracowania. Objaśnia metody i techniki wykonywania rysunków technicznych oraz zasady – rzutowania, wykonywania przekrojów rysunkowych, wymiarowania, pisma technicznego, tworzenia znormalizowanych arkuszy projektowych, posługiwania się i zastosowania podziałki w rysunku technicznym oraz kreślenia podstawowych konstrukcji geometrycznych.
Umiejętności:
Student stosuje w praktyce zasady wynikające z norm dotyczących rysunku technicznego. Posługuje się przyrządami kreślarskimi. Dobiera odpowiednie normatywy to zagadnień przedstawianych na danym rysunku. Dobiera metody odwzorowań i przedstawień do przedstawianego przedmiotu lub zagadnienia. Rysuje przedmiot wg zasad rzutowania (rzuty prostokątne, aksonometryczne). Wymiaruje przedmioty i zagadnienia o różnym stopniu dokładności. Wykreśla podstawowe konstrukcje geometryczne. Posługuje się skalą. Stosouje i kreśli przekroje rysunkowe. Przygotowuje znormalizowany arkusz projektowy.
Inne kompetencje (postawy):
Student wykazuje dbałość, skrupulatność, dokładność, staranność, precyzyjność, cierpliwość, umiejętność planowania czasu wymaganego do opracowania rysunku technicznego jako elementu dokumentacji projektowej.
Metody dydaktyczne
Metody i pomoce dydaktyczne:
Forma zajęć:
Ćwiczenia, prezentacja multimedialna, korekta prac, wspólne wykonywanie przykładowych zadań.
Wymagania dotyczące pomocy dydaktycznych:
Komputer, rzutnik multimedialny, rzutnik pisma, pracownia ze stołami/deskami kreślarskimi
Treści programowe przedmiotu
[mgr inż. arch. Iwona Wiśniewska - 2012/13]

Treści programowe:
Treść zajęć:
(1) Sprzęt kreślarski, materiały i przybory kreślarskie oraz zasady posługiwania się nimi, stanowisko kreślarskie, ergonomia pracy przy stanowisku kreślarskim, (2) idea normalizacji w rysunku technicznym, metodyka działań normalizacyjnych, kodowanie i struktura dokumentu jakim jest norma, zakres norm obowiązujących w rysunku technicznym i budowlanym, (3) normalizacja arkusza projektowego, (4) grubości i rodzaje linii rysunkowych, (5) pismo techniczne, (6) proste konstrukcje geometryczne, (7) skala i podziałka, (8) wymiarowanie, (9) rzutowanie prostokątne, (10 i 11)rzutowanie aksonometryczne, (12)przekroje rysunkowe, (13) przekroje budowlane, (14) projekt techniczny zagospodarowania terenu, (15) projekt techniczny nasadzeń.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia
Forma i warunki zaliczenia:
Obecność na zajęciach warunkuje zaliczenie ćwiczeń (dopuszczalne 2 nieobecności)- 30%; oddanie prac i uzyskanie oceny pozytywnej za prace jest warunkiem zaliczenia ćwiczeń (minimum 90% prac oddanych); ocena końcowa jest wyliczana na podstawie ocen cząstkowych za poszczególne prace, prace są sprawdzane na bieżąco, przed wystawieniem oceny końcowej wykonuje się przegląd teczki z wszystkimi pracami wykonywanymi w ramach zajęć (70%).
Literatura podstawowa i uzupełniająca
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Dobrzański T., Rysunek techniczny, WNT, Warszawa (różne wydania).
Ochojski S., Rysunek techniczny budowlany, Wyd. Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 1997.
Samujłłowie H. i J., Rysunek techniczny i odręczny w budownictwie, Arkady, Warszawa 1987.
Skalski J., Graficzne opracowanie aksonometrii i perspektywy, [w:] Rysunek odręczny dla architektów krajobrazu, Wyd. SGGW, Warszawa 1999.
Thomae R., Perspektywa i aksonometria, Arkady, Warszawa 1998.
Wojciechowski L., Rysunek Budowlany, WSiP, Warszawa 1999.
Wojciechowski L., Zawodowy rysunek budowlany, WSiP, Warszawa 1999.
Polskie i europejskie normy dotyczące rysunku technicznego: PN-EN ISO 3098-0:2002; PN-EN ISO 3098-2:2002;PN-EN ISO 3098-3:2002;PN-EN ISO 3098-4:2002;PN-80/N-01606;PN-EN ISO 4157-1:2001;PN-EN ISO 4157-2:2001;PN-EN ISO 5455:1998;PN-EN ISO 7519:1999;PN-B-01025:2004;PN-70/B-01025;PN-70/B-01025;PN-EN ISO 128-20:2002;PN-82/N-01616;PN-82/N-01616;PN-70/B-01025 ;PN-ISO 128-23:2002;PN-ISO 128-30:2006;PN-ISO 128-40:2006;PN-ISO 128-50:2006; PN-ISO 4069:1999;PN-ISO 4069:199;PN-B-01030:2000;PN-ISO 4069:1999 ;PN-70/B-01030;PN-70/B-01030;PN-B-01029:2000;PN-60/B-01029;PN-60/B-01029;PN-82/N-01614;PN-60/B-01029 ;PN-ISO 129:1996; PN-ISO 129;PN-82/N-01614 ;PN-EN ISO 8560:2011 ;PN-EN ISO 5457:2002;PN-76/N-01601 ;PN-80/N-01612;PN-76/N-01601;PN-80/N-01612;PN-EN ISO 9431:2011 ;PN-ISO 9431:1994;PN-EN ISO 7200:2007;PN-ISO 7200:1994;PN-ISO 7200:1994;PN-86/N-01603;PN-B-01040:1994;PN-88/B-01040.
Literatura uzupełniająca:
Otto E., Otto F., Geometria wykreślna, PWN (różne wydania)
Neufert E., Podręcznik projektowania architektoniczno – budowlanego, Arkady, Warszawa 1995.
Koczyk M., Geometria wykreślna, PWN, Warszawa 1995.
Inne pomoce dydaktyczne:
Przyrządy i materiały kreślarskie, przyrządy kreślarskie do kreślenia na tablicy